Abſolutio. j.Et ideo vbi excōmunicator intendebat oīno excōmunicare tenet excōmunicatio. licꝫ ſit iniuſta.Idem in abſolutione: quia ſi abſoluens intendebat oīno abſoluere etiā ſi expreſſa eſſent falſa ⁊ iniuſta tenebit abſolutio. vt in. c. venerabilibus. §.vbi. de ſen. excō. li. vj.¶ Abſolui debet excōmunicatus qui ſe offert adiuſticiam. nō obſtante appellatiōe partis aduerſedebet tamē recipi ante abſolutionē ſufficiens cautio ab eo ꝙ iuri parebit. de ap. qua fronte. ꝙ ſi excōmunicatus impetret abſolutionē ſcrente aduerſario. ⁊ non ꝯtradicente. nec aliquid petente. Ip̄eaduerſarius nō poteſt poſtmodū conqueri. qꝛ remiſiſſe videt̉. de re iudi. qͣꝫuis.¶ Etiā inuitus poteſt quis abſolui ab excōmunicatione. ſicut ⁊ inuitus excōmunicari. īmo manente cōtumacia. poteſt quis diſcrete remittere excōmunicationē iuſte latā. ſi videat ſaluti eius expedire ẜm Tho. in. iiij. diſ. xviij. Sed Ri. in. iiij.di. ea. ꝯcedit hoc de ſentētia hominis. Sed de ſententia iurꝭ dicit ꝙ abſolui non poteſt inuitus: allegat. xxiiij. q. ij. nec quiſꝙͣ. Et hoc eſt rationabileẜm eum. quia cum volūtarie fecerit illud. cui excōmunicatio eſt ānexa. videt̉ aliquo modo ex volūtate ſua excōmunicatus. Et ideo ſine ſua voluntate. ⁊ requiſitiōe non poteſt abſolui. Hoc tamē dictum Ri. poteſt intelligi de iuſticia. non auteꝫ deneceſſitate.¶ CCum quis dubitat ſe eſſe excōmunicatū. ſi ſuper hoc habet ꝯſcientiā ſcrupuloſam nimis. deponat eam ad cōſilium boni viri quā ſi nolit vel nonpoſſit deponere: vel habeat ad hoc ꝓbabilem opinioneꝫ faciat ſe abſolui ad cautelam. extra de ſen.excō. inquiſitioni.Si excōmunicatus dicat cauſam excōicatiōisfuiſſe dubiam: vel nullā: ſiue falſam. ⁊ petit abſolui. ad cautelam abſoluet̉. cum iuratoria cautioneniſi excōmunicator: vel is ꝓ quo excōmunicatiolata eſt infra. viij. dies ꝓbauerit de cauſa. de ſen.excō. ſolet. li. vj.Excōmunicator cognoſcens errorem ſue excōmunicatiōis debet reuocare ſiue abſoluere. nō obſtante appellatione aduerſarij. ſed ſi de errore dubitat poteſt abſoluere accepta cautiōe ꝙ iuri pareat. ſed caueat iudex. ne errorē fingat in p̄iudiciūalterius ꝑtis. de ſen. ex. ſacro.¶ Ligatus pluribus ſentētijs: vel vna ex diuerſis cauſis. ſi vult vere abſolui debet exprimere omnē ſententiā ⁊ cauſam. ⁊ ſic vna abſolutio ſufficitad plures excōicationes tollendas. al̓s non teneret abſolutio: qꝛ per ſurreptionē obtenta eſſet. extͣde ſen. excō. officij. Et ꝓ declaratiōe huiꝰ materiedic ẜm Ri. vbi sͣ. ꝙ aut ille eſt excōmunicatus aiure aūt a iudice. Si a iudice: aut ab vno aūt a pluribus. Si a pluribus. niſi abſoluat̉ a quolibet. nōeſt ſimpliciter abſolutus niſi abſoluat̉ a ſuperioreeorum. Si ab vno: aut vna excōmunicatiōe: autpluribus. Si pluribus. non eſt ſimpliciter abſolutus. niſi exprimat̉ cauſa cuiuſlibet excōicationis.Si vna. aut ille qui abſoluit̉. ſue excōmunicatōistacet cauſas aliquas frandulēter: ⁊ alias exprimit⁊ talis abſolutio eſt inanis. de ſentē. excō. cum procauſa. Aut eas tacet ignoranter. qꝛ tunc non recolit. ⁊ tunc credit ꝙ ſi abſoluens habet intentionēſimpliciter relaxandi excōicatiōem quam tulit ineum ſimpliciter eſt abſolutus. Si autē non intendit eum abſoluere ab excōmunicatiōe. niſi ꝑ comparationē ad cauſas quas exprimit. credit ꝙ abſolutꝰ non eſt. niſi forte ſint tales cauſe: ꝙ vna ſinealia nō meret̉ excōicatōeꝫ.