Excōicatio. vj.feſtatio. ſi pn̄t. aliter nō exibunt. extra eo. cum nonab hoīe. Occulte nanqꝫ excōicatus occulte dꝫ moneri vt exeat. ſed ſi nō vult exire: tunc fiat ꝙ dictuꝫeſt. Si aūt excōicatus eſt in eccleſia: nō cā orandi. ſꝫꝓ alio negocio. nō video quare in eadē eccleſia orare nō poſſim ẜm Inno. extra eo. c. nuꝑ. licet alij cōtra quibꝰ magis cōſentit Hoſt.¶ Quid ſi qn̄ excōicatus intrat eccleſiaꝫ ſacerdosiam incepit miſſam? Rn̄. ẜm Ray. Si eſt occultūnō debet dimittere officiuꝫ. vij. q. j. nihil. Si v̓o eſtmanifeſtum: moneat euꝫ in publico vt exeat. Et ſiquidem nō vult exire. ⁊ ſacerdos nondum inchoauit canonē. debet dimittere. ar. xxiiij. q. j. oīs quis.Si v̓o prinſqͣꝫ ille intraret: vel poſtqͣꝫ ſacerdos euꝫvidit. iam canonem inchoauit. debet ſacerdos ꝓcedere in officio ſil̓ cum eo qui aſſiſtit ei .i. ad miſſamſeruit. Ita tn̄. ꝙ finito canone. ⁊ ſumpto ſacr̄o. anteqͣꝫ dicat̉ poſtcōio. moneat illum vt exeat. de cōſe.di. ij. relatum. Concor. Hoſt. ⁊ Goff. ꝙ ſi nō vultexire: pōt eum ſacerdos eijcere. etiam ſi clericus ſitEt ſi non pōt eijci. in ſacriſtam rediens dicat poſtcōionem. ⁊ or̄ones que reſtabant.¶ Utrum aliqui poſſint eſſe in iudio coram iudicibus excōicatis: Rn̄ ẜm. v̓v̓. Si ſunt de iuriſditōeillorū ⁊ vocati ab eis ſtāt iuri videt̉ eſſe caſus neceſſitatis. Sil̓r et ſi coram eis cōueniunt iniuriatoresſuos. nam hoc caſu nō ſolum eſt neceſſitas. ſed ⁊ tali cōicant in his que ꝑtinent ad ſalutem aīe ſue. ſcꝫreddere vnicuiqꝫ ius ſuum. aliter aperiret̉ via libertatis raptoribꝰ. Si aūt in alijs caſibus quis cōicethmōi iudicibus: puta. comedendo: vel ſimilibus:nō excuſat̉. qꝛ nō ſunt de ꝑſonis exceptis ẜm eundem. v̓v̓.Utrū clerici poſſint cōicare ep̄o ſuo publice excōicato? Rn̄. ẜm Hoſti. nō. xciij. di. miratus. ⁊ deex. pre. c. fi. niſi forte eſſent eius ſeruicio deputati. qꝛtunc eodē modo pn̄t ſicut alij ſeruientes.¶ Sed quid de monacis. An teneant̉ cōicare abbati publice excōicato? Rn̄. ẜm. v̓ v̓. credo ꝙ poſſint ei cōicare. qꝛ quaſi de familia ſūt. Sed Ri. vbisͣ. exp̄ſſe tenet ꝙ nō. allegato. c. ſacerdotes. ij. q. vijpapiei ii ſuirſiuncta glo. qꝛ talis abbas nō poteſt p̄cipere. Precipere em̄ inferioribꝰ eſt actus legitimus. excōicatusaūt maiori excōicatione eſt ab omnibus actibꝰ legitimis ſuſpenſus. tum etiā qꝛ monachi non tenentei cōicare. obedire aūt eſt cōicare illi. cuius p̄ceptisobeditur.ai¶ Quid ſi ille qui clericuꝫ verberauit iaꝫ cōpoſuitcum eo. vel etiā vadit ꝓ abſolutione: vel ſi nondūipſub alicui dn̄eeſt denuciatus? Rn̄. ẜm Ray. In omnibus p̄diaalctis caſibus eum vitare tenet̉ quilibet. cum nondūſit abſolutus. extra eo. cum deſideres. ⁊. c. a nobis.5pitiiel. ij. ⁊. c. cum nō ab hoīe. Eunti tn̄ ad curiā ꝓ abſolutione vendi pōt ⁊ recipi pōt. ⁊ cōicari in his quead viam ꝑtinent.¶ Quid ſi excōicatus iam iurauit ſtare mandatoep̄i. ⁊ epͣs cōicat ei. nunquid ꝑ hoc ep̄s intelligitur1eum abſoluere? Rn̄. ẜm Ray. nō: immo incidit inminorē ep̄s. ⁊ alij cōicantes.Utrum ſit orandum ꝓ excōicatis? Rn̄. ꝙ proexcōicato orari pōt in priuato. ſed nō publice interFo. C.oratiōes que fiunt ꝓ membris eccleſie. et ſuffragiaeccleſie que ꝓ tota eccleſia fiūt. excōicato nō ꝓſuntEt addit Hoſti. ꝙ ꝓ excōicato nō eſt orandū ſpecialiter. intellige publice. Nam ꝓ hereticis in genere in paraſceue orat eccleſia.