Nouiciusptio. Ideo iura voluerunt prefigere terminū triūdierum. Sed in ꝓfeſſione verbali nō requirit̉ perſeuerantia tridui: quemadmodū nec in alijs votꝭ.vt ꝓbatur in dicto. c. ꝯſtitutōnem. Et notat Panor. vbi ſupra ꝙ doc. excipiunt alios caſus in quibus non requirit̉ ꝑſeuerantia tridui ad inducendam ꝓfeſſionem tacitaꝫ. Primus eſt ſi in infirmitate quis recipit habitum ꝓfeſſorum. nam videt̉deliberate habitum ſuſcepiſſe. allegant. c. ſicut nobis. de regula. Secundus caſus qn̄ prius quis vouit intrare religionem. Et demum intrat recipiendo incōtinenti habitum ꝓfeſſoꝝ. nam videtur deliberate feciſſe. Sed panor. dubitat de vtroqꝫ caſuꝑ dictum. c. ꝯſtitutōnem. vbi ponit̉ ius nouuꝫ circa iſtam tacitaꝫ ꝓfeſſionem. Et ad hoc vt obligetrequirunt̉ illa quinqꝫ de quibus ſupra. Et potiusputat panor. requiri ꝑſeuerantiam tridui in infirmitate ꝙͣ temꝑe ſanitatis: cū infirmus turbet̉ propter moleſtiam morbi. ar. bonū in. l. cum antiquitas. C. de teſta.¶ An auteꝫ reperiat̉ alius modus a predictis perquem inducat̉ tacita ꝓfeſſio? Rn̄. de hoc videturcaſus ꝙ ſic in. c. vidua. de regula. Sed Panor. ibihoc limitat dicens. ꝙ ad hoc vt per exercitium aliquorum actuum quis dicatur ꝓfiteri requirūturplura. Primo ꝙ ſit nouicius .i. ꝙ intrauerit mōaſterium animo vt efficeret̉ religioſus. Secundo ꝙſciebat illum actum ꝑtinere ad profeſſos tm̄. Naꝫdata ignorantia ceſſat preſumptio. Tercio ꝙ ſpōte ſe ingeſſerit. Secus ſi per mētū: vt in. c. j. qd̓ me.cauſa. Quarto ꝙ ꝑſeuerauerit poſtmoduꝫ triduoin eo ꝓpoſito. Et hoc videtur requirere Io. an. ar.dicto. c. ad noſtram. vbi dicitur ꝙ aſſumptio habitus profeſſorum inducit ꝓfeſſionem cum ꝑſeuerātia tridui: ergo idem eadem ratione dicendum incaſu noſtro. Sed. d. an. dicit ꝙ in caſu. d. c. vidua.non requirit̉ perſeuerantia tridui: quia de eo nulla fit mentio. Sed procedit text. quando duo concurrunt. vicꝫ aſſumptio habitus profeſſoruꝫ. et exercitium actus conuenientis profeſſis. vnde hecduo ſimul iuncta ſufficiunt per ſe abſqꝫ perſeuerātia tridui. Sed dictum Io. an. ꝓcederet vbi concurreret alterum tm̄. Et iſte intellectus placet Pa¶ An autem deferens habitum profeſſorum ſi ꝓteſtetur ꝙ ob hoc nō intendit profiteri: valeat talis ꝓteſtatio? Rn̄. Hoſti. dicit ꝙ hic inducitur pͥſumptio iuris ⁊ de iure: que nō admittit probationem in ꝯtrarium. Idem Archi. ⁊ Io. mo. Cuꝫ talis ꝓteſtatio ſit ꝯtraria facto. ⁊ ſic non iuuat. SedIo. an. vt refert Ge. in. c. j. de regula. li. vj. tenet ꝙꝓteſtatio iuuet ſi fiat ex iuſta cauſa. Ideꝫ Io. de lipugna. Et opinio ꝯtraria ꝓcedit. vbi ꝓteſtatio eſſetfacto cōtraria: ſed hic eſt declaratoria. vt in. c. cumM. de conſti. Et hoc credit Ge. verum: qꝛ vbi factum eſt multipliciter intelligibile. ⁊ agens ꝓteſtatur ꝙ nō facit actum ad finem illius: ſed alterius:iuuat. Nam iſtud recipere habitum pōt intelligidupliciter .