Ore canonice̓. Utrū clerici teneāt̉ ad horas canonicas. Rn̄. ẜmPanor. in. c. j. de cele. miſ. Et Car. in clemen. prima: eo. ti. ꝙ quilibet promotus ad ſacrosordines tenetur ad diuinum officium. Secundo.quilibet beneficiatus quātumcūqꝫ modicū ſit beneficium: etiam ſi beneficiū ſit de patrimonio. Ethoc ſi patrimoniū factum eſt beneficiū. Al̓s non.Adde tercium ẜm Aſten̄. ꝙ licet religioſus nō teneatur ad horas ratōne qua religioſus. vt patꝫ inreligioſis laicis: tn̄ tenetur ſi eſt ordinatus in ſacrꝭvel etiam ex ſtatuto religionis. poſſunt om̄s clerici obligari etiā non ordinati. Et ꝑ hoc patet quiddicendū de fratribꝰ ꝓfeſſis in ordine minorū: quiex ꝯſuetudine ordinis vocantur clerici. licꝫ nō ſintin ſacris: nec etiam habeant primā tonſuram. Anteneantur ad officiū? Et ꝑ predicta patꝫ ꝙ ſic. Ethoc etiā tenet magiſter Bar. de piẜ. ſuper. iij. c. regule. vbi dicit ꝙ in ordine mi. ſunt fratres in duplici differentia. Quidā ſunt diuino cultui deputati ⁊ literati. Et alij illiterati: ſeruitio prefatoꝝ deputati. Et ſic expreſſe innuit: ꝙ tales fratres profeſſi: licet nō hēant primā tonſurā: ex cōſuetudineordinis nominant̉ clerici: ⁊ ſic obligantur ad officium clericoꝝ. Al̓s ad nullum officiū tenerentur.qd̓ non eſt dicendū. Nec ob. ſi dicat̉ ꝙ appellatione clericoꝝ: ſaltem in materia penali nō veniūt illiqui ſaltem non habent primam conſuram. Nampatet reſponſio ex p̄dictis: qꝛ illud verum: niſi aliter conſtaret de mente fundatoris regule: qui potuit et voluit etiam non ordinatos obligare. ad diuinum officum. Idem credo ſit in alijs religioni¶ An autem clericus in minoribus releuetur abofficio diuino: ſi eſt abſens ab eccleſia: in qua ē beneficiatus ex cauſa ratōnabili: et deſeruit eccleſie ꝑvicarium. Pe. et Ab. dicunt in dicto. c. j. ꝙ ſic. Ethanc differentiā aſſignant inter clericum conſtitutum in ſacris: et conſtitutum in minoribus beneficiatum. Allegant. c. peruenit. de ap. Facit. c. cumex eo. de elec. li. vj. Sed Panor. ibi non placet hecopinio. nec illa iura hoc probant. Nam loquūturquo ad officiandum eccleſiam. nam ex iuſta cauſaquis excuſat̉ non tamen releuat̉: quin teneat̉ dicere in priuato.¶ Sed dubitatur. An iſti beneficiati exiſtentes inminoribꝰ: exquo deſeruiūt ꝑ vicarium: teneanturdicere officium? Et videt̉ ꝙ nō: qꝛ p̄dicti vidēturteneri ad officium ratione beneficij: ſed beneficioſatiſfactum eſt: exquo deſeruiūt per vicariū. hancopinionem refert Io. an. in dicto. c. j. ⁊ non reprobat: nec expreſſe approbat. Et idem facit Io. de ligna. in dicta cle. j. Sed ipſe Io. an. in fi. d. c. j. dicitvnum dictum: per quod tacite videtur recedere adicto Pe. ⁊ Ab. Dicit eniꝫ ſe libenter vidiſſe ꝙ eccleſia feciſſet ſtatutum: vt clerici ſaltem in minoribus beneficiati: non curati: excuſarentur occaſione ſtudij ab officio dicendo deſeruiendo eccleſie ꝑvicarium: et dicendo officium beate virginis. EtHore canoniceſic aꝑte vr̄ ſentire ꝙ ceſſante