accipere. Et idem dicendū ſi ponat̉ ſimilis caſusex parte vxoris. Item pone. Petrus accepit Bertam in vxorem ex qua habuit filiam. que nupſitſempronio. demum. P. mortua Berta vxore ſua:accepit ſecūdam vxorē. poſtmodū moritur. P. etetiam filia ſua vxor dicti ſempronij. modo dictusSempronius vult accipere in vxorē illam mulierem que fuit ſecūda vxor dicti Petri. Queritur anpoſſit. Hec queſtio nūc accidit de facto. Et dicendum eſt per p̄dicta ꝙ ſic: quia licꝫ iſte Semproninon poſſit accipere in vxorem aliquā de ꝯſanguinitate ſue vxoris vſqꝫ ad quartū gradum: tamenfeminā olim vxorē alicuius de ip̄a ꝯſanguinitatebene poteſt accipere. vt eſt in caſu noſtro: ⁊ ſic eritcaſus ꝙ gener poteſt accipere in vxorem mulierēque fuit vxor Soceri ſui. quod eſt mirabile. Itemolim qͥs nō poterat ducere ſucceſſiue vxores duorum fratrū: quia ibi inerat terciū genus affinitatis cum ſecūda. nam duorū fratrum vxores ſuntin ſecūdo genere affinitatis. Sed ſi altera pꝰ mortem mariti nupſit Sempronio. Ille Semproniꝰattinet vxori alterius fratris in tercio genere: qꝛ ēꝑſona addita ſecundo generi. Ideo mortua vxoreſua ⁊ marito alterius non poterat olim ducere illāobſtante tercio genere affinitatis. ⁊ vltra impedimentū affinitatis ſuberat impedimentuꝫ publicehoneſtatis. Sed cum ſecundū genus ⁊ terciū ſintſublata: videt̉ ꝙ publica honeſtas tanqͣꝫ acceſſoria ſit hodie ſublata. hec Panor. in dicto. c. nō debet. vide etiam glo. ſingulareꝫ ibi: que notabiliterconcludit: ꝙ illa publica honeſtas que veniebatacceſſorie ad ſecūdum et tercium genus affinitatis eſt hodie ſublata: quia ſublato pͥncipali: remouetur acceſſorium. Sed publica honeſtas que nōvenit ſic acceſſorie: vt in ea que oritur ex cōtractuſponſalioruꝫ ſeu matrimonij cum conſanguineomeo. non eſt hodie ſublata: cuꝫ de ea nulla fiat ibimentio. Et ꝙ hoc ſit verum aperte probatur in. c.vnico. de ſpon. li. vj. Et Panor. in dicto. c. non debet. ex dicta glo. infert vnam regulam in materiaextenſionis. ꝙ vbi duo ſic ſe habent: ꝙ vnum venit cōſecutiue ad reliquum. vno ſublato vel mutato: etiam conſecutiuū intelligitur ſublatum velmutatum. ad hoc tex. optimus in. c. miramur. deſer. non or. De diſpenſatiōe circa iſtam publicamhoneſtatem. videsͣ. c. īmediate p̄cedenti. Iteꝫ infertur ꝙ relicta viri qui fuit germanꝰ vxoris meevxore mea mortua poteſt mihi eſſe vxor. Item cognatā vxoris defuncte: licite quis ducit in vxoreꝫAut em̄ erat cognata: qꝛ fuerat vxor fratris vxoris. ⁊ tūc eſt in ſecūdo genere affinitatis. et ſic poſſunt ꝯtrahere. Aut erat cognata vxoris: quia ambe fuerūt cōiuges duoꝝ fratrū. Et tūc ſunt in ſecūdo genere. Et ſic pn̄t ꝯͣhere.