Abſolutio. j.que facit multum ad predicta. Utrum legatus:vel alius ordinarius exiſtens extra territoriū ſuūpoſſit excōmunicare. abſoluere. ⁊ cauſas delegare⁊ ſimilia. Panor. ibi dicit ꝙ mens glo. eſt: vt exiſtens extra territoriū ſuum non poſſit excōmunicare. nec abſoluere. nec alia que exigunt cauſe cognitionē explicare. Sed ꝯferre beneficia. ⁊ cauſasdelegare et reliqua que ſunt iuriſditionis exercerepoteſt. Et iſta eſt bona doctrina. Et prima ꝑs probat̉ per. l. fi. ff. de offi. p̄. vr. ſcd̓a v̓o in. l. ij. ff. d̓ offi.procō. Inno. reſpectu abſolutionis dat hanc limitationē. ſcꝫ ꝙ ſi exiſtens in territorio dep̄hendit ſeerraſſe in excōmunicādo poterit abſoluere. qꝛ iſtaabſolutio fiet ſine cauſe cognitione. Aliam limitationem reſpectu excōmunicatiōis ponit Ho. di.ꝙ in notarijs poteſt excōmunicare ſubditu extraterritorium: quia notaria nō exigunt cauſe cognitionem. vt in. c. euidentia. de accu. Et ſint illa queexpediūtur ſine cauſe cognitione. ⁊ nō pro tribunali. ſulminabit. al̓s autē ſi vellet contentioſe procedere. non teneret proceſſus etiam ſi non exciperetur. quia iuriſditio inheret territorio. etiā ſi haberet cōſenſum illius iudicis non valet niſi ꝑtesconſentiant. quia partes inuite nō poſſunt trahiextra territorium. vt notat glo. in. c. litigantes. deoffi. or. in. vj. Fallit tn̄ in caſu. d. cle. qͣꝫuis.¶Epiſcopus poteſt abſoluere a ſententia lata ꝑſuum archidiaconū plebanum. vel alium ſub eoiuriſditionem habētem. ſed non debet ſine cōſcientiā illius. et congrua ſatiſfactione. de offi. or. cuꝫab eccleſiarū. et. c. ad reprimēdam. Si tamen abſoluit: valet. Et eſt ratio quia epiſcopus eſt iudexordinarius tam laicorum ꝙͣ clericorum ſui epiſcopatus. ar. in autētico de defen. ci. in pͥncipio.¶ Qui de vno epiſcopatu domicilium tranſfertad alium poteſt per ſecūdum epiſcopū abſolui abexcōmunicatione iurꝭ quam incurrerat in dioceſi prioris. ſicut etiam a peccato ibi cōmiſſo. et hocſiue tale ius ſit ius cōmune. ſiue ſynodale vel huiuſmodi. Et hoc niſi pape reſeruet̉ caſus. Et ideꝫtenet Ri. in. iiij. di. xviij. ar. ix.Utrū a ſententiā excōmunicatiōis lata ꝑ ſtatutum archiepiſcopi ſeu epiſcopi poſſit propriusepiſcopus excōmunicati abſoluere. Rn̄. Panor.in. c. ex frequētibus. de inſti. dicit ꝙ ſic. ſatiſ factōetamen premiſſa. vnde non eſt neceſſe ire pro abſolutione ad illuꝫ qui ſtatutum edidit. ⁊ hoc probatur expreſſe per tex. ibi ſic inducendo. nam ſolusarchiepiſcopus ibi excōmunicationē protulerat.⁊ tamen papa mandat omnibus ſuffraganeis. vtillam non relaxent. niſi ſatiſfactōne premiſſa. ergopoſſunt abſoluere. licet ipſi nō excōmunicauerintſed eorum ſuperior. Et hoc tenet Io. an. et archi.nam non debet eſſe maioris potentie canon inferioris ꝙͣ pape. ſed a ſentētia canonis pape poteſtquilibet epiſcopus ꝓprium abſoluere ſibi ſubditūſi papa ſibi nō reſeruauit abſolutionem. ergo fortius idem dicendum in ſententia canonis inferioris. Idem tenet Panor. in. c. graue de prebē. vbiextendit dictum caſum non ſolum ad epiſcoposſuffraganeos. ſed