Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
XXXVIr
Einzelbild herunterladen
 

Confeſſio. ij.iudicio dep̄hendi. Et hec vltima ratio etiā concludit ſacerdoti p̄ſenti penitens qui nec verbo necnutu poſſet confiteri non teneret̉ tentione neceſſitatis confiteri ſcriptū. Unde ſi hoc faceret noneſſet neceſſitatis ſꝫ ſuꝑerogationis. Idē dicenduꝫẜm Sco. de barbaro vel hmōi nullo interp̄tem vel ſcriptū confiteri tenet̉. Idē dicendū videtur de muto accidētaliter ſurdo ſciret ſcribere talis tenet̉ ex neceſſitate confiteri ſcripturā. ſꝫ confiteat̉ nutus. ſi cōfitet̉ ſcripturaꝫeſſet ſuꝑerogationis. Sed nunqͥd ſufficit ſi aliquo penitēte p̄ſente coram ſacerdote alius dicat pcta eius in pn̄tia eiꝰ.Rn̄deo ẜm Monal.. qꝛ ſeip̄m dictū eſt aliū nec nunciū nec ſcriptū debet qͥs cōfiteride pe. di. j. quē penitet. Si tn̄ ſacerdos interrogetpeccatorē ille ad interrogata rn̄deat ſufficit qͣntūad ea de qͥbus interrogat̉ niſi ſit talis potius dimitteret cōfiteri ꝙͣ ore ꝓprio confiteret̉ pctm̄ ſuumde pe. di. v. c. j. Sed nunqͥd plures ſimul poſſint ſacerdoti confiteri. Rn̄deo ẜm Ri. in. iiij. di. xvij. ar. iij. in caſu neceſſitatis plures pn̄t vni confiteri .ſ. qn̄ morsita immineret de ꝓpinquo vnus poſt aliū confiteri poſſet. tunc em̄ licet nec euacuat ſacr̄i virtutē. Similit̓ pōt dici in caſu in quo videret̉ penitentē ex magno feruore. vt magis tranquilaretur ꝯſcīa ſua ꝓpter collationē duoꝝ in cōſulendo.licitū eſſet eis penitentē audire abſoluere. talisabſolutus a pluribꝰ ſacerdotibꝰ recipit ſacr̄m penitentie. Modus em̄ expͥmendi ꝑſonā abſoluenteꝫvel abſolutionis actum in ſingulari vel plurali deneceſſitate non requirit̉ ad eſſentiam ſacramenti.hec Ri.Utrū quis poſſit confiteri publice peccata ſua.ſt eius remotāRn̄deo ẜm Ioh̓. an. ſi vult publice confiteri exmagna contritione vel hmōi pōt nec ob. verbūſeu craſſa. tuiſolus. quia illud fuit appoſitum. vt liberius qͥs adconfeſſionē accedat.¶Utrū quis dubitat de aliquo peccato an ſitmortale teneat̉ illud confiteri. Rn̄deo ẜm Tho.tenet̉: al̓s periculo ſe cōmittit mortaliter peccat.Sicut etiā aliqͥd cōmittit vel omittit in quo dubitat eſſe mortale. Notandū tn̄ ẜm logicos differentia eſt inter ſcīam: opinionē dubitationem.Scire em̄ eſt aliqͥd firmiter credere ſine aliqͣ heſitatione alterius ꝑtis. Opinari v̓o eſt aſſenſus ad aliquā tn̄ aliqͣli formidine alterius ꝑtis. Dubitare v̓o ꝓprie dr̄ qn̄ quis ad aliquā ad aſſenſuꝫeſt indifferēs in equi libri. ita magis moueūplus artariatur ad vnā partē qͣꝫ ad aliā. Et in caſu nr̄o qn̄ qͥseſt in dubio de mortali tenet̉ ꝯfiteri. Secus aūt ſieſſet in opinione eſſet mortale. lꝫ cuꝫ aliqualiformidine ſcrupulo.Utrū confeſſionē generalē deleant̉ venialia.Rn̄deo ẜm Ri. cōfeſſionē generalē ſacr̄alemfactā ſacerdoti de pctīs venialibꝰ etiaꝫ de generibꝰſinguloꝝ de ſingulis geneꝝ remittunt̉ venialia modū meriti. Inqͣntū excitat motū voluntatiset feruorē charitatis fit venialiū remiſſio. Et exvi ſacr̄i .