¶ In articulo mortis poteſt abſolui excōmunicatus a ſimplici ſacerdote. ar. de pe. diſt .j. quē penitet. ⁊ de ſen. excō. non dubium. Sed ſi non fuerit abſolutus. Si tamen apparuerint in eo ſignacontritionis poterit abſolui poſt mortem ab illoqui eum ſanum abſoluere poterat. de ſentē. excō.a nobis. el. ij. Et valet talis abſolutio. vt ſepeliat̉ īloco ſacro: vel vt ſepultus non exhumetur. ſed vtoretur pro eo. Idem ⁊ fortius dicendum eſt ꝙ inarticulo mortis quilibet ſimplex ſacerdos ẜm Inno. in. c. nuper. de ſenten. excō. poteſt abſoluere aquocunqꝫ peccato quātūcunqꝫ enormi. dūmodonon ſit ānexa cenſura. Et caſu quo talis euaderetpericulū mortis. non eſt amplius neceſſe ꝙ ſe preſentet epiſcopo. quia ſolum reperitur cautum: vtquis teneatur poſt euaſionē periculi ſe preſentareſuperioribus niſi in cenſura excōmunicatiōis. vtin. c. eos. de ſentē. excō. li. vj. Sis tamen cautus.quia qn̄ poteſt haberi copia epiſcopi comode. nōdebet ſe ſimplex ſacerdos etiam in articulo mortꝭintromittere de caſibus reſeruatis ẜm Inno. Similiter nec in hoc articulo abſoluas excōmunicatos ꝑ ꝓceſſum curie ⁊ Sixtinā quam habes in fi.huius operis. niſi cum modificatione ibi poſita.aliter abſoluens eſſet excōmunicatus excōmunicatiōe papali: cum multis alijs penis. Articulusmortis intelligit̉ non ſolum de ꝑiculo mortis ꝓpter infirmitatē. ſed etiā ſi ſit in periculo quocūq̄vicino morti. puta quia timet hoſtem vl̓ predonēvel crudelitatē hominis potentis. vel ſi eſſet trāſiturus per loca ꝑiculoſa. ẜm Inno. ⁊ Ho. Idemdic de eo qui tenetur in vinculis. Hoc tamē caſuvel ſimili iniūget abſoluens excōmunicato. ꝙ impedimēto ceſſante: ſe illi rep̄ſentet a quo fuerat abſoluendus. mandatū eius ſuꝑ hoc humiliter recepturus. de ſen. excō. ea noſcit̉.An auteꝫ tranſfretare volens poſſit adſolui aſimplici ſacerdote? Dic ẜm Tan. et Bern̄. ꝙ autīminet periculū mortis. puta naufragium. ⁊ tunclicet ꝯfiteri. aut non īminet ꝑiculum. Et tunc nōlicet abſoluere ab excōmunicatione vel alio peccato. Non em̄ intrando mare ſemꝑ īminet ꝑiculuꝫmortis. qd̓ ſi ſic eſſet. nullus trāſfretaret.Sed quid de obſeſſis? Poteſt dici ẜm Ho. ꝙaut obſeſſus impugnat̉ cum machinis. baliſtis etarmis. ⁊ tunc poteſt abſolui. Si v̓o nō impugnat̉ſed ſtant aduerſarij in campis alonge. et non pōtabſolui. Et intelligit̉ de iuſte pugnante: quia ſi obſeſſus ſe iniuſte defenderet: tanꝙͣ rebellis. abſoluinon poſſet. hec Dir. lib̓. j. ti. xv. Addit tamen ꝙ ſiiſte iniuſte obſeſſus iuſte penitet: ⁊ ſecure exire nōpoteſt. ꝙ exquo īminet ſibi ꝑiculū mortis abſolui