ſ. ꝙ facit animo profitendi. Scd̓o ꝙ remanet ex proteſtatōne animo probandi. Idem tenet Panor. in. ca. ex parte. de regula. Secus dicitFo. CLXXVIII.Panor. in. c. poſtulaſti. eo. ti. in aſſumptione habitus nouiciorum ꝓteſtationem nō fore neceſſariaꝫvt in. c. ſtatuimus. de regula. Et ſic habes concluſiue. ꝙ vbi habitus eſt indiſtinctus nouiciorū ⁊ profeſſorum. ꝓteſtatio iuuat. Idem quando habitiseſt indiſtinctiſſimus. vbi autem habitus eſt diſtinctus. ꝓteſtatio non eſt neceſſaria. Ex quo inferturꝙ in ordine minorum nouicius deferens habitinouiciorum vbi eſt diſtinctus ab habitu ꝓfeſſo. ū̄in ſciſſura ⁊ forma: puta. in bauarola. quantocunqꝫ tempore detulerit. nunqͣꝫ dicitur expreſſe vel tacite ꝓfeſſus. etiam ſi lapſo anno nullam proteſtationem fecerit. Et ſic libere ad ſeculum redire poſſet.Et ſatis nouicius talis videtur proteſtari deferendo probationem. Ipſa enim bauarola pro ipſo ꝓteſtatur. ꝙ ꝙͣdiu illaꝫ portauerit. erit nouicius. Etſic non eſt obligatus religioni poſtmodum. eſt etiam aliud quod impedit. ſcilꝫ diſtinctio habitus inſeſſiura. ⁊ vtrunqꝫ iſtorum per ſe ſufficit ad impediendum ꝓfeſſionem.Utrum ad validitatem ꝓfeſſionis tacite requiratur vt interueniat ꝑſona que ipſum recipiat. Anv̓o ipſe nouicius ꝑ ſe ſoluꝫ poſſit ꝓfiteri? Queſtioeſt pulcra ⁊ quotidiana. Rn̄. Ge. in. d. conſtitutionem. dicit ꝙ tota difficultas huius dubij videt̉ cōſiſtere in hoc. An in ꝓfeſſione que obligat in genere requirat̉ ꝑſona que poſſit incorporare in illā. Inno. ⁊ Hoſt. vident̉ tenere ꝙ ſic. Sed Ge. videt̉ caſus in contrariū in. d. c. cōſtitutionē. qꝛ ſi recipiturhabitus ꝓfeſſorum in religione nō mendicantiuꝫinfra annum ꝓbatiōis. Iſta obligat in genere: vtibi patet. Et tn̄ nullus dubitat ꝙ iſte dans habitūiſti nō p̄t incorporare in religione diuerſa a ſua. Etſic videt̉ ꝙ dictum Inno. ⁊ Hoſt. debeat reſtringi qn̄ agit de obligatione in ſpecie. ⁊ tunc requirat̉ꝑſona habens ptātem incorporandi. Si autē fiatactus inducens obligationē in genere. ſufficit ꝙ fiat in manibꝰ alicuius habentis adminiſtrationeꝫreligioſam. Et iſtud videt̉ ſenſiſſe Lap. Abbas. Etpoſſet aſſignari rō diuerſitatis. qꝛ qn̄ agit̉ de obligatione in ſpecie. monaſterium eſt obligatum ꝓfitenti ad alimēta ⁊ alia ſibi neceſſaria de accu. ex ꝑteet qd̓ ibi notat̉. vnde oportet ꝙ illa obligatio cōtrahatur ꝑ habentē ptātem. de reſcriptis edoceri. Sꝫqn̄ obligatio fit in genere. tunc ex parte ꝓmittētisqui poteſt ſe obligare ſurgit ligamē. ſed ex parte recipientis nō quo ad ſpēm. ſed in genere. vnde poſtea requirit̉ ꝙ alius habens ptātem recipiat illuꝫin ſpecie. Et ſic recipiens in genere non incorporatin ſpecie. In incorporatōne autem generis ſufficitꝙ p̄ſit alicui adminiſtrationi. Hec Ge. Prima tn̄opinio videt̉ rōnabilior ⁊ cōior. quam videt̉ approbare Panor. in. c. porrectum. de regula. Et ꝑ p̄dicta pōt ſolui queſtio quotidiana. Quid de illo nouicio qui ignorante p̄lato geſtauit habitum ꝓfeſſorum: vbi eſt diſtinctus ab habitu nouiciorum. ⁊ illum portauit ⁊ ſuſcepit ſponte ac ſcienter. cum etiam eſſet etatis debite: vel talem habitum ſuſcepit.vt ſupra ab aliquo fratre priuato ignorante p̄lato.et illum portauit per triduum ⁊ plus. An ꝑ huiuſmodi delationem inducatur profeſſio tacita? Et ꝑgg iij