¶ Quādo vir carnaliter cōiungit̉ vxori: omnesꝯſanguinei vxoris efficiūtur affines viro. ⁊ econuerſo. oēs ꝯſanguinei viri efficiūtur affines vxori⁊ in eiſdem gradibus cōſanguinitatis et affinitatis attinent: tamē altero gene affinitatis. Sed int̓cognatos viri ⁊ cognatos vxoris. nulla ex illo ma-Impedimentū. xiiij.trimonio orit̉ attinētia. d. c. qd̓ ſuꝑ his.Quid ſi aliquis polluit aliquā extraordinarieid eſt extra naturalia? Rn̄. ẜm Dir. ꝙ etiam ſi circa clauſtrū pudoris fiat: non facit affinitatem: necmatrimoniū ꝯſūmatū: niſi ex conſenſu fiat matrimoniali. ⁊ ſi mulier ſemen emittat: ſed vir non: nōcontrahit̉ affinitas. Et eſt ad hoc ar. de frigido: qͥpalpando mulierē poteſt ꝓuocare ad ſemīs emiſſionem. ⁊ ecōuerſo. Et tamē nō eſt matrimoniuꝫ:vel cōmixtio ſeminis. Et ideo nec affinitas. Sedſi vir emittit in mēbro mulieris: et nō mulier. dubitari poteſt. verūtamē ſiue emittat ſiue nō: ⁊ etiāneutro emittente ſponſalia prius facta ratificant̉propter cōſenſum matrimonialē qui ineſſe preſumitur. ar. c. extraordinaria. xxxv. q. iij. dūmō ſintmatrimonio apti vel ꝓximi. extra de deſpon. impu. cōtinebatur. Idem tenent Uin. Io. ⁊ Archi.ī dicto. c. exͣordinaria.¶ Sed pro declaratione p̄dictorum queritur anad cōtrahendam affinitatem requirat ſeminumvtriuſqꝫ cōmixtio? Reſpondeo. Panor. in. c. fraternitati. de eo qui co. conſan. refert Inno. tenereꝙ niſi detur cōmixtio ſeminis vtriuſqꝫ intra clauſtra pudoris: non cauſatur affinitas: nec cōſūmatur matrimoniū. vnde nō ſufficeret emiſſio ſeminis vnius. Et ponit exemplū in frigido ⁊cͣ. SedPanor. dicit ꝙ cōmunis opinio medicoꝝ ē incōtrariū. ſcꝫ vt ſemen mulieris neceſſario nō cōcurrat ad generationē. Secus de ſemine viri. Idemtenet Fed̓. de ſe. in cōſilijs ſuis. vbi dicit: ꝙ ad cauſandam affinitatē ſeu ad matrimoniū cōſūmandum: neceſſario non requirit̉. ꝙ mulier emittat:ſed ſatis eſt ꝙ viri ſemen ſit cōmixtū materie vxoris. Ex cōtrario em̄ ſequeret̉ magna abſurditas.Nam pone. ꝙ per annū mulier non emiſerit: tn̄concepit ex ſemine viri ⁊ peperit. Abſurdum em̄eſſet dicere ꝙ matrimoniū non ſit cōſūmatuꝫ: velꝙ affinitas nō ſit ꝯtracta. Immo plus dicit Pe.de Pal. in. iiij. ꝙ ſine copula poteſt cauſari affinitas: ſi fiat ſeminis receptio. Sicut dicunt quidamde antichriſto qui naſcetur ſemine tranſfuſo ꝑ denonem incubum ⁊ ſuccubum. Idem dicunt quidam medici de quadā muliere que impregnata ēex ſemine tranſfuſo dum balnearet̉ in balneo. vbimali homīes ſpermatizauerant: quātūcūqꝫ etiamquis inuadat vel frangat vaſa pudoris. nō in ip̄ovaſe tamen ſemen effundatur. non contrahituraffinitas.Pone ꝙ iuuenis deflorauit ſpōſaꝫ: et aperuitſeras eius: ſed nō emiſit ſemē. Nūquid tenet matrimoniū cū ſecūda? Quidā dicūt ꝙ ſic: vt refertDirectoria. vbi sͣ. quo ad rei veritatem. vt notatIo. in dicto. c. extraordinaria. Et ita deberet ſeruari: ſi conſtaret ꝙ nō ſpermatizauit. Sed aliterp̄ſumitur .ſ. ꝙ eam cognouerit: ⁊ ſic cōpellet̉ ſtarecū pͥma. Similit̓ ſi aliqͥs ſolutus cuꝫ ſoluta aꝑiretſeras: ⁊ nō ſꝑmatizaret. ⁊ cōſtare poſſet. ꝯſanguineꝰ defloratoris nō impediret̉ ꝯͣhere cū illa. Ideꝫdicendū ſi maritus deflorauit vxorē: ⁊ an̄ ſeminisemiſſionē velit intrare monaſteriū. poſſet intrare