in. d. c. licet. loquit̉ de patre. Et ratio eſt. quia iſtudconcernit p̄iudiciū alterius. vnde tria ibi exigunt̉ad hoc vt valeat electio. Primo. ꝙ ſit pr̄. Scd̓o. ꝙfilius ſit impubes. Nam adueniēte pubertate ip̄efilius p̄t ſibi eligere ſepulturā. d. c. lꝫ. Tercio. ꝙ ſitcōſuetudo. Ge. aūt dicit hoc verū qn̄ ꝯſuetudo ſicdiſponeret. Sꝫ ſi ꝯſuetudo ſil̓r de mr̄e diſponeret:nō videt̉ qͣre ſil̓r in matre nō poſſit hoc oꝑari.¶ Duodecimo. qͥd de vxore vbi ſepeliet̉? Rn̄. Panor. in. c. de vxore. extra eo. ꝑ tex. illū ꝙ ſi eſt nuptalibere p̄t ſibi eligere ſepulturā. Sed difficultas eſtſi deceſſit nō electa ſepultura. Glo. ibi ſentit ꝙ dꝫ ſepeliri in ſepulcro mariti. Et hodie ē text. clarus ind. c. is qͥ. vbi plus decidit ꝙ ſi mulier habuit pl̓esmaritos ſucceſſiue ⁊ deceſſit nō electa ſepultura. dꝫſepeliri in ſepulcro vltimi mariti. cuius retinet domiciliū ⁊ honorē. Et dic̄ ibi Io. an. notabile v̓bū.ꝙ hoc ꝓcedit etiā ſi poſtꝙͣ fuit vidua reuerſa eſt addomū pr̄is. Non em̄ hec priuilegia cōferunt̉ loco.ſed ꝑſone. Ideꝫ tenet Ge. in. d. c. is qui. Addēs ꝙhonor acqͥſitus vxori ex qualitatibꝰ mariti nō extīguit̉ morte mariti: ipſa tn̄ manēte in viduitate. Etſic facit ꝙ vxor regis q̄ acqͥſiuit nomē regine ꝓptermaritū: nō ꝑdit hoc nomen ꝑ mortē mariti.¶ Sed qͥd ſi mulier tranſfert ſe ad aliū locuꝫ poſtmortē viri. An retineat domiciliū viri? Ge. dicitꝗſic ꝑ. d. c. is qͦ. qd̓ loquit̉ indiſtincte: lꝫ mirū videat̉Et hoc aꝑte vult. l. filij. §. j. ff. ad municip.Sed hic cadit difficilis qō. Pone ꝙ vxor predeceſſit. An debeat ſepeliri in ſepulcro maiorū ſuorū.An ī ſepulcro maioꝝ mariti? Nā ſi diceremꝰ ꝙ inſe pulcro mariti: poſſet ſeqͥ abſurdū. qꝛ cū marituspoſſit alibi eligere ſepulturaꝫ reꝑiret̉ iſta mulier ſepulta inter alienos cuꝫ quibꝰ forte nō vellet iacere.cum quiſqꝫ cupiat poſt mortē iacere inter ſuos: ſic̄fecerūt patriarche. Panor. in. d. c. de vxore. dicit ꝙdeciſio ſibi videt̉ dubia. ⁊ ꝙ egeret declaratōe. Sꝫinquit poſſe dici vt papa ibi dicit. ꝙ ſtet̉ ꝯſuetudini: qua ceſſante: ſatis putat poſſe dici. ꝙ ſi maritusp̄parauit ſibi ſepulcrum. ꝙ vxor ſit in eo ſepeliēdaAd hoc. §. ſoror. xiij. q. ij. Et qꝛ animi deſtinatōe videt̉ maritus ſepultus ibi. Idē vbi maritus nō habet ꝓpriū ſepulcrū. Sed dicit ꝙ intendit ſepeliri inſepulcro maiorū ſuorū. Et ſi maritus eſſet abſens:ita ꝙ volūtas eius nō poſſet declarari: videt̉ ſepelienda in ſepulcro maiorū ipſius mulieris.¶ Circa hoc cadit alia qō. Quid ſi vxor predecedens elegit ſibi ſepulturā. poſtea maritus deceditnō electa ſibi ſepultura. An ſepeliet̉ cuꝫ vxore. Ancum ſuis maioribꝰ? Rō dubij pōt elici ex. d. c. is qͥ§. mulier. Et rōnes ibi exp̄ſſe ceſſant ī marito. SꝫPanor. vbi sͣ. putat ꝯͣriū. Nam ꝓpter vnionē q̄ fuit inter eos in vita: ius diſponit: vt vxor debeat ſepeliri cū marito ſuo. ergo idē ecōtra. Sed Panor.dicit ꝙ eū multū facit dubitare. d. §. mulier: vbi dr̄ꝙ mulier dꝫ ſequi maritū ſuū. Et nihil dicit ecōtraItem indecens eſt vt vir lequat̉ diſpoſitionē mulieris. Et forte hec ꝑs verior.Terciodecimo. qͥd de illis qui recipiūt aliquē incaſu nō ꝯceſſo ad ſepulturā? Rn̄. tenent̉ ad reſtōꝫcorꝑis. ſi petat̉. Itē tenent̉ reſtituere quicqͥd occaſiSepultura. j. Fo. CCXXVIII.one illius ꝑceperūt .