Confeſſio. iij.cupati p̄ſentes ⁊ futuri poſſint abſoluere omnes ⁊quoſcunqꝫ vndecūqꝫ veniētes ⁊ ad loca eorum accedentes etiā quocūqꝫ tꝑe cum ea tn̄ aucͣtate quāhabēt ab ep̄o dyoceſis in qua audiūt confeſſiōes.Utrum vnus ſacerdos parochialis poſſit audire et abſoluere alium ſacerdotē? Rn̄. ẜm Guil̓.non pōt ſine licentia ſuꝑioris generali vel ſpāli exp̄ſſa vel tacita. nam ſi ep̄s ſcit cōiter ſic fieri ⁊ tolerat eo ipſo p̄ſumendū eſt tacite approbare.¶ An aūt liceat cōfiteri in neceſſitate ſacerdoti heretico vel ſciſmatico? Rn̄. Panor. in. c. non eſt: deſpon. dicit ꝙ nullo modo debꝫ his confiteri ne adducerent penitentē in errorem. Et etiam in neceſſitate non refert ſi p̄termittit̉ oris confeſſio: vt in. c.quē penitet: de pe. diſt. j. ⁊ in glo. in. c. paſtoralis deoffi. or. Licet glo. in. d. c. non eſt. dicat ꝙ in neceſſitate pnīa poteſt recipi ab heretico. Quod intelligipoteſt qn̄ non eſſet ꝑiculum ſubuerſionis: vt quiapenitens erat doctus ⁊ aſtutus.Utrū ſacerdos parochialis debeat credere ſubdito dicenti ſe confeſſum alteri vt ſic ei det euchariſtiā? Rn̄. ẜm Tho. In foro iudiciali credit̉ homini contra ſe ⁊ nō ꝓ ſe. In foro aūt penitentiali credit̉ homini ꝓ ſe ⁊ cōtra ſe. Si ergo ſit impedimētūeuchariſtie tale qd̓ ad forum iudiciale ꝑtineat: puta excōicatio: non tenet̉ ſacerdos credere ſubdito.quem excōicatum nouit niſi ei de abſolutione conſtet. Si aūt ſit impedimentū qd̓ ad forum pnīe ꝑtineat .ſ. peccatū: tunc tenet̉ credere. et iniuſte agitſi euchariſtiā denegat: cōcor. Pet̓. ⁊ Hoſti. Et hecera vbi nō agat̉ de p̄iudicio tercij.¶ Cui debent confiteri curiales? Rn̄. ẜm Panor.in. c. ne ꝓ dilatiōe: de pe. ⁊ re. ꝙ de iure cōi nullusprelatus quātūcunqꝫ maximus poteſt ſibi eligerecōfeſſorem. Ratio. quia nemo poteſt ligari vel abſolui niſi a ſuo iudice: vt in. c. omnis ⁊ quod auteꝫde pe. ⁊ re. Oportet ergo ꝙ p̄latus vadat ad ſuꝑiorem ſuum. De iure ergo ep̄s debet confiteri archiep̄o. Archiep̄s patriarche: patriarcha pape: papaaūt poteſt ſibi eligere quemcūqꝫ vult. Cardinalisabſens cauſa delegatōnis eodem modo poteſt ſibieligere. ar. d. c. ne ꝓ dilatione. Ratio aūt iſtius cōceſſionis fuit ꝓpter nimiā diſtantiam. qꝛ iſti p̄laticōiter habent ſuꝑiores nimium diſtātes. TamenPanor. dicit ꝙ diſtantia locorū nō eſt cā ſufficiēs:vt ſubditus poſſit ſibi eligere confeſſorem ꝓpria auctoritate. nam ibi opus fuit priuilegio pape. Qd̓ intellige niſi immineret neceſſitas magna. Ita ꝙ nōpoſſet haberi recurſus ad ſuꝑiorem. qꝛ tunc poteſtquiſqꝫ ſibi eligere confeſſorem: vt in. c. quem penitet: de pe. di. j. ⁊ in. c. paſtoralis. de of. or. Nunc aūtex priuilegio. d. c. ne ꝓ dilatione ep̄i ⁊ ſuꝑioris etiāſine ſuorum ſuꝑiorum licentia poſſunt ſibi eligereconfeſſorem. Quid aūt de inferioribꝰ prelatis citraep̄os. Dic ẜm Panor. vbi sͣ. ꝙ in iſtis inferioribusad hoc vt poſſint ſibi eligere confeſſores duo requirunt̉ .