ſtatuto eccleſie: ꝙ clericus in minoribus beneficiatus nō excuſatur: qͣꝫuis deſeruiat per vicarium: ⁊ ipſe dicat officiū beate virginis. Etiam ſi ipſe ſit abſens ex probabilicauſa: vt ſtudiorum. Et Panormita. credit hancopinionem veriorem et tutiorem. Ex predictis infertur: ꝙ clericus in minoribus non beneficiatusad nullum officium diuinuꝫ tenetur. nec ad ſeptēpſalmos nec aliud. Exquo nullo iure cauetur. EtPanormitanus in dicto. c. primo dicit ꝙ hoc habet generalis conſuetudo: que non dicentes excuUtrū clericus non dicendo horas peccet mortaliter? Rn̄. ẜm Ul. qui ex aliqua neceſſitate ẜmformam eccleſie non dicit. puta. propter defectumviſus. vel infirmitatem: vel paupertatem: vt quialibro caret. recompenſat tamen per equiualēs. puta. per pſal. vel oratōnem dominicam non peccatSimiliter nō peccat mortaliter qͥ verba quidē dicit: licet ad illa nō attendit: qꝛ cum p̄ceptū de dicēdo horas ſit de iur̄ poſitiuo: nō refert̉ niſi ad ea: q̄ſub iudicio humano cadere pn̄t. Et iſta ſunt q̄ exercentur per actus exteriores: non autem interiores. Et ſequentes hanc opinionem dant tale exēplum de illo. vicꝫ qui vult ire ad ſanctū Iacobum⁊ poſuit ſe in itinere animo ꝯplendi votum: quianon eſt neceſſe ꝙ ſemꝑ habeat in animo ſanctumIacobuꝫ ſed ſufficit ꝙ ab initio intendat. Et hocidem videtur voluiſſe Scot̓. in. iiij. vbi dicit ꝙ inconferendis ſacramentis: non ſufficit intentio habitualis nec requiritur actualis: ſed bene requiritur virtualis: quia in virtute illius intentōnis prius habite actualiter .ſ. in principio facit om̄ia q̄ facit: tanꝙͣ ex radice. Sic in ꝓpoſito. vide de hoc ſupͣBaptiſmus. iij. Hoſti. etiam dicit vt notat. Archi. fl. in ſum. ꝙ in p̄cepto eſt horas dicere: ſed aliaque in deuotōne conſiſtunt: ſuadendo dicunt̉. Ethoc eſt qd̓ dicit tex. in. c. dolentes. extra eo. ibi: qͥn̄tum deus dederit. per que verba appoſuit ꝯſiliuꝫfragilitati humane ꝯpatiendo: quaſi dicat precipimus vt vnuſquiſqꝫ dicat horas ſuas: attentōnemautem et deuotōnem in p̄cepto nō ponimus: ſedgratie dei ẜm ꝙ ipſam dare voluerit duximus relinquēdum. Et hunc intellectum teneas: quia benignior eſt. ⁊ quia non debet eccleſia alicui laqueūimponere. xxvij. q. j. de viduis. hec Archi. f. ⁊ hen.boych. Idem Pet. de pal̓. dicens ꝙ euagatio queeſt preter intentōnem: ⁊ propter occupatōneꝫ precedentem licitam peccatū nō eſt. Secus ſi ꝓpter illicitaꝫ. Sꝫ ſi euagatōeꝫ aduerteret: et ſolū ẜm actūexteriorem. licꝫ ſit temeraria ⁊ grauis: forte non tamen mortale: niſi propter ꝯtemptum. Et ideo licꝫdicendo officium cogitet aliud: non videtur tranſgreſſor precepti ex natura facti. Si autem euagatio mentis fit ex hoc ꝙ aliquis ſcienter ſe occupatin actu exteriori qui non ſecum. patitur attentionem: vt exercitium manuale: tunc videtur eſſe culpa mortalis: ⁊ directe contra preceptū dicto. c. dolentes. Sed ſi dicens officium aliqua verba pretermittit: non oportet ꝙ propter hoc a capite re