ſ. de iure. Et hoc rōe malefideiẜm glo. in. c. cū liberū. extra eo. ⁊ in. c. ex ꝑte. Et ind. c. cum liberū. dicit Panor ꝙ nō ſolū p̄t peti corpus de recēti ſepultū. ſꝫ etiā ꝑ tꝑa: ita vt ſola oſſa ſuꝑeſſe videāt̉. No. etiā ẜm Panor. in. d. c. ex ꝑte. ꝙius funerādi eſt de iure parochiali. Habet ergo eccleſia parochialis fundatā intentionē ſuā ſuꝑ funere ſui parochiani. aſſerēti ergo ꝙ alibi dꝫ ſepeliri incumbit onus ꝓbandi.¶ Quartodecimo. q̄ro de. q. qͦtidiana. Pone ꝙ parochianus alicuius curati elegit ſepulturam apudfrēs minores. qͥ volūt ire ꝓceſſionalit̓ cū crucibꝰ ⁊ſil̓ibꝰ ꝯſuetis ad deferendū funus ad eoꝝ eccleſiā.Opponit ſe ꝑochianꝰ p̄ſbyter dicēdo ꝙ nō debētꝓceſſional̓r intrare pochiā ſuā. Querit̉ qͥd iuris?Oldra. ꝯcludit. ꝙ nō obſtāte ꝓhibitōe curati. pn̄tfrēs ꝓceſſional̓r intrare ꝑochiā ſuā. Mouet̉. qꝛ cōceſſo fine ꝯceſſa vident̉ oīa p̄paratoria ⁊ neceſſariaad finē: vt in. c. prudentiā. ⁊. c. p̄terea. de off. deleg.Sed iura ꝯcedūt fratribꝰ liberā ſepulturā. vt ī cle.dudū. e. ti. ergo vident̉ ꝯceſſa oīa ꝑ q̄ ꝑuenit̉ ad ſepulturā. ꝓ hoc etiā facit. Nā in ꝯͣctibꝰ videt̉ taciteactū vt ẜuet̉ ꝯſuetudo loci: vt ī. l. ꝙ ſi nolit. §. qꝛ aſſidua. ff. de edil̓. edic. gͦ idē dicēdū ī pͥuilegio: vt cōceſſa ſepultura videat̉ tacite ꝯceſſum: vt ſeruet̉ ſolēnitas ſolita in executōe ſepulture. Idē tenet Pe.de an. in. d. cle. dudū. Et cū ſit libera ſepultura. niſialiud hēat ꝯſuetudo. nō tenent̉ pͥmo portare funꝰad eccleſiā curatā. qꝛ nō eſſet libera ſepultura. ſi impediret̉ etiā ad tp̄s. Nā de ſignificato huius verbilibere. ē ꝙ nō reqͥrat̉ ꝯſenſus alicuiꝰ vt notat̉ in. c.de multa. de p̄bē. ⁊ in. c. lꝫ ep̄s. e. ti. li. vj. Nota etiāſingulare dictū Panor. in. c. in nr̄a. exͣ eo. ꝙ pͥuilegiati pn̄t ſuꝑ ſepultura corpoꝝ ſepeliēdoꝝ d̓ pochiavbi iacēt caꝑe. Et ſic non tenent̉ reciꝑe de manibꝰcurati. vel ad mādatū ipſiꝰ. Hodie etiā vltra iuracōia ē. Mare magnū Sixti. iiij. qd̓ īcipit Regimini vniuerſalis eccīe: vbi hr̄ ꝙ frēs ipſi .ſ. mēdicātesnulliꝰ ſuꝑ hoc petita ln̄ia ꝑochias in quibꝰ corꝑa p̄dicta fuerīt. cū cruce ꝓceſſional̓r ingredi. ac corꝑaipſa leuare ⁊ ad eoꝝ eccl̓ias ſepelienda deferre poſſint. vbi hoc fieri ꝯſuetū foret. vel p̄ſbyteri de leuatōe reqͥſiti. id facere recuſarēt. nec cogant̉ inuiti et̄p̄textu cuiuſuis ꝯſuetudinis. ipſi vl̓ defunctoꝝ cōſanguinei. vel heredes illa ad parochiales eccl̓iasaut alia loca deferre ⁊ cū illis: vel ſine inibi celebrare vel celebrari facere ꝓ eiſdē defunctis aliqͣ diuinaofficia. an̄ vel poſt ſepulturā eorundē. hec ibi.Quintodecimo q̄ro. Pone ꝙ frēs mēdicātes ⁊alij exēpti ſepeliūt de facto vſurarios manifeſtos.excōicatos. ⁊ interdictos. nūqͥd ep̄s loci poſſit facere defacto corꝑa iſtorū exhumari: ⁊ ꝓcul ꝓijci? Panor. in. c. ſacris. extra eo. credit ꝙ in p̄dictis caſibꝰde quibus in cle. eos. eo. ti. puta in excōmunicatispublice. manifeſtis vſurarijs ⁊cͣ. ꝙ nō poſſit. quiaperinde eſt: ac ſi non eſſent in dyoceſi ſua. Poſſettamen dari remedium. vt impediat ſepulturamanteqͣꝫ corpus ducatur ad locum exemptū. Namcum delinquatur in territorio ſuo. poteſt obuiare:et illos in loco priuato facere ſepeliri. Et hoc maxime ꝓcedit in iſtis religioſis qui habēt priuilegium