Emptioceotā expellē: etiā ſi n̄ ſoluat. an valeat tale pactuꝫtex. in. l. ij. C. e. videt̉ innuere ꝙ ſic. In contrariūfacit. ff. de p̄ca. l. cum p̄cario. Dic ẜm Bar. in. d. l.ij. ꝙ pactu: qd̓ eſt ꝯtra ſubſtātialia cōtractus facitꝯtractū ip̄o iure nullū. vt. d. l. cuꝫ p̄cario. Sicut ſialiquis faceret pactū: ꝙ eſſet venditio ſine precio.Sed ſi pactū fiat ꝯtra accidētalia ꝯtractus: vel cōtra naturalia: tunc valet pactuꝫ. vt. l. paciſci. ff. depact. Modo ad propoſitū. ſiquidē fieret pactumꝙ non teneret̉ ad ſoluendū canonē: non valeret:qꝛ eſſet cōtra ſubſtantialia cōtractus. Si v̓o fitꝭ pactū ꝙ lꝫ nō ſoluat non poſſit aliter cogi. Iſtud pactum eſt cōtra naturalia ꝯtractus. ⁊ iō valet.¶ Trigeſimoprimo. Quid ſi elapſo termino dn̄srecipiat penſionē oīm annoꝝ: quibꝰ eſt ceſſatum.An poſtea poterit deijci. glo. in. l. ij. C. e. dicit ꝙ n̄Bar. v̓o ẜm Iacobū de are. dicit. Aut quis pͥmoexpulit ⁊ poſtea vult petere penſionē ⁊ pōt. vtⁿ inaut̓. qui rem. C. de ſacroſan. eccle. Aut primo ꝑcepit penſionem ⁊ poſtea vult expellere. Et tūc autꝑcepit penſionē tꝑis p̄teriti tm̄: ⁊ adhuc pōt expellere. vt. ff. loca. l. colonꝰ. Aut recepit penſionē etiātemꝑis futuri. ⁊ tunc nō pōt eū expellere: niſi fuerit ꝓteſtatus. Ita dꝫ intelligi. d. glo. he¶Bart. ind. l. ij.¶ Trigeſimoſecundo. quid ſi emphiteota ꝓmiſitpenā ſi nō ſoluerit pēſionē ꝯtractu ꝑmanēte ī ſuafirmitate. Ille nō ſoluit. dn̄s vult eū expellere. illeoffert penā: ⁊ dicit ſe nō eſſe expellēdum. Dic ẜmAzo. ⁊ Ho. nihilominus eum eē expellēdū: qꝛ pena gr̄a ſeruātis pactū fuit appoſita.¶ Trigeſimotercio. quid ſi ei qui debebat ſoluerepenſionē ſucceſſit heres ignorans. ⁊ ꝑꝑ ignorātiānō ſoluit. Glo. in. l. ij. C. eo. dicit. ꝙ reſtituit̉ heresde equitate. qd̓ placet Bar. ibi. idē tenet glo. ⁊ dy.in. l. cū filiꝰ. §. in hac. ff. de ver. ob.¶ Trigeſimoqͣrto. Quid ſi dn̄s: cui ſoluēda eratpenſio mortuꝰ ē. ⁊ ſic iacēte hereditate trāſiuit biēniū vel trienniū. Nunquid poſſit eijci emphiteota? Rn̄deo ꝑ p̄dicta ꝙ nō.¶ Trigeſimoquinto quero. quid in minore. Ancurrat ſibi tp̄s ſi nō ſoluat. qͥdā dicūt ꝙ nō ꝑ tex.in. l. fi. C. in qͥ. ca. in inte. re. nō eſt ne.¶ Trigeſimoſexto quero. qͥs recepit ēphiteoſimꝓ ſe ⁊ ſuis filijs ⁊ nepotibꝰ. ſi primus vel ſecūdusodeliquit circa ip̄m ꝯtractū emphiteoſis nō ſoluēdo canonē: vel alienādo ſine licentia dn̄i. An noceat ſequentibꝰ. Rn̄. Bar. in. l. eum qui. ff. de interdic. dicit ꝙ ſic. Sꝫ ſi al̓s delinqueret: ꝑꝑ quodbona publicarent̉: iſta bona debet remanere. apfilios ⁊ nepotes: qꝛ nō trāſeūt ad eos vt ad hēdesſꝫ hn̄t iure ſuo. vt. l. vt iureiurādi. §. ſi liberi. ff. deope. libe.¶ Trigeſimoſeptimo: qͥd ſi filius renūciauit hereditati pat̓ne. an pōt retinere ēphiteoſim. Bar. īd. §. ſi liberi. dicit ꝙ ſic in caſu ꝓpoſito .ſ. qn̄ recipitemphiteoſim ꝓ ſe ⁊ ſuis filijs ⁊ nepotibꝰ: vt dictūeſt. Secus ſi poneret̉ etiā illud verbum heredibꝰ.nā tūc debetur filijs ita demū eſſe ſint heredes: qꝛtūc cōceſſio requirit vtrunqꝫ .