dire eam ſtando extra eccleſiam ⁊ nolētem intrarenunquid debet p̄ſumere eum excōicatum ⁊ ſic eūvitare? Rn̄. ẜm. v̓ v̓. nō eſt cā ſufficiens quare debeat talem reputare excōicatum vel interdictū. Sꝫtn̄ eſt ꝓprius ſacerdos. qui tenet̉ cognoſcere vultūpecoris ſui. debet inquirere ab eo. ⁊ ei vt melius p̄tconſulere.Vtrum liceat mihi hoſpitari in domo excōicatiipſo abſente. aut ſumere inde neceſſaria. aut vinūad celebrandū miſſam? Rn̄. ẜm Glo. Ray. ꝙ nōlicet. niſi recipiā ab vxore vel diſpenſatore eius. ẜmꝙ dictum eſt sͣ.¶ Utrum liceat mihi hoſpitari: vel neceſſaria recipere in domo excōicati. quam inuenio ſine cuſtodia: Rn̄. ẜm Glo. Ray. ſi ex confidentia amiciciehoc facio: nō licet. quia ſic quodammodo contraho cum eo. ⁊ obligo me ad antidota ⁊ ei cōmunicoal̓s ſi credo ei diſplicere cum ſciuerit: furtū aut aliud peccatum cōmitto. ſed minorem excōicationeꝫnon incurro.¶ Quid de illo qui ſolitus eſt dare fratribꝰ certamſummam ſingulis ſeptimanis. Et cum ſciret ꝙ inbreui excōicaret̉. rogauit vnum de amicis ꝙ dictāſummam daret fratribus p̄dictis vſqꝫdum reuocaret̉ mandatum. ꝓmittens ſe ei ſuper hoc ſatiſfacturum. nunquid fratres ſcientes hoc debeant recipere illam ſummam ab illo? Rn̄. ẜm Glo. Ray.ſi fratres hoc non ꝓcurauerunt. nec peccabunt recipiendo ab illo amico. dante nomine ſuo. nec illepeccabit: qui ita ſic ꝓuidit in futurum ꝓprio motuet pia intentione: ſciens ꝙ fratres non reciperentab eo tempore excōicationis. Si aūt ꝓcurantibusfratribus eſſet hoc factum illicitū eſſet. licet ille amicus ꝓprio nomine daret: ⁊ fratres in hoc caſu fraudem facerent canoni qui ꝓhibet cōicare cum excōicatis. Sed circa p̄dicta facta eſt magna modificatio: ꝑ quandam cōſtitutionem factam cōſtantie. ⁊etiam in concilio Baſilienſi. anteqͣꝫ ſciſſuram faceret: ꝓut recitat Archi. flo. in ſum. in tractatu de cēfuris. quam dicit habuiſſe a fidedignis. ⁊ tenor talis eſt. Inſuꝑ ad euitanda ſcandala ⁊ multa ꝑicula. que cōſcientijs timoratis cōtingere poſſunt. tenore p̄ſentiū miſericorditer indulgemus. ꝙ nemodeinceps a cōione alicuius ſacr̄orum adminiſtration. vel receptione. aut alijs quibuſcunqꝫ diuinisintus vel extra. p̄textu cuiuſcunqꝫ ſnīe. aut cenſure eccleſiaſtice a iure vel ab homine generaliter ꝓmulgate. teneat̉ abſtinere. vel aliquem vitare. autinterdictum eccleſiaſticum obſeruare: niſi ſentētiavel cenſura huiuſmodi fuerit in vel contra ꝑſonā:collegium: vel vniuerſitatem: eccleſiam: cōmunitatem: vel locum certum vel certam a iudice publicata. vel denunciata ſpecialiter ⁊ exp̄ſſe. conſtitutionibus apoſtolicis. ⁊ alijs incōtrarium facientibusnō obſtantibus quibuſcunqꝫ. Saluo ſi quem ꝓ ſacrilega manuum iniectione in clericum. ſnīam latam a canone adeo notorie conſtiterit incidiſſe. ꝙfactum nō poſſit aliqua tergiuerſatione celari. necaliquo ſuffragio excuſari. Nam a cōione illius. lꝫdenunciatus nō fuerit: volumus abſtineri. iuxtacanonicas ſanctōes. hec in concilio ConſtantienſiExcōicatio. Vj.FO. CI.