Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
XVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Alienatioparte. eo. tit. Et Panor. dicit idem intelligendū deomnibꝰ religioſis: qui largo pn̄t dici monachiEt ſic monachus pōt eſſe aduocatus. ac etiam quicunqꝫ alius religioſus .ſ. cum expoſcit vtilitas monaſterij. abbate imꝑante. Et iſtis duobꝰ concurrentibꝰ pōt eſſe aduocatus nedum in foro eccleſiaſtico ſed etiā ſeculari ẜm Panor. Sed quero qualiter capiat̉ hic vtilitas monaſterij. certe ſi eſt monaſterij. hoc eſt indubitatum. Sed dubitat̉. nunquid ꝓpter lucrū applicandūmonaſterio poſſit mōachus eſſe aduocatus abbate imꝑante? Et fuit diſputata olim hec queſtio. Etponebat̉ in terminis. in aduocato monacho mōaſterij. multo ere alieno grauati. vtrū poſſit poſtulare in vtroqꝫ foro. vt de lucris eius monaſteriū releuaret̉ ab onere debitorū. Io. an. in regula. in argumentū. in mercū. concludit eſſe licitū. Dicit tn̄ abbas lap. ſeruauit contrariū. Et facit hoc notabile dictū Inno. in. c. cum. I. et. A. de re iud. vbidicit monachus pōt eſſe ꝓcurator: vel aduocatus amico monaſterij imꝑante abbate. qꝛ inſequentiā tractat̉ de vtilitate monaſterij. qꝛ amicos monaſterij ꝓmouet̉ vtilitas ipſius. Panor. tn̄cus quicōir todicit primū videt̉ honeſtius ſecurius. licet adhereat opinioni Inno.Lienatio rei eccleſiea immobilis valet niſi in certis caſibꝰet debita forma ſeruata. Et ẜm Panor.in. c. nulli. de re. ec. ali. quatuor ſunt caſus principales ad quos oēs alij ſunt reducibiles. in quibꝰres eccleſie licite alienant̉. Primus eſt neceſſitas.vt ſi debita vrgeant eccleſiā. non poteſt ſatiſfieride fructibꝰ. Scd̓s eſt vtilitatis. nam poteſt alienare rem vt habeat aliā meliorem. vt in autenticahoc ius. C. de ſa. ſan. ec. ibi ꝓbant̉ iſti duo caſusTercius eſt pietatis redimēdis captiuis. xij.q. ij. aurū.. c. ſine exceptōne. Quartus eſt incōmoditatis. vt qꝛ res alienāda eſt magis damnoſa.zxtilis. facit. xij. q. ij. terrulas.Que aūt ſolennitas ſit ſeruāda in alienatiōe reieccleſiaſtice? Glo. in. d. c. nulli. dicit ſeruandaꝫ foreſolennitatē. d. autentice. hoc ius. Gof. dicit difficile eſt ſeruare illam ſolennitatē ſed ſufficit ſeruareſolennitatē ẜm cōſuetudinē loci introductam. Etẜm aliqͦs ſatis eſt ſeruare cōſuetudinē illius eccleſie de cuius rei alienatione agit̉. hoc tn̄ non placetHoſt. dicit eſſe cōtra. c. j. de re. ec. non alie. li. vj.Io. an. dicit ſe credere cōſuetudo poſſit adimere ſolennitatē dicti capl̓i. ſine: ſed bn̄ pōt adimere ſolēnitatē introductā dictā autenticā. hoc iuspaapbtſiItem dicit cōſuetudo pōt augere ſolennitatē introductā. d. c. ſine. Et cum hac opinione Io. an.tranſeunt cōiter doc. vt recitat Panor. in. d. c. nulli. qui infert conſuetudo valet contra ſolennitatem. d. c. ſine. Et qꝛ loquit̉ indiſtincte pōt inferri ſubſcriptio eorum qui ſunt de collegio poteſttolli diſſuetudinem. qꝛ ponit̉ in. d. c. ſine. Itemad ſolennitatem. d. autentice. hoc ius. dicit. noneſt neceſſaria conſuetudo ad illam tollendaꝫ. quiaius ciuile potuit introducere ſolēnitatem in aliFo. XVII.enatione rei eccleſiaſtice. quia