qui ꝓ volūtate ſui ſuꝑioris: preficiunt̉ ⁊ amouētur. Et iſtud priuilegiū extendit̉ ad fratres: ⁊ magiſtrū hoſpitalis hieroſolymitani: ſi tamē p̄ſbytereſt. al̓s nō: extra eo. canonica. Et ẜꝫ Dir. intelligit̉de regularibus ſiue ſint monachi vl̓ canonici. Etſi non ſufficit ꝓuidentia abbatis eſt diſcretio ep̄iadhibenda. Et hec intelligenda ſunt niſi exceſſusſit difficilis ⁊ enormis: vt ſi ad mutilationē mēbrivel ad effuſionem ſanguinis ex vulnere ſit ꝓceſſūvel ſi ī ep̄m vel abbatē ſit manus iniacta. Et ex ꝓprio ſignificato. iſte terminꝰ. effuſio. ſignificat habundantiam.Secūdo ſi regularis percutit regularē alteriꝰclauſtri: ẜm Ho. prelatus ꝓprius abſoluet. ⁊ p̄latus percuſſi aduocatur. nō vt abſoluat: ſed verberabit ꝑcuſſorem in ſatiſfactionē. exquo monachꝰnon habet vnde ſoluat. licꝫ. d. An. dicat ꝙ vterqꝫabbas vocatur ad abſoluendū. Sed panor. in. c.cum illorū. eo. ti. dicit. ꝙ ſibi placet ratio Ho. qͥanon videt rationē: quare alienꝰ abbas vocetur inabſolutionē nō ſubditi.Quid autē ſi regularis ꝑcutit regularem extraclauſtrū: nūquid poſſit ꝑ abbatem abſolui? Ho.tenet ꝙ non: ſed debet abſolui ab epiſcopo. Et ſiſunt ſub diuerſis epiſcopis debēt cōueniri epiſcopi illorum epiſcopatuū: vel vnus cōmittere alteriꝓut de abbatibꝰ dicit̉ in. §. ſi v̓o. in dicto. c. cumillorum. mouet̉ per tex. in. c. monachi. eo. ti. et dicto. c. cum illorū. vbi fit mentio d̓ clauſtro. Secusergo ſi extra clauſtrū. nam tūc violatur iuriſditioep̄i. ⁊ ordo eccleſiaſticus cōfundit̉: ſi ſua iuriſditiovnicuiqꝫ nō ſeruat̉. xj. q. j. c. peruenit. Sed panor.in. d. c. cū illoꝝ. dicit ꝙ abbas ⁊ cōiter doct. tenentoppoſitū: nam in. §. ſi v̓o. d. c. cum illoꝝ. nihil dicitur de clauſtro. Ad iura v̓o facientia mentioneꝫde clauſtro: ſupplendū eſt maxime. in hoc tamendubio dicit Io. an. qn̄qꝫ feciſſe ſeruari qd̓ epiſcopꝰcōmiſit abbati.¶ Quid ſi p̄latus non eſt ſacerdos: vel excōicatꝰvel mortuus vel huiuſmodi. Ho. dicit ꝙ ad dioceſanum recurrendum eſt: quod intelligendū eſtẜm v̓v̓. et Dir. taꝫ de exēptis qͣꝫ nō exemptis: ſiueſint monaſteria viroꝝ ſiue mulierū.Quid ſi regularis percutit clericum ſecularemeiuſdem dioceſis vel alterius? Reſpōdeo. ꝙ ſuusprelatus eum abſoluet: in eo caſu in quo ſecularisclericus percutiens clericum ſecularē abſolui pōtab ep̄o extra e. religioſo. li. vj. ⁊ glo. in v̓. eo caſu dicit. puta: quia leuiter percuſſit: vel eſt debilis: veldelicatus ⁊cͣ.Bſolutio. llij. Quo ad ſatiſfaciendū. Sciendū ꝙ abſoluti a ſentētia canonis vl̓ homīs cū nequeūt recurrere ad illū a quo fuerāt abſoluēdi ꝓpter ꝑiculummortis: vel aliud impedimētuꝫ ſi ceſſante ꝑiculo:vel impedimēto: ſe nō pn̄tāt illi a quo debebāt abſolui: recepturi mādatū eius ⁊ ſatiſfacturi vt oportet. reincidūt ī eandē ſentētiā. Et eodē mō reincidunt abſoluti a ſede apoſtolica vel eius legatis: qͥbus