Simonia. j.timore rogantis qͣꝫtū ad diuinū iudiciū ſymoniācōmittit rogatus ⁊ rogans: ſi hoc intēdat ſiue aliquis roget pro ſe ſiue pro alio.¶ Quid ſi qͥs dedit pecuniā alteri vel ſi p̄ces porrexit alij ex pacto ꝙ ꝓpter datam pecuniā ꝑ p̄cesporrectas: det operā ꝙ habeat beneficium. Dic ꝙidē eſt ac ſi dediſſet collatori beneficij .j. q. v. pn̄tiū.Nec diſtinguit̉ ꝙ fiant p̄ces ꝓ digno aut carnal̓raut ſpūalit̓ cū ex hoc ipſo ſit indignus. ⁊ ſint p̄cescarnales. qꝛ ex hoc pacto vult hr̄e beneficiū. Si v̓oadulationē facit vt habeat beneficiū pōt dici munus ab obſequio. ⁊ reputādus ē ſymoniacꝰ .j. q. j.ordinatōes. Non tn̄ tenet̉ illud beneficiū reſigͣre.ar. d. c. fi. hec Ber. Inno. et Ho.¶ De munere aūt ab obſequio. Glo. in. c. ſunt nōnulli. j. q. j. dicit. ꝙ ſi ſeruiens eſt dignus ⁊ ſeruiciūdignū ē ⁊ honeſtū: licite ſperat bn̄ficiū etiā ſpūaleSecus ſi nō eſſet idoneus ad illud beneficium velſeruiciū nō eſſet honeſtū. Glo. aūt in. c. cuꝫ eſſent.ex eo. dicit. ꝙ licite pōt qͥs feruire alicui p̄lato ⁊ ſperare ab eo bn̄ficiū ſpūale. Nec ex hoc cōmittit̉ ſymonia lꝫ ſeqͣtur collatio. Dicit tn̄ glo. ꝙ nō dꝫ pͥncipalit̓ ſeruire hac intētione qͣſi velit. vt refert Panor. ibi ꝙ poſſit ab eo bonū in genere ſperare ⁊ ſecundario beneficiū ſpūale. Sꝫ. d. an. ꝓ cōcordantia dicit. ꝙ aut ſeruiēs ⁊ recipiēs ſeruiciuꝫ habentreſpectū ad certum beneficiū. ⁊ ꝓcedit glo. in. d. c.cū eſſent. vt nō liceat hac intētione pͥncipalit̓ duciAut tendit ad bn̄ficiū incertū. ⁊ ꝓcedit glo. in. d.c. ſūt nōnulli. Sꝫ panor. dicit nō vidē bonā rōnēdiuerſitatis inter certū beneficiū ⁊ incertū. nec putat ꝙ ſit licitū pͥncipalit̓ ſeruire ꝓ ſpūali beneficiocōſequēdo nec p̄latꝰ licite cōfert: ſi pͥncipalit̓ ducit̉ad cōferendū ꝓ ſeruicio tꝑali recepto. qꝛ id qd̓ inſe debitū eſt ⁊ honeſtū nō dꝫ exerceri fauore humane gr̄e. ſꝫ recto iudicio. vt in. c. nemo. exͣ eo. Sed ſecundario bene pōt hr̄i talis ſpes. Et ita vult glo.in. c. qͥd ꝓderit. lxj. di. Et intellige glo. in. d. c. ſuntnōnulli. ẜm dictā glo. in. c. cū eſſent. ⁊ illiꝰ. c. quidꝓderit. ẜm panor. Et p̄dicta faciunt ad. q. quā ponit Ho. in. d. c. cū eſſent. Ep̄s recepit quendā clericū ad ſeruiciū tꝑale ⁊ ſpūale p̄ſtandū: ꝓmittensſibi certū ſalariū ānuatim donec ſibi ꝓuiderit debeneficio cōpetēti. Nunqͥd hoc ſit licitū. Et cōcludit ꝙ ſic. dūmō nō ſe obligauerit ad ſeruiciū tꝑalep̄ſtandū. nec cōmittit̉ ſymonia. ſi remittit̉ pͥmo ſalariū cū cōfert̉ poſtea bn̄ficiū. qꝛ ſalariū erat ſb̓ cōditione ⁊ facta collatōne expirat obligatio. Secusſi ꝓmiſſio fuiſſet pura ⁊ ꝑpetua. Sꝫ panor. putatpͥmū dictū Ho. ꝓcedē qn̄ p̄latꝰ nō ducit̉ ad cōferendū bn̄ficiū pͥncipal̓r ꝓpt̓ ſeruiciū tꝑale vel ſpirituale ꝑcipiendū. Sed qꝛ ille meret̉ ⁊ cā īpulſiua. ⁊nō finalis ſit p̄ſtatio ſeruicij. hec Panor.Quid autē ſi obſequiū ē pure ſpūale qd̓ eſſꝫ imboſitū beneficio. Rn̄dit Ul. tūc indubitant̓ etiaꝫex pacto pōt ꝯferri bn̄ficiuꝫ: ita ꝙ ille ꝓmittat taleobſequiū. vtputa celebrādo talē ⁊ taleꝫ miſſam. exͣde p̄ben. c. ſignificatū. Sil̓r ẜm Ho. ſi alicui p̄bende vel bn̄ficio eſſet impoſitū onus. qd̓ qͥ hꝫ teneat̉docere pueros. pōt fieri pactio. ſꝫ et alicui p̄bendecui nō eſt annexū hoc onus cū vacat: pōt