ꝙ partus poteſt eſſe primi viri: ac etiam ſecundi.Iaco. de bel. diſputauit hanc queſtionem ⁊ dixitꝙ primo debet inſpici cui aſſimilat̉. Si non apparet cui aſſimiletur. Inſpici tunc debet in cuiusdomo natus eſt. vt. l. ſi vicinis. C. d̓ nuptijs. Al̓snullius filius dicetur. Sed Bar. dicit. ꝙ illud qd̓dicit de aſſimilatione: non placet: quia de cogitatione mulieris tempore conceptionis contingitpartum alteri aſſimilari. vt. l. queret aliquis. de v̓bo. ſigni. ⁊ ibi notat̉. Putat ergo Bar. ꝙ prius inſpicienda ſunt ſigna conceptōnis. vt quando mulier pallet vel faſtidit cibos ⁊ ſimilia. Si iſta ſignanon apparent tūc ſtandum eſt conſuetudini mulieris. In quanto tempore conſueuit parere. Sedſi iſta non apparent. tunc eſſet ꝯmittendum medicis. vel obſtetricibꝰ peritis in arte illa. vt. l. j. ff. d̓ven. inſpi. Sed ſi iſtud non apparet: recurrendūeſt ad illud ꝙ frequentius accidit. Uide etiaꝫ adpredicta quod notat Bar. in auten. poſt fratres.C. de leg. here. ꝙ filij ſuccedunt in locum patrisſui tm̄. quando tractatur de ſucceſſione patrui vl̓aui. vt in autenti. In ſucceſſione. C. de ſuis ⁊ legi.Si tractatur de ſucceſſiōe aliorum. ſecus vt in di.auten. poſt fratres. Et ex hoc poteſt dici ad qōemque fuit inter regem vngarie. ⁊ regem Robertū.Rex vngarie fuit filius Karoli martelli qui eratprimogenitus. Rex Robertus erat ſequens ptꝰeum. Querebat̉ vtrum regnum debebat̉ filio primogenito vel regi Roberto: qui nunc nitebat̉ primogenitus legitime. Et certe dicit Bar. ꝙ cū regnum Apulie ſit feudum eccleſie romane non habet a iure ſucceſſionem. Sed ex conceſſione dominica ideo cum nō tractet̉ de ſucceſſione aui vel patrui. Ille nepos non aſſumit locum patris ſui. vtdict. Auten: poſt fratres. Merito debitum fuit rei Roberto.¶ Querit̉. An filius legitimatus per reſcriptumprincipis ſuccedat cum alijs filijs etiam naturalibus. hec queſtio format̉ ꝑ legiſtas in. l. ex facto. ff.de vul̓. ⁊ pu. Puta quidaꝫ habens filios naturales tm̄: fecit eos ꝑ principem legitimari: tractu tēporis duxit vxorē: ex qua ſuſcepit filios legittimosDubitat̉. nunqͥd filij legitimati debeant ꝑiter ſuccedere cum filijs legittime genitis. Dubium facit:quia ceſſante cauſa priuilegij: ceſſat ipſum priuilegium. xvj. q. j. generaliter. Et hāc opinionē ſeqͥt̉.Oy. Contrarium tenet Ray. de for. quem ſequit̉Bar. in di. l. ex facto. ꝑ regulaꝫ. Factum legitime.de re. iur̄. li. vj. quia exquo legitimatio fuit perfecta non debet ex facto ſuꝑuenienti retractari. Idtenet Panormita. in. c. per venerabilem qui filijſint legi.¶ An aūt ingratitudo ſit ſufficiens cā reducendilegitimatū ad illegitimatōꝫ. Bal. tenet ꝙ aūt ſumꝰ in reſcripto principis: legitimatōeꝫ inducente.aut ſumꝰ ī legitimitate ꝑ ſeq̄ns mr̄imoniū vt pͥmocaſu ſic. ſcd̓o nō. vt in. c. ſi filij nati. ſi de feu. fu. ꝯtº.in vſi. feu. Idem Lud. ro. in ſingularibꝰ ſuis.