etiam ad alios ep̄os. vt poſſintabſoluere ſubditos ſuos qui in aliena dioceſi incurrerunt ſententiā excōmunicationis per ſtatutum archiepiſcopi vel legati. ⁊ huiuſmodi. Et datexemplū. Pone ſtatutum epiſcopi Senenſis fulminat excō municationem contra intrantes monaſteria monialium. quidam forenſis incidit inillam excōmunicationē. nūquid poterit abſolui aſuo epiſcopo. Et concludit ꝙ ſic. ꝑ ſupra allegata.Sed a ſententia hominis non poteſt quis abſolui. niſi ab excommunicatore vel eius ſucceſſore inofficio vel ſuperiore ẜm Ri. in. iiij. Et hoc niſi inarticulo mortis. vel ſi ſit iuſto impedimēto detentus ne poſſit in breui accedere ad excōmunicatorem. tunc em̄ ẜm Ar. f. poteſt abſolui cum iniunctōne vt ſe p̄ſentet qͣꝫcitius cōmode poterit ei quiebet abſoluere impedimēto ſublato.¶ Quādo epiſcopus cōmittit alicui abſolutionēde omni excommunicatiōe. non ꝓpter hoc poteſtille abſoluere excōmunicatū ab eo cuiꝰ abſolutionem nō cōmiſiſſet in ſpeciali. forte quia excōmunicatus erat ꝓpter damnū illatum epiſcopo vel huiuſmodi. extra de regū. iur̄. In generali. li. vj. hocintellige quātū eſt de virtute verboꝝ ⁊ in foro cōtentioſo. nam ſi in foro cōſcientie aliud conſtaretde intentione conferētis auctoritatē ꝙ ille intenderit omnia etiā ſi non exp̄ſſiſſet aliquid. in generali ꝯceſſione intelligerent̉ ſpālia. hec archi. f.Quid ſi papa mandat alicui ꝙ aliquem excōmunicet. nūquid poſtea poterit eum abſoluere?Diſtingue. ſi cōmittit ei cauſe cognitionem poteſtabſoluere. ar. xxj. diſt. inferior. Si vero papa iamdiffinierat negociū ⁊ mandet excōmunicari nonpoteſt abſoluere. quia non ei iuriſditio ſed puruꝫminiſteriū delegat̉. de of. del̓. c. fi.Papa ſi ſalutat aliquem excōmunicatum velparticipat ei: ſiue ſcienter ſiue ignoranter. nō propter hoc ille eſt abſolutus. vt in cle. ſi ſummus. deſen. excō. hoc tamē intellige in dubio. quia ſi conſtaret ꝙ papa ex tali ſalutatiōe vellet eum habereꝓ abſoluto ꝓ certo eſſet abſolutus eo quia papanon ſubijcit̉ iuri poſitiuo. cum ſit ſupra ius. vt inc. ꝓpoſuit. de cōce. p̄. ⁊ ꝑ ꝯſequens nec etiam ſubicitur forme iuris cōmunis. Secus de epiſcopo qͥex ſola intentiōe non poteſt hoc facere. qꝛ ſubijcit̉forme iuris cōmunis. vt notat Panor. in. c. cumdeſideres. de ſentē. excō. Secus in abſolutione aſuſpenſione: vel interdicto. vt. notat ſingulariterpanor. in. c. fi. de ma. ꝯtrac. ꝯtra inter. eccleſie. vbidicit ꝙ cum in abſolutione ab excōmunicationerequirat̉ certa forma. non obſtante ſatiſfactionerequirit̉ abſolutio. Secus dicit Io. an. in abſolutione a ſuſpenſione vel relaxatione interdicti. Siem̄ iſta ferant̉ ad tempus. non requirit̉ poſt tempus abſolutio. Ratio diuerſitatꝭ eſt. quia in iſtiscaſibus vltimis non requirit̉ certa forma in abſolutione. vn̄ ſatis ē ꝙ ꝯſtet de mēte iudicis.Quid autem dicendū in papa ſi excōmunicauit ad tempus. puta donec ſatiſfeceris. nunquidrequirat abſolutio poſt ſatiſfactionem. dubiumfacit: quia papa non ſubijcitur forme. ſed ſola voſuntate poteſt abſoluere a ſententia excōmunica