pertinet. ⁊ deo vtiqꝫ eſt conſecratum. ſedſi cogitauerit de his aliquid retinere contra dictum apoſtoli agere videtur qui aitnemini quicqͣꝫ debeatis. niſi vt inuicē diligatis vos.CōmentumAmbroſiusAntum debet eſſe religioſis proprietatis abdicatō annexa. vt nulla de cauſa eis concedatur proprietas qͣꝫqꝫ ⁊ vſus licite poſſit concedi.propterea preceptor inquit. Si quis autem. vt ſuperius diximus. cauſa neceſſitatis .i. propter repentinam incurſionem dequa īmediate dictum eſt pro ſuis neceſſitatibus detinet aut ne perderet̉. ei neceſſarium fuit retinere illud quod a monaſterio ſecū portauit. neceſſe habebit illuddeferre ad locum in quo prepoſitus eſt. ⁊rationem adiecit. qꝛ nō poterat ſibi illudtāqͣꝫ proprium retinere. quod per pactumad omnes pertinet. ⁊ deo vtiqꝫ eſt conſecratum. Nam ſicut in exordio dixit. ꝑ cōmunem omnium fratrum diffinitionemfuit decretum. vt eis iuxta apoſtolicā traditionem nihil eſſet proprium. ſed haberent omnia cōmunia. ſed ꝙ ſic redactumeſt in cōmunitatem deo eſt conſecratum.quoniam vt. M. C. in perſona ſcipionismaioris dixit. Nihil eſt enim illi principdeo. quod quidem in terris fiat acceptiꝰqͣꝫ concilia cetuſqꝫ hominum iure ſocietatis. At ꝟo. ſi quis in tantam fuerit tēptationem progreſſus. vt cogitauerit de hisque aſportauerat pro ſe contra prepoſiti⁊ ceterorum fratrum voluntatem retinerecōtra dictum apoſtoli agere videtur. quiait. Nemini quicqͣꝫ debeatis. niſi vt inuicem diligatis vos. tanqͣꝫ ſi diceret. omniaque debemus alteri reſtituere debeamusnec terreſtria nos teneant obligatos. ſedliberos ⁊ ſolutos. Sola enim caritasnos ſemper faciat debitores. illa nos iugiter obligatos aſtrictos ⁊ concathenatos teneat. nos ſemper mutuo diligētes.Sed diceret quiſpiam. quo pacto ſe mutuo diligētes ſemper alter alteri debeat.Dicimus ꝙ id bifariam poteſt continereveritatem. aut per graduum equalitateꝫ.

aut per illorū exceſſum. vnde ſicut te ſemꝑ amo. ita ⁊ tu teneris inre caritatis meſemper amare. ⁊ quantum te amo tantuꝫa te debeo redamari. Et rurſus. cum cantas fine non claudatur hoc modo in diligendo poteſt ſemper debitum remanerequoniaꝫ ſi tu me vt vnū diligis. ego vnūgradum dilectiōis debeo tibi. hoc pactoex vtriuſqꝫ parte ſolutum eſt debitum. ſedquo debitum ſemper maneat diligam tevt duo manebis mihi in vno obligatus.Sed econtra vt ego tibi fiam debitor tume vt tria peramabis. ⁊ ſic ſemper ꝑ gradus aſcendentes ſemꝑ alter alteri. in dilectione erimus debitores. perinde Perſius in quarta ſatyra inquit. Excutiendadamus precordia. quantaqꝫ noſtre parstua ſit. cornute anime p̄dulcis amice oſtēdiſſe viuat.AuguſtinusTextusOnia que in iſto libro cōtinentur. omnes fratres obſeruent atqꝫ ſe ſubſcribant. qͥ boni eſſe deſiderāt. verum propter illos hec ſunt cauta. id eſt ſcripta qui in omnibꝰ ſtabiles eſſe noſcuntur. Finis prime regule Aurelij Auguſtini.CōmentumAmbroſiusUpiens diligentiſſimus preceptor vt hec omnia que in hac regula continentur obſeruent̉. voluit vt omnes ſe ſubſcriberēt. ad hoc vt retrocedere nō poſſent. ⁊ quoniam prenouit nōnullos futuros tranſgreſſores. hocab illis maxime petijt. qui boni eſſe deſiderabant. quoniam propter illos qui inoībus bonis operibꝰ ſtabiles eſſe noſcuntur hec inqͥt cauta ſunt. hoc ē ſcripta.