imponiFo. CCXXXII.hoc onus. Reciꝑe autē canonicuꝫ ex pacto ſymōnia eſt ẜm Ho. Itē ẜm Guil. cuꝫ duo ſacerdotesdebēt celebrare miſſam. vnꝰ maiorē: alius minorēſi ex cā cōdicunt adinuicē ꝙ vnꝰ dicat miſſam quealteri tāgit ⁊ ecōtra licitū ē: maxime ex cā: qn̄ nullūp̄cium ſiue tꝑalis merces int̓uenit. Itē ẜm Ri. iniiij. nō eſt licituꝫ ꝙ duo adulti baptizādi hanc pactionē int̓ ſe faciāt. Ego baptizo te: eo pacto: ꝙ tubaptizes me. qꝛ in talibꝰ oīs pactio ⁊ cōuētio ceſſare dꝫ. exͣ eo. tua. Dare etiaꝫ ex pacto aliqͥd ꝓ ſacr̄o:ꝙͣuis ſpūale. eſt illicitū. et ſi nō om̄i eo mō qͦ ⁊ daretꝑale. tn̄ qꝛ ex eo ꝙ res emit̉ a nō dn̄o. eſt ꝯͣ rōnemgr̄e. Dicere autē orabo ꝓ vobis ⁊ rogo vos vt etiāoretis ꝓ me: in nullo ē rep̄henſibile. qꝛ nō emiturvel vendit̉ ſpirituale cū nulla ſit pactio.¶ De munere autē a manu qd̓ ē pecunia: large ſumendo pecuniā ꝓ rebꝰ mobilibꝰ ⁊ īmobilibꝰ: quetꝑalit̓ poſſident̉. jͣ. q. iij. totū. Noͣ. ẜm Eur. in. iiij.Munꝰ a manu aut ē tale ⁊ tantū ꝙ p̄ſumit̉ inclinare affectū ad collationē rei ſpūalis ꝓpter ip̄m. ⁊tunc p̄ſumit̉ ſymonia vel hoc tā paꝝ eſt ꝙ nō p̄ſumitur inclinare affectū ad collationē rei ſpūalis. ⁊tunc nō ē ſymonia. Et hoc quidē veꝝ ē qͦ ad iudicium eccleſie q̄ de exterioribꝰ iudicat. ſꝫ qͦ ad deumſꝑ eſt ſymonia. cū ꝓpt̓ qd̓cunqꝫ tꝑale qͣntumcunqꝫetiā ꝑuū dat̉ ſpūale. Ad iudicandū autē de ſymonia: cū dubitat̉. vtꝝ cuꝫ qͥs corrupta mēte dederit̓munera ẜm Dir. attēdenda ſt̓ p̄cipue qͣtuor: q̄ iniſtis verſibꝰ ꝯtinent̉. Muneribꝰ dandis: attēdasqͣtuor iſta. Quis dans: qͥs ve petēs: q̄ res: q̄ cauſapetendi. Prouerbium eſt. nec oīa. nec oēs neqꝫ aboībꝰ. qꝛ valde inhumanū eſt a nemine reciꝑe velleſꝫ oīa ⁊ ab oībꝰ viliſſimū. ſꝫ eſculentū ⁊ poculentuꝫqd̓ infra triduū cōſumi pōt reciꝑe licꝫ. extra de reſcriptis. c. ſtatutuꝫ. li. vj. Conſiderari dꝫ pͥmo. qͥdofferat̉. Itē qͣle offerat̉. Iteꝫ a qͦ det̉ .ſ. an a pauꝑevl̓ diuite. Itē ad qͥd offerat̉. Itē qͣ intentōne. Itēquantū. Itē qn̄ .ſ. tp̄s donationis. An .ſ. inſtanteneceſſitate vel al̓s cōferat̉. Et ẜm hoc p̄ſumit̉ pro⁊ contra. extra eo. et ſi qōnes. Et ꝓpter hoc habesan encenia inducāt ſymoniā. Nā attenta qͣntitate modica. ⁊ detur ſine pacto ⁊ abſqꝫ corrupta intētione nō eſt ſymonia. Al̓s in modico etiā ꝯmittit̉.ſymonia .j. q. j. iudices. Tho. etiā in qͦlibet. dicit indiſpenſatione ſacr̄oꝝ vel alioꝝ ſpūalium. cuꝫ aliqͣrecipiunt̉ vt ſymonia euitet̉. tria ſunt neceſſaria.Primū vt fiat ex cōceſſione iurꝭ diuini vel humani vel ſaltē pie ꝯſuetudinis. Scd̓m. vt ſit intentiopia et nō corrupta. Terciū vt ſit forma honeſta .ſ.vt nō requirat̉ ante pij officij executionē ne pactūinteruenire videat̉. ſꝫ impleto officio exigi poſſuntSic igit̉ ſi iſta tria cōueniant: ſecure archidiaconꝰaccipiat palafrenū ꝓ inſtallatione abbatis. Notaetiā ẜm Io. de lig. ⁊ Inno. in. c. ad publicā. extraeo. ꝙ ſi eſt conſuetudo ꝙ pro ordine vel alio ſacr̄odetur tm̄ ante receptionē eius. nō valet immo eſtcorruptela. etiā ſi longo tꝑe ſeruata eſt ꝙ ꝓ tali ordine detur tm̄. nec pōt cōpelli ad ſoluendū. quia ſigratis dedit non p̄iudicat nec nata eſt obligatio.Si autē nō gratis dedit. ſꝫ vigore conſuetudinis.non valet. quia fuit corruptela. Sed ſi ex ſtatuto.qq iij