Emphiteoſisdebetur laudemiū. ergo ⁊cͣ. Iteꝫ diuiſio vicē venditōis habet ⁊ obtinet. ſed Bar. in. l. ⁊ ideo. ff. decōdi. fur. dicit. ꝙ hanc. q. p̄cedit alia. vtrum predicti poſſint diuidere domino irrequiſito. Et cōcludit ꝙ ſic. per. l. voluntas. C. de fideicōmiſ. Quodvidetur verum: quia ratio propter quam prohibetur alienari in extraneum eſt: quia ille extraneꝰnon habet neceſſe recognoſcere dn̄m: vt notāt docto. in. l. fi. C. e. Que rō ceſſat quādo ille vendit alteri emphiteote ſocio ſuo. Nunc aūt ad qōnem ꝓpoſitam. An dominus debeat habere portōnemſtatutam per. d. l. fi. Guil̓. indiſtincte videtur dicere: ꝙ dominus nihil debeat habere. optime fac̄l. per diuerſas. C. mādati. hoc idē tenet Bar. qͥaiſta alienatio ē neceſſaria.¶ Quartodecimo quero. nūquid ex aditiōe hereditatis debeatur laudemiū: vt quia emphiteota ēmortuus. ⁊ eius heres adit hereditatē: videtur ꝙſic: quia ex alienatione debetur laudemium: Sedaditio hereditatis eſt alienatio: patet. quia omīsactus per quem trāſfertur dominiū eſt alienatioſed per aditōem tranſfertur dominiū: ergo ⁊cͣ. ſecundo vbi quis de nouo adipiſcitur poſſeſſioneꝫrei emphiteotice debetur laudemiū. vt. l. fi. C. eo.Sed per aditōem hereditatis adipiſcitur d̓ nouopoſſeſſio hereditatis. vt. ff. de acqui. poſ. l cum heredes. in prin. Dic cōtra. quia dominꝰ propter laborem habet laudemiū. quia laborat mittēdo nouum emphiteotam in poſſeſſionem. ſed in aditione nō requirit̉ talis labor: cum heres poſſit adireꝓpria auctoritate. vt in aut̓. de here. ⁊ fal. §. in oībus. Hec pe.¶ Quintodecimo quero: pater habet in rebus ſilij vſumfructū. C. de bo. mater. l. j. Pone ꝙ in rebus filij ſunt alique res quas pater dedit in emphiteoſim. nunquid talis datio valeat. videtur ꝙſic. quia pater in talibus bonis habet liberā adminiſtratōem. Ita ꝙ filius nō poteſt eum ꝓhibereab adminiſtratōe: nec ab eo exigere rōnem. d̓ bo.que li. l. cum oportet. §. nō auteꝫ. Et ideo propterliberam eius adminiſtratiōem talia permittuturſibi. Item quia datio in emphiteoſim nihil aliudeſt ꝙͣ melioratio. l. fi. C. eo. Sed pater poteſt bonafilij meliorare. vt de bo. que li. l. fi. §. hoc ꝓculdubio. ergo in emphiteoſim dare. Doct. dicūt indiſtincte ꝙ non valet datio talis. immo filij mortuopatre poſſunt totum reuocare: quia certi ſunt caſus: in quibus patri permittitur d̓ bonis filij alienare. d. l. fi. ſed iſte nō eſt de illis. ergo ⁊cͣ. Item qꝛpatri in talibus bonis ꝓhibetur alienatio temꝑalis .ſ. pignoris obligatio. vt. d. l. fi. gͦ multo fortiꝰ ꝓhibetur ꝑpetua. Hec pe.¶ Decimoſexto. Pone ꝙ aliquis emphiteota filiuſfa. in cuius bonis pater habet vſumfructū: rēemphiteoticā vendit. Quis debet laudare. An fitius vel pater. Et videtur ꝙ pater: qꝛ dn̄s habetlaudare. vt in. l. fi. C. e. Sed habens vſumfructūreputatur dn̄s: cum vſuffructus ſit pars dominijergo ⁊cͣ. Dic cōtra: quia immo ip̄e filius habꝫ laudare: quia dn̄s habet laudare. ergo intelligemusde vero domino. ff. ſi ager. vec. l. j. ſed ꝓprietariuseſt verus dn̄s. vt. ff. ad ſill̓. l. j. ergo ipſe filius proprietarius debet laudare. Dico tn̄ ꝙ laudemiumqd̓ filius habet debebit reſtituere patri. hec pe.