ꝓuiſum eſt ius canonicum. ita vult Inno. Io. an. Et ideo concludit Panor. ſi conſuetudo cōtraria. c. ſine. ſit grauoſa eccleſie tenet: vt in. c. j. de conſue. Sufficitergo ſolennitatē. d. c. ſine. obſeruare. idē tenet glo.in. d. c. j. eo. ti. li. vj. Non obſtante dicta autentica. ſit incorꝑata in canonibꝰ: qꝛ fuit poſita vt ſciret̉affectus principū ad eccleſiā. Debet ergo ẜm Panor. p̄cederē tractatus. Item debet interuenire auctoritas ſuꝑioris. cōſenſus capl̓i. ſubſcriptio clericorum. Quo v̓o ad ſubſcriptionem Innoc̄. in. c. j.de his que fi. a prel̓. facit vnam regulam ſingularē nunqͣꝫ requirit̉ ſubſcriptio niſi in caſibus in inre expreſſis. Que aūt ſit differentia inter decretumauctoritatem et conſenſum: ſeu collaudationem?Glo. in. d. c. j. eo. ti. in. vj. dicit decretum eſt ſnīaqua iudex cōtractū futurum. iuſtum fore decernitaucͣtatem ſuam interponēdo. vel aliquem in poſſeſſionem mittēdo. vel mittēdum declarādo. ff. dedam. infec. ſi finita. Auctoritas aūt eſt auctorizabilis cōſenſus: qui cōpetit ſibi ex publico officio: vellegitima adminiſtratōe. ſicut tutores curatores.Conſenſus aūt ſiue collaudatio eſt multorū volūtas ad quos res ꝑtinet ſimul iuncta. Et dicūt quidam in alienatōe rei eccleſiaſtice requirit̉ decretum. ſed cauſe cognitio. aucͣtas ep̄alis. conſenſus cleri. Hec glo.Querit etiā glo. nunquid valeāt cōſenſus canonicorum habiti in cōi. Lau. dicit non. Idemtenet Hoſt. Idē Innoc̄. Compo. Goſ. tn̄ tenetcōtrariū. naꝫ lꝫ inueniat̉ in electōe requirat̉ cōiscōſenſus de elect̓. in geneſi. Secus in alienatione.Sed glo. dicit. vbi p̄ceſſit tractatus: vera eſtprima opinio: vt in. c. j. de re. ec. ali. li. vj. Sed ſip̄ceſſit deliberauerūt alienare. lꝫ ſingulariter conſentiāt: valet cōſenſus. habet locū ſcd̓a opinio.An aūt ſolēnitas requiſita in alienatōe rei eccleſiaſtice poſſit tolli? Rn̄. Panor. in. d. c. nulli. dicit: niſi alienatio fiat ſeruata illa forma. in caſu a iure conceſſo: eſt nulla. De defectu forme eſt clarum.nam illa ſemꝑ inducit nullitatem actus. qꝛ formadat eſſe rei. hoc ꝓbat̉ in. c. tua. de his que fi. a prel̓.et in. d. c. ſine. De defectu caſus liciti ꝓbat̉ in. d. c.nulli. nam ꝓhibetur alienatio rei eccleſiaftice a iure. ergo alienatio eſt nulla. ſi non fit in caſu conceſfo. l. non dubium. C. de legi. in regula ea que. dereg. iur. lib̓. vj. licet aliud tenuerit gloſa. xij. q. ij. inſumma.. c. ſine. Ibi enim voluit tenere alienationem: ſeruata forma. licet fiat in caſu licito. Sedprimum dictum verius ẜm Panor. Uide tamenad p̄dicta que notat. d. An. de bu. in. c. quia pleriqꝫ. de immu. ec. vbi dicit ſi alienatio facta fuit incaſu licito. licet defuerit ſolennitas iuris. ſi ibi nulla fraus fuit commiſſa. interuenit conſenſus illorum qui habebāt cōſentire. in foro aīe ē tutus iſtequi habet ſine debita ſolēnitate. qꝛ qͣꝫtuꝫ ad metasiuris naͣlis ibi eſt verus titulus. qͣꝫuis deficiāt ſole̓nitates poſitiue. Ideo in foro aīe tenet bonaſcīa exqͦ ſubeſt deceptio affuit legitima alienandi. Et dicit ſufficere ad forū conſcīe vt ꝯͣctusteneat ẜm limites iuris naturalis ſeu gentiū. namc iiij