ſub Martino. v. Et ſic cōcluſiue fideles nō tenent̉tales vitare in diuinis vel extra. niſi fuerint publicati. ſeu denūciati ſpāliter ⁊ expreſſe. Excepto caſūde iniectōne manuū in ꝑſonas eccleſiaſticas notorie. Et ex p̄dictis ptꝫ rn̄ſio ad. q. quotidianā. Eccepapa dicit. Excōico: vel interdico. N. ⁊. N. cū fautoribꝰ ⁊ ꝑticipantibꝰ ſibi: Hic. N. ⁊. N. ſunt noīatim excōicati vel interdicti. Et iō ſunt vitandi. fautores v̓o ſiue ꝑticipantes nō ſunt noīatim excōicati: vl̓ interdicti. niſi tm̄ in genere. Et ideo nō tenet̉quis eos vitare: quouſqꝫ ꝑ iudicē noīatim ſpecificent̉ ⁊ denūcient̉. facta ſibi prius fide de ꝑticipation. ſiue fauore eorū. hec Aſten̄. li. vij.Querit Ri. in. iiij. di. xviij. vtrum abſolutus abofficiali ep̄i excōicati ſit vere abſolutus? Rº. ꝙ autep̄s inſtituit iſtū officialē poſtqͣꝫ iam erat excōicatꝰaut nō. Si primo mō abſolutus ab illo officiali. vere abſolutus nō eſt. qꝛ ep̄s excōicatus maiori excōicatōe ab omni actu legittimo eſt ſuſpēſus. Et iō nōpotuit inſtituere officialē. Si aūt inſtituit eū an̄qͣꝫeſſet excōicatus. tunc diſtingue: aut ceꝑat vti officio anteqͣꝫ ep̄s excōicaret̉: aut nō. Si ſic: tūc planūeſt ꝙ vere abſolutus eſt: niſi ſit aliud quod obſiſtatSi nō: tunc vt dicūt aliqui abſolutus ab illo noneſt vere abſolutus. qꝛ exqͣ nō cepit vti officio an̄ ep̄iexcōicationē. ſuꝑueniente ep̄i excōicatione expiratiuriſditio. Qd̓ declarāt ꝑ hoc. qꝛ ſi ep̄us corꝑ alitermoreret̉. aut deponeret̉ anteqͣꝫ officialis inciperetvti officio ſuo. iuriſditio ab ep̄o ſibi ꝯmiſſa expiraret. extra de of. dele. lꝫ. in glo. A ſil̓i volunt iſti dicere de excōicatione ſuꝑueniēte. Sed iſta opi. nō placet Ri. ⁊ dicit nō eſſe ſil̓e qd̓ adducūt. qꝛ mors aufert ptātem. ⁊ depoſitio aufert imꝑpetuū ptātis executionē. Excōicatio autē nō. ſꝫ ſuſpēdit eā vſqꝫ adtp̄s. vnde videt̉ dicendum ꝙ poſſit ꝓcedere. ⁊ talis ab illo abſolutus vere abſolutus eſt. hec probari poſſunt extra de offi. vj. romana. li. vj. in tex. ⁊ inzlo. ⁊ in. d̓ c. lꝫ. in glo.Querit etiā idem Ri. ea. diſt. xviij. Utrū iudexdelegatus poſt reuocationē cōmiſſionis ſibi facrepoſſit an̄qͣꝫ reuocatio cōmiſſionis ad eum ꝑuenirepotuerit aliquē excōicare?: Rn̄. ꝙ ſic. qꝛ an̄ꝙͣ ad eūreuocatio cōmiſſionis ꝑueniat: remanet penes eūptās. q̄ ſibi fuerat cōmiſſa. extra de ꝓcu. auditis. inglo. Ibi em̄ dr̄. ꝙ in iudice tenet qd̓ facit. donec intelligit iuriſditionē reuocatā. Alij autē ꝓbabiliterrn̄dēt ad. q. ꝙ aut ille qui reuocat cōmiſſionē intēdit ⁊ exprimit ꝙ ſit irritū ⁊ inane quicquid extūc ꝑdelegatū fuerit attentatū: aut non. Si primo mōꝫnō tenebit ſententia lata poſtea a delegato. Si nōtenebit ſententia. Idem tenet Panor. in. c. auditade reſti. ſpol̓. vbi dicit. ꝙ ſi in litteris ſecundis reuo.catorijs papa apponit talia verba. per que clare patet eum voluiſſe geſta per priores iudices a tempore date ſecundarū nō valere. Et tunc indubie: ſiueiuſte: ſiue iniuſte ꝓceſſerint iudices. nō dꝫ valere ꝓceſſus: vtputa. appoſuit clauſulam decernentē irritum ⁊ inane quicquid geſtum fuerit ꝑ priores lr̄as⁊cͣ. vt in. c. j. de conceſ. p̄ben. li. vj. Quandoqꝫ ſimpliciter reuocat iuriſditionem priorum iudicum:forte cōmittendo ſecūdis. ⁊ tunc ante noticiam ſer iiij