iniungit̉: vt ordinario vel alteri ſe preſententIbſolutio. iiij.pro penitentia. et ꝙ iniuriatis ſatiſfaciant. et hocfaciant ꝙͣcitius comode poterunt. extra eo. eos.lib̓. vj.Propter violentam manuū iniectionē in clericum ſatiſfactio pecuniaria fieri ſolet: que quidēapplicabit̉ monaſterio ſi manus iniecta fuit ī monachum. ar. xij. q. j. non dicatis. ⁊ extra d̓ ſta. mo.cum ad monaſteriū. Si autem in clericum ſecularem: ſatiſfactio ip̄i clerico applicabit̉. niſi in contumeliam eccleſie fuerit pulſatus. nam tunc eccleſiaagere poteſt iniuriarum: vt inſti. de iniur̄. §. ꝙ ſivſuſfructus. Hec Goſ. ⁊ Ho.¶ Excōmunicatus ꝓpter damnum: ſi ſatiſfacerepoteſt: nō debet abſolui niſi ſatiſfaciat. et peccantqui talem abſoluūt: ſed tamē abſolutꝰ eſt: ẜm. v̓v̓.Si autē emēdam preſtare nō poteſt: debet abſolui. recepta idonea cautione ꝙ ſatiſfaciet ſi ad pinguiorem fortunam ꝑuenerit. de ſolū. odoardus.Et hec cautio erit pignoraticia vel fideiuſſoria: qꝛhec dicit̉ idonea quā ſi preſtare non poteſt: ſaltempreſtet iuratoriam. abſolutio em̄ nō eſt neganda.xxvj. q. vj. ſi p̄ſbyter. talis quoqꝫ ad petitionē aduerſarij tenet̉ cedere bonis ẜm. v̓ v̓.Bſolutio. V. Quo ad moduꝫa non poteſt quis abſolui ſub conditiōe.Aputa ſi ſatiſfecerit: qꝛ talis abſolutus nōeſt ſimpliciter abſolutus ẜm v̓ v̓. et extra de regu.iu. actus. li. vj. Et ẜm Panor. in. c. de quibus. debap. intelligit̉ de conditione ſuſpendente actum.puta de futuro. Secus ſi eſſet conditio de preterito. que proprie non eſt conditio: quia non ſuſpendit actum. vtputa baptizo te ſi non es baptizatusItem nota ẜm Hen. de Gan. in quolibeto ſuo.ꝙ prelatus poteſt cōmittere ea que ad eum pertinent ſub hac forma. Cōmitto tibi audire confeſſiones ⁊ abſoluere de talibus caſibus: cuꝫ abſensfuero ſub tali conditione: ꝙ mihi confiteant̉ cumfuero reuerſus. quia confeſſio nihil aliud eſt qͣꝫ ligaminis oſtenſio. Et idem ligamen pluribus poteſt oſtendi. Et tunc nō habet vigorem prima cōfeſſio niſi ſub propoſito faciendi ſecūdaꝫ. Sub tali autem forma. Cōmitto tibi audire confeſſiones⁊ abſoluere ſub tali conditione. ꝙ non valeat tuaabſolutio niſi mea ſubſequat̉: vel ratam habeameam. vel quouſqꝫ ego ab illis abſoluam. non poteſt cōmittere nec valet cōmiſſio. Sic enim committere abſolutionem nihil eſt cōmittere: quia abſoluens aut amouit ligamen: aut non. Si ſic: nihil remanet ad amouendum et amotum eſt. ſiueſuperior ratum habeat ſiue non ſiue iterato. quātum eſt de ſe abſoluat: ſiue non quia qd̓ ſemel eſtdiſſolutum non amplius remanet diſſoluendumab eodem ligamine: maxime cum diſſoluendo ligamen deſtruitur: ſicut fit in abſolutōne ſacramētali ad modum quo in abſolutione excōmunicationis a qua abſolutus ſemel nunꝙͣ ab illa eſt abſoluendus ſed ſolum a noua: ſi in illam intrudatur. Si autem non amouit ligamen. caſus clarus