ſ. vt ſint p̄lati. ⁊ ſint exempti. Et credit ꝙ verbum prelati ibi capiat̉ large vt comp̄hendat etiamrectores parochiales eccleſiarum qui largo mododicunt̉ p̄lati. nā p̄lati ſtricte loq̄ndo illi dicunt̉ quihabent iuriſditionē fori contentioſi. Capellani v̓o⁊ ceteri curiales qui ſunt de familia pape cōfiteant̉penitentiario ⁊ nō alijs. Si ſunt cum cardinalibꝰpn̄t de licētia dn̄i ſui qui curā eorū habet de cōſuetudine curie etiaꝫ alij cōfiteri. Sed et penitētiariopape pn̄t oēs ſine aliqua licētia cōfiteri. Decanusv̓o p̄poſitus: theſaurarius ⁊ quilibet canonicus ⁊ſacerdotes parochiales. ⁊ familia ep̄i debent cōfiteri ep̄o vel alteri de eius licentia.Utrum aūt vigore cōſuetudinis poſſit quis eliere cōfeſſorem ſicut vigore priuilegij. Panor. vbis. dicit ꝙ nō ꝑ tex. in. c. ij. de pe. ⁊ re. li. vj. Non p̄tergo tantū conſuetudo ſicut priuilegium.Cui debent reges ⁊ alij ſeculares dn̄i confiteri?Rn̄. ẜm Hoſti. ſi rex habet domicilium principale in aliqua ciuitate illi ep̄o confiteri debet vel ſacerdoti niſi ſuꝑ hoc haberet priuilegia. Idem dicendum de duce Marchione et omnibus habentibꝰlatas iuriſditiōes in diuerſis ep̄atibus. Sed ſi hahent domicilia in diuerſis locis. ⁊ non apparet. qd̓ſit principalius poſſunt confiteri ei in cuius parochia morantur vel quod tutius eſt de licētia ep̄i eligant ſibi cōfeſſorem. aut ſi loca ſunt in diuerſis epiſcopatibus. de licentia vtriuſqꝫ ep̄i. Imperator autem ⁊ imperatrix de antiquiſſima cōſuetudine cō.fitent̉ capellanis ſuis qui habent curam animarūſuarum. Tutior tn̄ via eſt omnibus p̄dictis. vt ꝓſe ⁊ familia impetrent a papa licētiam eligendi cōfeſſorem. Illi tamen principes qui nunꝙͣ in eodeꝫloco ꝑmanent. licet alicubi retineant domicilium:vbicunqꝫ ſe repererint poterunt confiteri. vxor vero filij et familia ſunt eiuſdē parochie parochianicuius eſt maritus et paterfa. ff. ad municip. l. filij.Quid de his qui ꝓ parte anni manent in vnaparochia. ⁊ ꝓ parte anni manent in alia. Fede. deſe. ꝓ huius euidentia dicit. ꝙ ille eſt parochianusalicuius qui habitat in parochia. Ita ꝙ ibi eſt trāſlatus. licet non habeat ibi domicilium. ſeu animūhabitandi ibi ꝑpetuo. quia iura in hoc parochialiiure nō ponderant domicilium. ſed habitationeꝫvt in. c. queſti. xvj. q. j. Unde glo. in cle. j. de priuil̓.et Innoc̄. in. c. omnis: de pe. ⁊ re. voluerunt. ꝙ illdicat̉ parochialis vel curatus vel eccleſia parochialis ſcholariū vel mercenariorū vbi habitant qͣꝫqͣꝫhabeant animum redeundi ad patriā vel forte eligendi domum anno ſequenti in alia parochia. Etꝑ hoc dicit vnum ſatis mirabile. ꝙ ſi ſcholaris. ciuis cupiēs eſſe cum alijs ſcholaribꝰ tranſfert ſe adaliam parochiaꝫ retento priori domicilio. illa eccleſia vbi habitat eſt ſua parochialis ⁊ nō vbi habetdomiciliū. Idem videt̉ velle in infantibꝰ qui ſepedeferunt̉ ad aliaꝫ parochiā. hec Fede. licet Panor.in. c. in noſtra. de ſepul. aliqualiter deuiet a p̄dictistn̄ ꝓ opinione Fede. facit qd̓ quidam dicūt. ꝙ habitatio annalis videt̉ quoddaꝫ domiciliū quo adſacr̄orum receptioneꝫ. d. c. queſti. vel qn̄ deliberathabitare parum minus ꝙͣ ꝑ annū. vel qn̄ ſic ſe habet cōſuetudo. q̄ in talibꝰ cōfert iuriſditionē. Et ſiciuis vel nobilis equaliter vel quaſi diuidit ſuammanſionē in ciuitate ⁊ villa. puta tꝑe hyemali manet in ciuitate ⁊ tempore eſtiuali manet in villa. vtdomini iannen̄. vtriuſqꝫ ꝑſone erit parochianus