Beneficiū. j.delinquat. debet magis puniri. Et hanc partemtenet glo. xxj. q. j. c. relatio. Cōtrariū tenet Inno.in. c. cuꝫ nr̄is. de ꝯce. pre. Et ip̄m ſequit̉. d. An. di.ꝙ hec decre. nō hꝫ locū in ep̄atibꝰ. et ſil̓iter Io. an.⁊ Imola. in cle. gre. de reſcriptis. et ꝓ hoc tex. Siquis ep̄s. vij. q. j. in ver. carebit. qd̓ eſt verbū futuri temꝑis. Et ſic denotat poſtmodū ꝑ ſnīam. arg.glo. in ver. innodet̉. in. c. qͥcunqꝫ. de here. li. vj. Dehac maͣ vide. jͣ. poſtulatio. in fi.¶ Querit̉ vtrū recipiēs ſcd̓m curatū ꝑdat ipſo iure primū curatū. quo fuerat ſpoliatus? Et dico ꝙſic. qꝛ ſi ꝑdit pͥmū qd̓ pacifice poſſidebat: ml̓to fortius illud quo eſt ſpoliatꝰ. Et hoc tenet glo. in ver.renūciare. in. d. cle. gr̄e. Pro hoc facit qd̓ notat. d.An. ⁊ Io. de lig. in. c. cum teneamur. de p̄ben. vbidicūt. ꝙ impetrās tenet̉ facere mentōem bn̄ficij qͦfuerat ſpoliatꝰ. Subdit tn̄. d. an̄. ꝙ poterit iſte petere fructꝰ primi bn̄ficij: quos recepit ſpoliator vſqꝫ ad tp̄s acceptatōis ſecūdi bn̄ficij. et allegat ſpeculatorem ad hoc.¶ Quid aūt ecōtra. An ſpoliās iniuſte quē beneficio ſuo curato ꝑdat ip̄o iure primū curatū qd̓ licite ⁊ pacifice poſſidebat? Hic ꝙ ſic. tex. in. c. euꝫ qͥde p̄ben. li. vj. Iteꝫ hec decre. locuꝫ hꝫ in prioratibꝰcuratis: quibꝰ p̄ficiunt̉ religioſi. ⁊ eſt tex. cū ſingula. de p̄ben. li. vj. īmo idem ſeruaret̉ etiā ſi nō eſſetprioratus curatus. vt dicit tex. in. d. cle. quia reguQuero elegantius. vtrum habens beneficiumno curatum: requirens tamē reſidentiam ex ſtatuto vel ꝯſuetudine. ſi acceptet ſcd̓m ſil̓e: vel curatuꝫip̄o iure perdat primū: Inno. in. c. fi. de cle. nō re.dicit. ꝙ aut ſtatutum requirit reſidentiam temporalem tm̄: vel perpetuam. ſed obligat tm̄ ad perditionem fructuum: nō reſidentem. Et tūc per ſe cūdi adeptionem nō perdet primum ipſo iure. Autrequirit reſidentiam perpetuā ⁊ obligat nō reſidētem ad perditōnem beneficij. ⁊ tunc ipſo inre peracceptationem ſecundi perdit primum. hoc tenetglo. in dicta cle. gratie. Idem Fede. Contrariumeius quod tenet Innoc. in vltimo membro. tenetIo. an. in addi. Speculi. in ti. de cleri. non reſi. dicens ꝙ etiam ſi ſtatutum requirat reſidentiā quoad finem priuatōnis: per acceptationem ſecundinon erit ipſo iure priuatus primo. Et ſic reprobatdictum Inno. Et hanc opi. ſequitur. d. car. ⁊ Pe.hanc materiade an. ⁊. d. ab. in. d. c. fi. Mouētur. quia dictum. c.de multa eſt correctorium ⁊ loquitur in eccleſia curata. Sed. d. an. in. d. c. fi. dicit ꝙ eſt conſiderandaforma priuatōnis. quia aut propter non reſidentiam: ſtatutum imponit penam priuatōnis ip̄o iure. ⁊ tunc habebit locum iſta decre. exquo ſtatutūrequirebat ita ſtrictam reſidentiam. Et ita intelligitur opinio Innoc̄. Aut ſtatutum non requiritſue li. vj. et in. c. literatꝭita ſtrictam reſidentiam quia non reſidentem nōpriuat ipſo iure. Et tunc habet locum opinio Io.An. Uide pleniſſime per do. ab. in. c. extirpande.de preben.Item quero: an iſta decre. habeat locum in prebendis? Uin. ⁊. d. an. concludunt ꝙ nō. quia nōeſt eadem ratio in