ſ. ꝙ ſit filius ⁊ heresIta dicit text. in aut̓. de nō alie. §. emphiteoſim.Et ideo feuda que tranſeūt ad vt filios: itoſi heredes ſint dicuntur venire in hereditatis petitiōe. vt in. l. item vidēdum. de peti. here. Et ideꝫdicedum in emphiteofi: que requirunt hoc .ſ. aliquem eē filium ⁊ heredem.¶ Trigeſimooctauo pone. filia ē inſtituta heresin certa re. ⁊ eſt iuſſa eſſe contenta. ⁊ ꝙ plus d̓ bonis ſuis petere nō poſſit. an nō obſtāte hoc poſſithabere regreſſum ad bōa emphiteoticaria. Rn̄.Bar. in. d. §. ſi liberi: dicit ꝙ dicta verba debentintelligi. ꝙ plus de bonis ſuis petere nō poſſit iure hereditario. ſed nō debet priuari eo iure: qd̓ habet vt filia nō vt heres. vt de iure emphiteotico⁊ patronatus. Et poſito ꝙ pater poſſet filiaꝫ priuare ex diſpoſitōe ſua ab emphiteoſi: tamē illa verba hoc nō important. Et per predicta Bar. ibi infert. ꝙ ſi pater inſtituit filiaꝫ in certis rebus: ⁊ iuſſit eſſe contētam. ⁊ ꝙ plus de ſuis bonis petere n̄oſſit: pone ꝙ res ille ſint vltra legitimā: modo filia vult dotem maternā. An poſſit. Rn̄. ſe cōſuluiſſe ꝙ ſic. quia bona intelliguntur deducto erealieno. pro hoc. l. bonorum. de verb̓. ſig. ⁊. l. ſubſignatum. eo. ti. Modo filia petit doteꝫ tāꝙͣ es alienum: nec petit d̓ bonis ſuis. quia illa intelligunt̉deducto ere alieno. Ita etiam in precedēti. q. filiapetit emphiteoſim: vt es alienuꝫ. nō vt de bonisdefuncti. Hec Bar.Trigeſimonono pone. Aliquis accepit fundūin emphiteoſim pro ſe ſuiſqꝫ filijs. an intelligaturde naturalibus? Rn̄. Spec. videtur tenere ꝙ ſicSed Bart. in. l. ex facto. §. ſi quis rogatus. ff. adtre. dicit hoc poſſe eſſe verum in emphiteoſi dataa priuato. Sed in emphiteoſi data ab eccleſia credit ꝙ non intelligatur de naturalibus aliquo caſu. De illis etiam non cogitauit eccleſia. nec preſumendum eſt ꝙ cogitauerit propter dignitatem. ⁊quia tales naturales nō poſſunt haberi ſine peccato mortali.Quadrageſimo quero ad quātū tempus contrahatur cōtractus emphiteoticus. Rn̄. aliquando contrahitur ad tempus. puta ad decem vel viginti annos. In quo etiaꝫ ſuccedit heres vſqꝫ adillud tempus. Aliquādo cōtrahitur imperpetuū⁊ tunc nō aufertur emphiteote nec etiam heredibus eius: donec ſoluerīt canonē. Poſſeſſio tamēeccleſie nō poteſt de nouo dari in emphiteoſim ꝑpetuo. extra de re. eccle. nō ali. nulli. Et ẜm glo. incle. j. de re. ec. nō ali. dicitur perpetuo ẜm iura cuꝫdatur ad. x. annos vel vltra. nam ad modicū tempus dari pōt quod dicitur vſqꝫ ad nouem annosincluſiue. Si tn̄ poſſeſſio ip̄a erat prius emphiteotica ⁊ peruenit libere ad eccleſiam: bene poterit inemphiteoſim dari etiam perpetuaꝫ ẜm quoſdā.Mptio et venditio.I De natura emptionis eſt. ꝙ exquo cōtractus initus eſt pertineat lucrum ⁊periculum rei empte ad emptorem: lꝫ res traditanon ſit. inſti. e. ti. §. cum autem. ff. de peri. ⁊ cō. reiven. l. id quod. Unde dat̉ regula talis. Cū venditio fit pure ⁊ ſine ſcriptis certe ſpeciei que degu