¶ Quero an filius ſpurius dicat̉ de familia patrꝭRn̄. Bar. in. l. Item in ptāte. ff. de his qͥ ſunt ſuiFiliusvel ali. iur. dicit ꝙ filius naturalis tm̄: non eſt inptāte patris: nec ſpuriꝰ. īmo nec dicit̉ filius: vt inauteū. qͥ. mo. na. effi. ſui. §. fi. Et hoc facit ad ſtatutum: dicens. ꝙ ſi quis caperet aliquem de aliquafamilia. vel de eoꝝ filijs ꝙ habeat mille. Captusfuit qͥdam baſthardus. Dico ꝙ capiens nō debethr̄e p̄mium: qm̄ ſpurius nō dicit̉ filiꝰ. Et vide adp̄dicta qd̓ notat idē Bar. in. l. ex facto. §. ex facto.ff. ad tre. vbi q̄rit. An nati poſt deportatōꝫ patrisſint in patria ptāte. ⁊ an vocent̉ legitimi. Et dicitꝙ ꝑ deportatōeꝫ: pat̓ ꝑdit ea que ſunt iurꝭ ciuilis.vt. l. qͥdam. ff. de penis. ſꝫ patria ptās eſt de iureciuili. vt inſti. de pa. po. in pͥn. Et iſti nati ptꝰ deportatōꝫ ſunt legitimi qꝛ mr̄imoniū durat vt. l. j. C. d̓diuor. ⁊ ſic dic̄ Iac. de are. hēs caſum in qͦ filij naſcunt̉ legitimi: ⁊ nō ſunt in ptāte patris.¶ Quid in bannitis nr̄i tꝑis. Iac. de are. dicit notabile v̓bum: ꝙ exbanniti ꝑdunt ꝓprie ea q̄ ſuntiurꝭ ciuilis ꝓprij illiꝰ ciuitatis vnde ſunt banniti. ⁊hoc intellige dicit Bar. vbi sͣ. in illis exdannitis:qͥbꝰ ciuitas bellum indixit vt poſſint impune offendi. vt. l. amiſſione. ff. de capi. di. iura gͦ ꝯmunianō ꝑdunt. Bar. tn̄ in d. l. amiſſiōe. dicit ꝙ ad hocvt talis exbannitꝰ ꝑdat ea q̄ ſunt ciuitatꝭ illiꝰ. duoreqͥrunt̉ .ſ. ꝙ fuerit inobediēs ⁊ aufugerit ab illiꝰimꝑio. cui ſubeſt. ⁊ ſic eſt exbānitꝰ. Item ꝙ in hoſtium numero ſe ꝯferat. ⁊ iſta duo ponunt̉ in. d. l.amiſſione. Conferre aūt ſe in numero hoſtium intelligo vbicūqꝫ eſt talis exbannitꝰ: qͥ ꝑ formaꝫ ſtātuti pōt impune offendi. Naꝫ cum ſtatutū ꝑmittit eum offendi impune indicit ſibi bellum. Et hꝫeum ꝓ hoſte. vt in. l. hoſtes. ff. de capti. Sꝫ ſi eſſetbannitꝰ: nō tn̄ haberet̉ vt hoſtis. nec poſſet offendi ex forma ſtatuti. tūc non dicerem eum ꝑdidiſſeea q̄ ſunt ciuitatis ſue. Et ex p̄dictis ſequit̉ deciſiomultaꝝ qōnum: de qͥbꝰ ꝯſueuit dubitari. An exbannitꝰ poſſit facere teſtm̄. An poſſit inſtitui ⁊ anſuccedat ab inteſtato ⁊ ſimilia. Nam ſi loqͥmur deexbannito qͥ non pōt offendi impune: non eſt dubium qꝛ nihil ꝑdit. Si de alio. Et tunc ſi quidemvellet facere teſtamentum: vel inſtituere in teſtamento valido tm̄ ẜm ſtatutum illius ciuitatis ſue cuius iura perdidit: ⁊ non valeret. Sed ſifaceret de iure ꝯmuni valeret. qꝛ iura cōia nō ꝑditEodeꝫ mō: ſi hereditas ab inteſtato delata ſit ẜmformam illoꝝ ſtatutoꝝ non capit. Secus ſi de iur̄ꝯmuni.An aūt exbannitus equiꝑet̉ deportato. Bar.in. d. l. amiſſione. dicit ꝙ in qͣdam qōne diſputata ꝑ eum piẜ. que incipit. Lucane ciuitatꝭ. Sic determinauit. ꝙ ille qui eſt exbannitus imperij: eqͥparat̉ deportato. ⁊ perdit ea que ſunt iurꝭ ciuilisvt in dicta. l. amiſſione. Sed ille qui eſt exbannitꝰalicuius ciuitatis. vel regni non perdit ea q̄ ſuntiuris ciuilis: ciuium romanorum: ſed ea que ſuntꝓpria illius ciuitatis: vel regni. Hec Bar. in dic.l. amiſſione. Et per hoc ꝙ iſti exbanniti alicuiusciuitatis nō ꝑdāt iura ꝯmunia. dicit Bar. in. d. l.ex facto. ꝙ filij nati poſt bannimentū faciunt deficere ꝯditionem fideicōmiſſi.