Simonia. ij.tionis tenet̉ ad tale ius reddēdum. Sꝫ ſi iudex ſitlaicus ⁊ ſuꝑ re tꝑali iudicet nō eſt ſymonia. licꝫ al̓sgrauit̓ peccet. Sil̓r teſtificari in cauſa ſpūali ſicut ēmr̄imonial̓. decimis ⁊ hmōi ꝓ pecunia: ſymoniaeſt. In alijs āt caſibꝰ ⁊ ſi nō ſymonia ſit. tn̄ īiuſtū ēEt ex hoc ſequit̉ ꝙ cū ſigillū iudicꝭ nō ſit niſi teſtimoniū iudicij. nō apparet qūo ꝓ ſigillo ſuo iudexpoſſit aliqͥd pete̓ niſi forte expēſas cere ſigillatoris⁊ clericoꝝ ad hoc deputatoꝝ. Preſtare aut ꝯſiliuꝫvt iuriſꝑitus vel pr̄ociniū vt ꝓcurator vel aduocatus nō ſolū in cā tꝑali. ſꝫ etiā ſpūali ꝓ pecunia.nō ē ſymoniacū nec pctm̄ ẜm Pe. de pal̓. Doctorꝓ doctrina pōt reciꝑe pecuniā a ſcholaribꝰ. nō qͣſivendēs veritatē ⁊ ſciam. ſꝫ qͣſi locās oꝑas ſuas. qn̄videlicet ad hoc nō tenet̉ ex officio. Nā ſi ad hocteneret̉ ex officio: intelligeretur ip̄am veritatē vēdere. vn̄ gͣuit̓ peccaret. ſic̄ ptꝫ ī illis qͥ inſtituunt̉ inaliqͥbꝰ eccleſijs ad docēduꝫ clericos eccleſie ⁊ aliospauꝑes. ꝓ qͦ ab eccl̓ia bn̄ficiū recipiūt nō lꝫ eis aliqͥd acciꝑe ẜm Tho. Sꝫ Ho. dicit ꝙ ſi eſt magiſterio ānexū ſufficiēs bn̄ficiū vel ſalariuꝫ nō licꝫ eis aſcholaribꝰ aliqͥd exigē. Alit̓ talis ſymoniā ꝯmittit.j. q. iij. vendētes. Sponte tn̄ oblata reciꝑe poteſtSꝫ ſi nō ē ānexū tale bn̄ficiū vel ſalariū ꝙ ſufficiatei. pōt acciꝑe collectā ꝓ labo:e ſuo: nō ſolum ab extraneis ſꝫ etiā a clericꝭ eccl̓ie. nō tn̄ a pauꝑe. cū ip̄epotiꝰ debeat pauperi ſb̓uenire. Et tal̓ exactio n̄ dꝫeſſe coactoria. vt ꝙ niſi ſoluāt expellet eos a ſchol̓.aut accipiet res eoꝝ. ſꝫ exponat inopiā ſuā.Pro doctrina theologie aliqͥd acciꝑe dic̄ pe. depal̓. in. iiij. ꝙ vr̄ ſymonia: etiā ſi nō d̓ alijs ſciētijs.Magiſter ſi nō vult ꝯcedē feſtū alicuiꝰ ſcī qd̓ ēcolendū ad celebrādū niſi ꝓ pecunia data ē ſymonia. qꝛ vēdit ſpūale ad qd̓ tenet̉. d. c. vēdentes. Etſi feſtū nō celebrādū vult feriare nec vult lege ī eoniſi ꝓ pecunia ſymonia ē. gͦ ꝯclude ẜm Pe. de pal̓.ꝙ ꝓ licētia docēdi ī qͣcūqꝫ facultate dare vl̓ acciꝑegtis oblatū. nec ꝓ labore. lꝫ. Sꝫ ẜm Ri. qͣꝫuis prodando talē licētiā exigē ſit illicitū. nō tn̄ eſt ꝓprie ſymoniacū. vn̄ glo. in. c. j. de magi. dicit ꝙ eſt qͣſi ſymoniacum. Et ẜm Fran. de zab. ſi ep̄s ꝓ pecuniadat licētiā eundi ad ſtudiū. mortalit̓ peccat qꝛ datꝓ p̄cio qd̓ gratis dꝫ. d. c. vendētes. nō tn̄ ſymoniaeſt ibi. ſed turpe lucrum.Utꝝ ꝯmittat ſymoniā qͥ debitori ſuo dat aliqͥdſpūale. vt recuperet qd̓ ſuum eſt. Rn̄. ẜm Tho. etUl. ꝙ ſymoniā cōmittit.Vtꝝ laicus qͥ recipit pecuniā vt reſtituat eccl̓iedecimā quā tenebat: ſymoniaꝫ cōmittat. Rn̄. ẜmHo. ſi laicus nō vult decimā dimittē niſi ꝓ pecunia ſymoniā ꝯmittit ex ꝑte ſui. ſꝫ eccleſia bene pōtredimere.tꝝ ſi aliqͥs ꝓ mea ordinatōe vel ꝓmotōe pecuniā offerat. nuuqͥd ego dicar ſymoniacꝰ. Rn̄. ẜmHo. ꝙ ſi qͥs offerat pecuniā vel p̄ces ꝓ me vel ꝓmittat pecuniā ſi exp̄ſſe ꝯͣdixi. nō obſtat mihi. extͣeo. nobis. Secꝰ ſi me ſciente ⁊ ꝯſentiēte. tunc dicorint̓ponere voluntatē meaꝫ. Et id̓o qͣntūcunqꝫ occultū ſit. ſymonia ē. ⁊ renuciare debeo. ſi aīam ſaluare volo. Si v̓o fit penitꝰ me ignorāte. ⁊ ab inimico volēte ꝓmotionē meā īpedire nō ꝯmittit̉ ſymoFo. CCXXXIIII.nia qͦ ad me ne ex dolo ſuo reportꝫ qd̓ intēdit. d. c.nobis. Si aūt amicꝰ meus dedit pecuniā ꝓ ꝓmotione mea ſymoniace ꝓmoueor. ſꝫ nō ſic̄ ſymoniacus ſum .