ꝓhibent̉ his diebꝰ feriatis: licꝫ mr̄imoniū ꝯtrahipoſſit omni tꝑe etiā qͣdrageſimali. ꝓ hoc glo. no.xxxiij. q. iiij. hinc etiā. Ite. c. nec vxorē duce̓. ea. cā⁊. q. vbi ſimplicit̓ dr̄: nec vxorē ducē̓. Et ſic ſimpliciter nō ꝓhibet ſolēnitatē. ſꝫ etiā ducē .ſ. ad domū.Et ꝑ hoc infero. ꝙ nō ſolū hec ꝓhibitio ꝓcedit invirginibꝰ: ſꝫ etiā in viduis q̄ etiā ſine ſolēnitate nōdebēt ꝯiūgi viris hoc tꝑe: nec duci ad domū.¶ Que aūt ſint iſta tꝑa feriata quo ad nuptias?Dic primū eſſe ab aduētu vſqꝫ ad eph̓iam. ſecūdūa. lxx. vſqꝫ ad octauā paſche. vt in. c. non oportet.xxxiij. q. iiij. terciū a pͥma die rogationum vſqꝫ adoctauam penthe.Nūquid aūt in ip̄a die octanaꝝ paſche ⁊ penthe .ſ. in pͥma dn̄ica poſt ip̄a feſta poſſint nuptie celebrari vel ꝯtrahi. Ho. dicit ꝙ nō. ꝓ hoc lr̄a in. c.capellanꝰ. extra de ferijs. dū dicit poſt octauas paſche. ergo nō octaua: qꝛ tex. dicit poſt ſeptē dies pꝰpēthe. Nō em̄ eſſent. vij. dies poſt feſtū: ſi ī dn̄icaſequēti feſtū: nuptie celebrarent̉.¶ An aūt includat̉ octaua eph̓ie: ſicut includūt̉alie predicte octaue. Hoſti. dicit ꝙ durat vſqꝫ adoctauā eph̓ie incluſiue. Io. an. dicit. ꝙ lꝫ hoc multorū locoꝝ approbet ꝯſuetudo: non tn̄ videt̉ iureꝓbari. vnde ſatis putat. ꝙ poſt primū diem liciteꝯtrahant̉ nuptie. Cū in dicto. c. nō oportet. nihildicat̉ de octaua. Nā ſi voluiſſet dicere de octaua:exp̄ſſiſſet: ſicut expreſſit in. c. j. de tre. ⁊ pa. vel dixiſſet in pl̓i. Nō ergo recedemꝰ a lr̄a: ⁊ maxīe poſtfactū: nō debent ꝯͣhentes iudicari culpabiles. Etſtandū eſt ꝯſuetudini q̄ eſt optima legū interpresCeſſante aūt ꝯſuetudine: tenenda eſt opinio Io.an. videlicꝫ ꝙ trāſacto feſto eph̓ie dūtaxat: nuptielicite celebrari poſſunt. Nota etiā ẜm Arch. flo. ꝙfeſta ẜm nouā ⁊ veterē legē a veſꝑa in veſperā celebrant̉: tn̄ in ſeptuageſima eſt hoc ſibi ꝓpriū ꝙ abdicat cātica leticie. Nō incipit tn̄ in velꝑis: ſed incōpletorio. Et in primo p̄termittit̉ all̓a. vnde vſqꝫad cōpletoriū excluſiue licet ꝯͣhere. Sed officiū aduētus ꝓpriū ꝑfecte incipit in veſꝑis ſabbati p̄cedētis. vnde extuc nō licet ꝯͣhere. In diebꝰ v̓o alijs n̄ſolū veſꝑe. īmo cōpletoriū ſunt de tꝑe p̄cedente ꝑſe loquēdo: licꝫ ꝑ accidēs ſuꝑueniēte maiori feſto:nihil fiat de illo cōpletorio vel ſolū memoria in veſperis. tn̄ in oībꝰ p̄dictis eſt ꝯſuetudo obſeruāda.vn̄ in multis terris etiā de nocte ꝓfunda ī vigiliaaduētus. ⁊. lxx. nuptias faciūt. Sed ſi poſt mediānoctē facerēt eſſet corruptela: quia a media noctemore romano nox incipit: vt. ff. de fer. l. more. vn̄ſicut nulla cōſuetudo excuſaret ī mane diei: ſic necpoſt mediā noctē. Sed certe peccatū eſſet: qꝛ ꝯtraſanctoꝝ canones: ꝯͣhentes etiā nuptias iſtis temporibꝰ ꝓhibitis. debent puniri in quo deliquerūtſcꝫ vt vſqꝫ ad tp̄us ſeꝑent̉ niſi ſit ꝑiculū incōtinētie. Sacerdos aūt qͥ dedit bn̄dictiōꝫ his graui pene: licꝫ arbitraria ē puniēdus. nō aut ē mortale exigere talibꝰ temporibus