Pignusgare ad carceres renunciando beneficio ceſſionis?Et Spe. concludit ꝙ non: licet quidā contra. Sedprimum ſequitur. Barto. in. l. alia. §. eleganter. ff.ſo. matri. Nam hoc pactum videtur cōtra bonosmores. ⁊ inducit quandam ſeruitutē. Ex quo poſſet inferri. ꝙ etiam iuramētum non obligaret hoccaſu. argu. in regula. non eſt obligatorium ⁊cͣ. licetin caſu iuramenti Fede. tenuerit cōtrarium. Sedprima opinio videt̉ equior. Si tamen eſſet aliquisſcriptor qui eſſet ſuſpectus de fuga. qui obligauitſe ad ſcribendum certum librum. poſſet capi et incarcerem retrudi: vt ſic cogatur ꝑficere quod promiſit. Et hoc etiam ſi nō renunciaſſet beneficio ceſſionis. quaſi videatur electa induſtria ꝑſone. ⁊ nōſuccedat obligatio ad intereſſe. Idem tenuit Cy.in. l. j. C. qui bo. ce. poſſunt. ⁊ glo. iuris ciuilis dicithoc tenendum in fauorem publice vtilitatis. in. l.ſtipulatio. §. ſiue autem. ff. de no. ope. nun. Et cōcludit Panor. ibi ꝙ ꝓ debito ciuili regulariter nōdebet quis incarcerari niſi prius condemnetur. etnolit cedere bonis: vt in. d. l. j. Et lꝫ ſit condēnatusde debito: non debet tamen iudex incontinenti eūmuſipulare. Sed primo executionem facere in bonis. Fallit quando eſt ſuſpectus de fuga. ⁊ dubitatur an bona illius ſint ſufficientia: vt notatur in dicto. §. tutores. Fallit etiam ſi nondum venit diesſolutionis. ⁊ debitor eſt ſuſpectus de fuga: tunc em̄poteſt incarcerari: vt faciat tutum creditorem: puta. preſtando fideiuſſores: aut pignora. Et intellige hoc. quādo ſuſpicio fuge accidit poſt contractūdebitum. Secus ſi erat tempore cōtractus. Namtunc de ſe conqueratur. Notat etiam ibi Panor.aliud notabile ꝙ in cauſa ciuili non debet quis dedomo capi. qꝛ domus ꝓpria debet cuiqꝫ eſſe tutiſſimum refugiū: vt in. l. pleriqꝫ. de in ius vo. ⁊ in. l. qͥin domum. ff. de iniur.Que res pignori obligari poſſunt vl̓ non? Rn̄.ym Hoſtie. obligari poſſunt tam res preſentes qͣꝫfuture: vt fructus pendentes. partus ancillarum.fetus pecorum. et ea que naſcentur. ff. e. l. ⁊ que nōdum. Item res corporales ⁊ incorporales: vt cautiones et nomina debitorum. ff. eo. cum coneunit.Item vſuſfructus. ff. eo. ſi is. Item ſeruitutes ruſtice: vt. ſcꝫ qͣꝫdin pecunia ſoluta non ſit: his ſeruitutibus creditor vtatur. Et ſi infra certum diem nonfuerit reddita creditori vendere vicino valeat. ff. e.ſed an vie. ſed hic caue ab vſura. quia quo ad vſuꝫtalis conuentio non valet: quia eſt feneraticia. licꝫlex ꝑmiſerit in dicta. l. ſed an vie. vrbane autem ſeruitutes nō debent ſic pignorari. Et ratio eſt: ne exvarietate vſus vtentium. edificia deſtruātur ⁊ inutilia fiant dicta. l. ſi is. §. fi. Pignori autē obligarinon poſſunt res ſacre: vt vaſa ⁊ ornamenta eccleſievt. C. de ſa. ſan. eccle. l. ſancimus nemini. niſi eccleſia ſuꝑflua vaſa habeat. ⁊ debitum vrgeat: nec aliunde ex rebus mobilibꝰ ſolui poſſit: vt. x. q. ij. hocius: vel niſi in alijs cauſis neceſſarijs in quibꝰ reseccleſie alienari poſſunt. xij. q. ij. aurū. videsͣ. Alienatio. Item