¶ Quid ſi teneor iuramento aliquid ſoluere in certo termino. ⁊ ille interim excōicat. nunquid die termini adueniēte tenear ſoluere excōicato? Rn̄. ẜmRay. non debeo ſoluere. xv. q. vj. nos ſanctorum.Sꝫ debeo deponere in ede ſacra. Et ſic vtiliter agetur eius negociū: vt ꝑ hoc citius veniat ad ſatiſfactionem. Sed Inno. dicit. ꝙ ſi quis cum iuramento ꝓmiſit aliquid dare excōicato. cōſulimus ꝙ det.Nā ⁊ ſeruiēs tenet̉ ei ſeruire: vt ꝓmiſit. xj. q. iij. qͥm̄multos. Sed Panor. in. c. inter alia. extra eo. tenetprimā opinionē ꝑ text. illum. ꝑ locū a ſpāli. Namſi ſpāle eſt in filijs ⁊ mercenarijs ⁊ ſil̓ibus de quibꝰin. d. c. qm̄. ergo in alijs cōtrariū erit quantūcunqꝫduret obligatio. qꝛ nō teneor cōicare excōicato. necdebeo incurrere periculuꝫ aīe. ex facto ſuo. Et glo.in. c. iuratos. xv. q. vj. idem tenet. ⁊ ꝙ dꝫ fieri depoſitio in ede ſacra.¶ Quid ſi quis recipit mutuum ab excōicato nunquid tenebit̉ reddere in termino. durāte adhuc excōicatione: vel ſi cōducit aliquid ab eo. ꝓ p̄cio reddendo tꝑe excōicationis ⁊ hmōi? Rn̄. ẜm Hoſti.qui cōtrahit cum excōicato. obligat̉ ei quo ad natu.ralem obligationē. ex qua ſi ſolutū ſit. nō pōt repeti. ſed nō quo ad ciuilem obligationeꝫ ex qua actionaſcit̉. ⁊ pōt peti. Et ideo nō debet ei reddere. niſipoſt abſolutionē. Hic tn̄ caſus depēdet ab immediate p̄cedēti. Utrum excōicatis poſſit aliquid dari? Rn̄. ẜm. v̓ v̓. pōt cā humanitatis ⁊ in ſuſtentationem. ſcꝫ qn̄ indigeret. nec expectanda eſt vltimaneceſſitas. Et etiā ſi excōicatus petit hoſpitiū nontenet̉ quis expectare: donec ab alijs omnibꝰ ſit repulſus. Et hoc intelligo ſolum quo ad neceſſariavite: vt alimenta: veſtes: ⁊ hoſpitium. Secus ſi petat alia vtenſilia. vt ſecurim. foſſoriū. ⁊ hmōi. Tamen tantū poſſet indigere ſecuri ⁊ hmōi. ꝙ poſſētei dari. qd̓ arbitrio boni viri limitanduꝫ eſt. Tho.etiam dicit. ꝙ in illo caſu in qͦ homo ex p̄cepto charitatis cōmunicare tenetur communio non ꝓhibetur.Quid de illo qui amico ſuo excōicato venienticomedere ad domū ſuam dimittit ei domum ⁊ claues: vel ꝑmittit eum comedere ſeꝑatim. nunquidintelligit̉ ꝑticipare excōicato. Rn̄. v̓v̓. Si hoc faciat in fraudem: vt ſic eum nō offendat. ſed fauoreꝫeius acquirat: incurrit minorē excōicatōnē. Si aūtfaciat. qꝛ timet ne forte ille vim inferat: nō incurritSi v̓o facit: qꝛ putat eum indigere hoſpitio. vel alimentis. pōt eum cā humanitatis recipere facta dehoc ꝓteſtatione: ne vel receptus credat hoc fieri ꝓpter aliud. ⁊ alij qui hoc viderēt ſcandalizarent̉.¶ Sed nunquid ab vxore vel familia excōicati p̄taliquid accipi? Rn̄. ẜm. v̓ v̓. de bonis ꝓprijs vxoris vel familiaris: ſi noīe ſuo dederit: reciꝑe poſſumus. nō aūt de bonis cōibus. aut de his que dant̉noīe mariti: aut dn̄i ⁊ ſuo ſil̓. niſi forte a marito conceſſum eſſet vxori. ꝙ ſuo ꝓprio noīe poſſet dare: niſi