¶ Decimoſeptimo. Quid ſi emphiteota donauitre emphiteoticariā. Nūqͥd dn̄s hr̄e dꝫ laudemiūRn̄. pe. dicit ꝙ ſic: qꝛ magis fauēdū ē illi: qͥ hꝫ reꝫex titulo oneroſo qͣꝫ illi qͥ hꝫ ex titulo lucͣtiuo. Sedille qui habet rem ex titulo oneroſo .ſ. ex emptōnedebet laudemiū. vt. l. fi. C. e. ergo multo fortius qͥex titulo lucratiuo. vicꝫ ex donatiōe. Iteꝫ qꝛ legatum ⁊ donatio equiparātur. Sed ex legato debetur laudemiuꝫ. ff. de le. iij. l. is qui. Nō ob. ꝙ ipſeemphiteota poſſit donare rē emphiteoticariā ſinedn̄i volūtate. qꝛ hoc ꝯceſſo: nō tn̄ ſequit̉ ꝙ nō debeat̉ laudemiū. hec pe.¶ Decimooctauo. pone ꝙ emphiteota vult ſoluere vno anno ſil̓ penſionē triginta annoꝝ: nūquiddn̄s teneat̉ reciꝑe. Rn̄. Pe. dicit. ꝙ dn̄s vno anno ſimul ꝓ toto tꝑe ſuſciꝑe nō tenetur. Idem tenet Cy. in. l. ij. C. eo. quia quod fauore alicuiꝰ introductū eſt: nō debet in eius damnū retorqueriSed ita eſſet hic: quia niſi penſio quolibet āno ſolueretur: dn̄s nō recognoſceret̉ ꝑ emphiteotam. ⁊ſic dn̄o ꝑ obligatōem adimeret̉ ius ſuum. qd̓ eſſenō debet. Hec pe.Decimonono quero. quantum ſit laudemiuꝫ.Rn̄. dir. li. ij. dicit ꝙ nō licet dn̄o occaſione iſta vltra quinquageſimā partem precij: vel extimatōisrei que in aliam ꝑſonā tranſfertur aliquid exigere. C. e. l. fi. Sed de cōſuetudine generali eſt. xiij.pars ẜm Ho. que in talibꝰ eſt ſeruāda. extra d̓ cōſue. cū dilectus. Et ſi in alijs locis eēt alia cōſuetudo: illa ſeruāda eſſet.Uigeſimo quero. que requirant̉ ad hoc: vt emphiteota poſſit vendere ius ſibi competens ⁊ meliorationes ſuas. Rn̄. panor. in. c. fi. de loca. dicit:ꝙ ſeptem requirūtur. Primo vt requirat eccl̓iaꝫſi velit emere. Secundo denūciet preciuꝫ ab alijsoblatum: ⁊ ſic ſine cōſenſu domini pōt emphiteota ius ſuum exponere venale: qꝛ al̓s nō poſſet ſibip̄ciuꝫ denunciare. Tercio ꝙ illud ſit verum ⁊ nōfictū p̄ciū. Quarto ꝙ ſi non dixerit ſe nolle emereexpectet per ſpacium duoꝝ menſium. Quinto ꝙvendat perſonis non prohibitis. non tamen eſtiure expreſſum que ſint ille perſone. Sed attenditur ius municipale: vel pactum appoſituꝫ in ip̄ocontractu. prohibite tamen perſone videntur. ſicut ſunt perſone potentes: que defacili non poſſunt conueniri. vel alie perſone que nō ſunt ſoluēdo. Et illum quidē cui ſic vēditur: tenetur dominus ſuſcipere. Sexto ꝙ non vendat rem ipſam.ſed dominiū vtile ſibi competens ⁊ melioratōes.Septimo ꝙ non prius ceciderit a iure ſuo. puta:differendo ſolutionem vltra biennium: ⁊ ſic quoad emphiteotam eccleſie: vel vltra triēnium quoad priuatum.Uigeſimopͥmo quero. An in caſu quo emphiteota ceciderit a iure ſuo: nō ſoluēdo pēſionē tꝑedebito vel huiuſmodi: ꝑdat ſuas meliorationes.Rn̄. panor. in. c. fi. de loca. concludit ꝙ ſic. e. q. ij.hoc ius. ⁊ in. l. ij. C. eo.