ſ. abſolutionē ſacerdotꝭ. Per aliā v̓o conFo. XXXVI.feſſionē .ſ. non ſacr̄aleꝫ non fit venia remiſſio exvi ſacr̄i. ſꝫ tantūmodo modū meriti qd̓ pͥncipalit̓conſiſtit in cōtritione ad quā habendā iuuat̉cōfeſſionē generalē et orōnē ſacerdotalē. autēqͣre ad remiſſionē venialiū eſt neceſſaria ꝯtritioſpālis nec cōfeſſio eſt: qꝛ auertunt a deo ſimulſtant charitate.Utrum generalē cōfeſſionē deleant̉ mortaliaoblita. Rn̄deo ẜm Ri. cōfeſſionē generalēgenerali ꝯtritione remittunt̉ mortalia oblita. Deꝰem̄ ab hoīe requirit vltra id qd̓ pōt. De oblitisaūt qͣꝫdiu oblita ſt: in ſpāli pōt cōteri necfiteri. tenet̉ tn̄ facere qd̓ in ſe eſt vt oīa ſua pctāmortalia ad memoriā in ſpāli reuocet. ſi de oblitꝭpoſtea memor fuerit. tenet̉ poſtea de illis in ſpeciaīconteri et confiteri.Utrū requirat̉ cōfeſſio vel pnīa de peccatꝭ antebaptiſmū. Rn̄deo ẜm Ri. di. xvj. ī. iiij. pnīa p̄taccipi vel inqͣntū eſt virtus vel inqͣntū eſt ſacr̄m.Scd̓o eſt neceſſaria pnīa de mortalibꝰ p̄cedentibꝰ baptiſmū. Primo pōt ꝯſiderari inqͣn formata. ſic etiā eſt neceſſaria de p̄cedentibus baptiſmū. vel pōt ꝯſiderari inqͣntū informis.i. quedā pctī deteſtatio ꝓpoſito emēdādi ꝙͣuis oīno ſufficiēs ad expulſionem peccati. hec adminꝰ ē neceſſaria de oībꝰ pctīs actualibꝰ mortalibꝰp̄cedentibꝰ baptiſmū tanqͣꝫ cauſa remouens ꝓhibens ſuſceptionē diuine gr̄e que in baptiſmo dat̉illis in quibꝰ remota ſunt impedimēta ꝓhibentiaſuſceptionē diuine gratie.Onfeſſio. ij. qualiterteneamur ad. Utrū ſit de neceſſitateſalutis. an ſit de iure diuino vel poſitiuo. Tanoniſte in. c. oīs de pe. re. vidēt̉ tenereſit de iure poſitiuo. Et ad hoc eſt glo. de pe. diſt. v.in ſumma vult cōfeſſio ſit inſtituta a quadaꝫvniuerſali traditione eccleſie. Et ideo infert infideles tenent̉ ad hanc confeſſionē. Scd̓o infert greci non tenent̉ ad confeſſionē exquo non acceptauerunt hmōi conſtitutionē ſicut nec votumcaſtitatis. Sed theo. tenēt exp̄ſſe eſt de iure diuino. Ut pꝫ. S. Bon̄. Ri. Sco. in. iiij. di. xvijEt xp̄us p̄cepit implicite Math̓. viij. in figura dixit leproſo vade on̄de te ſacerdoti. Et ꝯcluditSco. tenendū eſt vel cōfeſſio ſit de iure diuino ꝓmulgato euangeliū: vel ſi hoc non ſufficit.neceſſe eſt dicere eſt de iure diuino promulgato xp̄m apoſtolis apoſtolos eccleſie abſqꝫ omniſcriptura ſicut multa alia tenet eccleſia oretenꝰ ſibi apoſtolos ꝓmulgata ſine ſcriptura cuiꝰ fundamentū eſt Io. xx. Multa quidē ⁊cͣ. et habet̉ extrade cele. miſ. c. cum marthe. Et ẜm hanc opinionēque videtur ſecurior infideles et greci tenentur adconfeſſionem.An autē homīes exiſtētes in lege nature aūt inlege moſayca teneant̉ ad confeſſionē. Rn̄deo ẜmRi. in. iiij. di. xvij. ar. ij. duplex ē ꝯfeſſio .ſ. mētalis fit ſoli deo. hec eſt de iure nature. ad hancomnes tenebantur obnoxij peccato mortali. Aliavero eſt confeſſio ſacramentalis que fit ſacerdoti.