ab vxore pͥus rite bn̄dictaẜm Pe. de pal. Qui etiā tenet ꝙ his diebꝰ: nō licetꝯͣhere mr̄imonia ꝑ v̓ba de pn̄ti: qꝛ iſte cōtractꝰ dꝫfieri in facie eccl̓ie. In facie aūt eccl̓ie nō videt̉ faciendū ſicut nec bn̄dictio nuptialis. Credit tamēImpubes Fo. CXXXVII.Archi. flo. ꝙ in hoc ſtandū ſit cōſuetudini. Itē eiſi ſit mortale ꝯſummare matrimoniū his diebꝰ. tn̄poſt primā copulam iterū recognoſcendo nō peccat mortaliter.Mpubes ꝯmuniterdicit̉ puer. jͣ. xiiij. annū ꝯpletū. puella. jͣ.xij. ex de deſpō. impu. ex lr̄is. No. bar.in. l. talis. C. d̓ his qͥ. vt īdi. ꝙ licꝫ īpuberes nō ſintidonei teſtes ī maleficijs: vt. l. in teſtimoniū. ff. deteſti. hoc ē verū ad plenā ꝓbationeꝫ: ſꝫ ad indiciūbn̄ poſſunt exaīari. Et ſic no. ꝙ dictū impuberiseſt ſufficiēs indiciū.Acarceratus. Vtrū cōdete abire ſi tp̄us ⁊ locū habeat? Rn̄. ẜmnatus ad mortē ⁊ incarceratꝰ poſſit liciHen. de gan. quolibeto. ix. ꝙ licꝫ damnato mortieffugere: ſꝫ nō carcerē frāgere. vtputa ſi iudex dānatuꝫ dimittat in carcere ſine vinculis. ⁊ negligitfirmare carcerē: tunc abſqꝫ omni iniuria iudicis:qui nullū ius habet in ſubſtantiā corporis: poteſtcorpus ſuum abducere quēadmoduꝫ ſi qͥs ſepiatagrū ſuū: nō licꝫ quēqͣꝫ tranſire ꝑ agrū illiꝰ: ſepemrupendo. Si tn̄ ſepis nō fuerit: licitū ē ꝑ agꝝ trāſire. ⁊ qd̓ plus eſt ſi p̄cipiat ei iudex ne carcerē exeatſi tn̄ nō oporteat ꝙ vincula aut carcerem dirūpatvel quicqͣꝫ ſil̓e faciat: in quo circa ip̄m ius habeat.In illo ei obedire non debet. Et ſi fugit: iudex ſuenegligentie imputet. De hoc vide ſupra pulcra. c.Accuſatus.Acendiarius eſt quiauctoritate ꝓpria ciuitatē. villā. māſum.ſegētem. domū. vel arbores incēdit velſil̓ia. igne appoſito ex odio vel vindicta. xxiij. q. vltima peſſimā. ⁊ xij. q. ij. cū deuotiſſimā.Sed qͥd ſi incendiū ſit ortum in vico vel ciuitate. Et cauſa defendendi edificium meū: diſſipoedificium vicini mei. nūquid teneor? Rn̄. diſtinguendo. Aut erat iuſtus metus: ne ignis occaſione domus vicini mei: meum edificium cōbureretputa qͥa iam ignis peruenerat ad domum vicinimei: vel iuſte et ꝓbabiliter dubitabam an perueniret: qꝛ forte tempus ventoſum erat: tunc nō teneor ei. ff. de incen. ru. nau. l. j. §. ex incendio. neqꝫem̄ damnū dare videor eque ꝑituris edibꝰ. ff. qd̓vi aut clam. l. ſi alius. §. eſt ⁊ alia. Et qͣꝫuis nō ꝑuenerit: iuſte tamē putabam ignē ꝑuenturū. Et id̓onihil a me pōt repetere. ff. ad legem aquil̓. l. ſi quisfumo. §. quod dicitur. Aut non fuit iuſtus metus. puta quia adhuc non peruenerat ignis vſqꝫad domum vicini quam deſtruxi: nec iuſte dubitabam: tunc teneor ad ſimplum damnum ẜmHoſtien.¶ Sed pone ꝙ vicini dubitātes de igne: petuntꝙ talis domus deſtruat̉. nunquid debet domusemēdari vicino a vicinitate? Rn̄. ꝙ ſic ex ſummaequitate. vnde conſulendum eſt iudici: vt hoc exofficio ſuo fieri faciat. argu. ff. ad. l. rodiam de iactu. l. ſi laborante. et hoc eſt equiſſimum. De ma-