res eccleſie non poſſunt pignori obligari. vt in autentica. de ali. ⁊ emphi. §. ⁊ quoniamcollatōne. ix. Item liberi hominis nulla eſt obligatio. quia cōtraria eſt libertati. dicto. c. lator. ⁊ ibi dicit Panormitanus ꝙ ſi quis de facto reciperet hominem liberum in pignus perdit debitum. ⁊ aliaꝫtantam quantitatem tenetur ſoluere ac etiam debet relegari. vt in autētica. vt nulli iudi. §. quia vero. In caſu tamen tenet obligatio liberi hominis:vt in redempto ab hoſtibus. C. de cap. ⁊ poſtli. re.l. fi. Item ob neceſſitatem famis pater filium obligare poteſt. vide ſupra Emptio in fi. Non ſic ecōtra: quia magis obligat̉ filius patri. qͣꝫ pater filiovn̄ ⁊ in extrema neceſſitate eſſent magis deferēdi filij qͣꝫ parentes ẜm doc.An quando quis res ſuas obligat: intelligāturfutura? Rn̄. de preſentibus ⁊ futuris ſenſiſſe preſumitur. C. que res pigno. oblig. poſſunt. l. fi. quiahic agitur de modico preiudicio. Secus ſi de magno preiudicio: vt in confiſcatione bonorum alicuius. quia non veniunt futura. vide ſupra Iurare in fine. intelligitur tamen etiam in primo caſu exceptum omne illud qd̓ ſpecialiter obligaturus nōerat. vt veſtis ſuppellectilia que in vſu habebat. etſimilia. C. que res pigno. obli. poſ. l. j. ⁊. l. obligatione. cum ſe. ff. de pig. Sed bene intelliguntur obligata iura ⁊ actiōes. C. de ſen. paſſ. l. ſi ademptis. etl. caſus. Si v̓o dicat mobilia ⁊ immobilia ⁊ ſe mouentia. Non ob hoc intelliguntur actiones et nomina ſeu credita. C. de pac. pig. l. j. Idem dicendūde his qui offerunt eccleſie omnia bona ſua. Itemqui obligat inſtrumenta ⁊ de agris. ⁊ de omnibusque ibi continentur ſenſiſſe videtur. C. que res pigno. obliga. poſſ. l. ij. De iſtis actionibus et nominibus debitorum. vide ſupra. Alienatio. et dic vtꝘdiu pignus remanet obligatū? Rn̄deo ẜmDir. ꝙͣdiu etiā vnus denarius remanet ad ſoluendum. C. de diſtrac. pig. l. qͣꝫdiu.trum eccleſiaſtici redditus ſiue ſtipendia poſſint pignorari vel obligari? Reſpōdeo ẜm Inno.non p̄n̄t obligari ſpāli conuentiōe. ſed a iudice prodebito canonici. et ex cauſa iudicati poſſunt obliUtrum pignore ſibi obligato vti ſit vſura? Reſpondeo ẜm Tho. ſecunda ſecunde. q. lxxviij. ſi pignus ſit res aliqua: cuius vſus precio extimari poteſt: debet ille qui mutuauit computare vſum illius rei in extimationem eius quod mutuauit. Alioquin idem eſt ac ſi pecuniam acciperet pro mutuoqd̓ eſt vſurariū. niſi forte eſſet talis res: cuius vſusſine precio ſolet concedi inter amicos. Sicut patetde libro cōmodato. Et hoc intellige ꝙ ſit vſura ſivtat̉ pignore conſentiente debitore. ſi v̓o eo nolēteeſſet furtum. ff. de fur. l. ſi pignore.Quid de expenſis factis a creditore in pignore?Reſpondeo ẜm Raynūcium. Creditor poteſt exigere vel compenſare non ſolum expenſas quas fecit colligendo fructus: ſed etiam quas fecit bonafide circa rem pignoratam: puta colendo fundumtvel paſcendo iumentum. Et hoc niſi fuerint immoderate. ff. de pigno. ac. l. ſi ſeruos. Sed fructus