ſ. cū fit me ignorāte. tn̄ renūciare teneor.extra eo. de regularibꝰ. Con. Inno. Sꝫ Ul. dicit.ꝙ ſi me ſciēte ꝓmiſſa ē pecunia ꝓ mea ꝓmotione:quā poſtea ſolui vel etiā iā ſolutā reſtitui. lꝫ gͣuiterpeccauerim ⁊ lꝫ ī maleficijs ratihītio retrotrahat̉ ⁊mādato ꝯꝑet̉. tn̄ pōt ep̄s diſpēſare. qꝛ reuera nōfui ſymoniacꝰ in receptōne bn̄ficij. ſic̄ notat Tan.Dicit etiā Inno. in. c. tāta. extra eo. ſi qͥs obtinuitordinē vel beneficiū alio dāte pecuniā. dū tn̄ nonordinatori. nō eſt ſymonia. etiaꝫ ſi ſine pecunia nōerat obtēturꝰ. Si aūt ordinatꝰ ip̄e pecuniā dediſſꝫetiā ſi ſine pecunia habiturꝰ erat ordinē ſymonia ēItē Guil. dicit qͥ dat pecuniā alicui ex familiaribꝰp̄lati vt ſibi det īgreſſū ad ip̄m ⁊ intēdat qͥd ſpūalevt ordinē vel bn̄ficiū obtineat. neuter ſymoniā cōmittit. Sꝫ ſi dat vt faciat v̓bū ꝓ eo ad ꝑſuadendūvel ꝯſulendū p̄lato de collatōe illiꝰ ſpūalis. vterqꝫſymoniā ꝯmittit .j. q. v. qͥcūqꝫ. Pecuniā āt quā recipit mediator ꝓ ſe retinere n̄ p̄t ⁊ ſymoniacus eſtj. q. i. ſi quis.Utꝝ ab ordinādo vel eligēdo aliqͣ cautio vel ꝓmiſſio peti poſſit. Rn̄. ẜm Ray. An̄ ordinationēſeu etiā electionē ab eo qͥ eligēdus eſt. nulla cautiovl̓ ꝓmiſſio pcti p̄t. Et ſi p̄ſtat̉ ſymonia ē. qꝛ vr̄ facead hoc vt eligat. viij. q. iij. talia. Sꝫ poſt electionēbene p̄t. qꝛ tūc nihil ſperat ab eis. dū tn̄ nō fiat expactione p̄cedēti. viij. q. iij. artaldus.qͣntū ad beneficiaImonla. ij. ſeu dignitates: dequo plura habes in p̄cedēti capl̓o.Quid ſi qͥs hn̄s a ſede apl̓ica lr̄as ſuꝑꝓuiſione alicuiꝰ bn̄ficij recipiat aliquā pēſionē velaliqd̓ bn̄ficiū vt renūciet lr̄is. Rn̄. ẜm Ho. Si expactōe ꝑtium ꝓ aliqͦ tꝑali fiat hmōi renūciatio: ſymoniacū ē. Si v̓o ex officio iudicꝭ vel bonis virismediantibꝰ pure renūciet ⁊ ex alt̓a ꝑte aliqͥd tꝑaledet̉ ti. nō ē ſymoniacū. extra de renu. ſane. ⁊. c. venians. Sil̓r ſi renūciet talibꝰ lr̄is ex eo ꝙ aſſignet̉ſibi ſpūale .i. beneficiū. nō ē ſymonia. etiā ſi ex hocpacto renūciet. Eſt em̄ qͣſi ꝑmutatio de ſpūali adſpirituale. Con. Inno.Utꝝ reſigͣre aliqͥd ſpūale ꝓ pecunia vel ex pactoſie ſymoniacū. ℟. ẜm Goſ. ſic. exͣ eo. q̄ relā. dare .n.intelligit̉ qͥ qd̓ ſibi cōpetit remittit. viij. q. iij. talia.dem Hoſtiē.Utꝝ ab eo qͥ recipit̉ canonicꝰ vel monachꝰ velꝯſecrat̉ ep̄s ⁊ hmōi. poſſint exigi q̄dā ex ꝯſuetudīeRn̄. ẜm Ul. Si obtinet̉ aliqͥd tale ꝑ exactionē iudicij vel ꝑ violētiā vel pactū ſiue aū ſiue pꝰ: ſymonia ē. etiā nulla ꝯſuetudīe obſtāte. extͣ eo. c. j. ⁊. c. ſic̄ꝓ certo. Si v̓o ſponte offerat̉ rōe ꝯſuetudinis velcharitatꝭ. etiā ſi fuerint excitati ꝑ ſpūale bn̄ficiumnō ē ſymonia .j. q. ij. ꝙͣpio. Et lꝫ illi qͥ ſolēt hoc recipere: nō poſſint hoc exigere ex ꝯſuetudine tn̄ pn̄tmonē illos vt bonas ꝯſuetudīes ſeruēt. n̄ tn̄ debēteos artare ꝑ ſb̓tractionē ſacr̄oꝝ et hmōi. ſꝫ ſunt ꝑſuꝑiorē cogendi. extra eo. ad apoſtolicā.¶ Utrū poſſint recipi nūmi criſmales qͥ ꝓ criſma