prebēdis: que eſt in curatis. qd̓p ſaſFo. XXVI.eſt verum niſi adipiſceretur ſecundam prebendāin eadem eccleſia. quia tunc ipſo iure vacaret prima. tex. eſt in. c. literas. de conce. pre. etiam ſi acceptaret ſecūdam iure annexionis. vt eſt tex. ſinguaris. in cle. fi. de p̄ben.Quinqꝫ caſus ſūt in quibus quis poteſt abſqꝫdiſpenſatōne: duas vel plures eccleſias ſeu prebedas habere. Primus eſt quando eccleſie ſunt itatenues ꝙ neutra ſufficeret ad ſuſtentationeꝫ. x. q.iij. vnio. exͣ d̓ re. do. quia mōaſteriū. Scd̓s ē ſi vnapendet ex altera. extra de eta. ⁊ quali. eā te. Terciꝰeſt ꝓpter raritatem clericorum. xxj. q. j. clericus. infi. quartus eſt ſi eccleſia eſt annexa dignitati vel p̄bende. in quo caſu: cum ipſe teneatur in maiori eccleſia perſonaliter deſeruire tenet̉ ī ipſa parochialihabere idoneū ⁊ ꝑpetuū vicarium: qui ꝯgruentēhabeat de ꝓuentibꝰ ipſius eccleſie portionē. extrade p̄ben. extirpande. quintus ē ſi hꝫ vnam intitulatam. ⁊ aliā ꝯmendatā. xxj. q. j. qͥ plures. Sꝫ talisꝯmenda de eccleſia parochiali nō pōt fieri: niſi ei qͥattigerit. xxv. annum. ⁊ qui ſit ſacerdos. ⁊ etiā talinō pōt ꝯmitti niſi vna: ⁊ ꝓ euidenti vtilitate: velneceſſitate. ⁊ non durat niſi ꝑ menſes ſex. extra deelęc. nemo. li. vj.¶ Quicunqꝫ recipit dignitatem. vel ꝑſonatū: ſeuofficium: vel bn̄ficiū cui cura animaꝝ ſit ānexa. ſian̄ obtinebat ſil̓e: cum ſit priuatꝰ primo poſtꝙͣ poſſeſſionē habuit de ſcd̓o vel ꝑ eū ſtetit qͦ minꝰ haberet. tenet̉ abſqꝫ mora dimittere in manꝰ ordinarijin cuius ep̄atu hoc fuerit. Alioquin etiam omnestales: ſcd̓o ipſo iure ſunt priuati. Et non ſolum adſacros ordines. ſꝫ etiā ad quodcūqꝫ aliud bn̄ficiūfiunt inhabiles. Et om̄ia talia bn̄ficia vacatura: ſedi apl̓ice reſeruant̉. ⁊ ſi aliꝰ diſponat de eis nō valet. hec Io. papa. xxij. in extrauaganti que incipitexecrabilis.¶ Qn̄ nō ꝓdeſt diſpenſatio ſuꝑ pluralitate bn̄ficioruꝫ? Rn̄. nō ꝓdeſt. qn̄ impetrās ſubticuit aliqd̓ꝙͣtumcūqꝫ modicū beneficiū. Qn̄ etiam ꝯcedit̉ vtquis duo bn̄ficia curā animaꝝ hn̄tia poſſit ſimulhr̄e. intelligit̉ de duobꝰ primis bn̄ficijs poſt ꝯceſſionē. Item ſi mandat̉ alicui ꝓuideri de beneficōnō obſtante ꝙ habeat aliud nō ꝓpter hoc eſt diſpēſatū: vt ambo ſimul hēat. extra de p̄ben. li. vj. c. nōpōt. Item ſi papa motu ꝓprio alicui aliqd̓ bn̄ficiūobtinēti ꝯferat aliud: nō habita mentiōe de priorinon ꝓpter hoc inualida eſt gr̄a. dūmodo in lr̄a exprimatur: ꝙ motu ꝓprio papa concedit. Secus ſiad petitionem alterius gratiam facit. extra de preben. ſi motu. li. vj.Bn̄ficiū nō vacās nulli ꝓmitti pōt. nec in gnaͣli vt ꝓmittēdo cū potuerit ꝓuidere. vel cuꝫ facultas ſe obtulerit: aut quauis forma v̓boꝝ. al̓s ꝓmiſſiones p̄dicte: nec valēt: nec obligant. extra de cōceſ. p̄. deteſtanda. li. vj.Quibus clericis debeat per ordinatorem tamde neceſſarijs ꝙͣ de beneficio. prouideri? Rn̄. romana eccleſia non conſueuit cogere ordinatoremad prouiden̄. non conſtitutis in ſacris. extra de p̄ben. Epiſcopus. ⁊. c. cum ẜm. Et nota hic. ꝙ ſi aliquis ep̄s ꝯmittit exͣneo ep̄o. vt vice eiꝰ in ſua dio-