quoqꝫ triumphū Scipioni Naſice denegarunt. qui pro republica defendēda eistotus perfoſſus vulneribus de inimicishoſtibus victoriā reportarat. Unde Roma ſpōte exul factꝰ dixit. Ingrata patrianō habebit me nec oſſa mea. Pro cuiꝰ itēcapite Marcus Tullius ꝑoraret eiꝰ caput. Ingratiſſimū hominū Gneus Popilius abſcidit. Quā bene igit̉ antiquusſermo dicit. grāde beneficium nō niſi magna ſoluitur ingratitudīe. Idcirco ne intantū labemur viciū p̄ceptor noſter iubetvt cū regule huiꝰ mādatoꝝ fuerimꝰ obſeruatores. deo omniū bonoꝝ largitori grāsagamus. fugemus qͥppe ingratitudinispenas. ⁊ adipiſcemur grate mentis ampliſſima munera. Que ⁊ ſi innumera ſintin p̄ſentiaꝝ tn̄ ꝑ pauca dicamꝰ. nā in primis grato animo nunqͣꝫ deſunt beneficia.Hinc Caſſiodorꝰ ait. Iugiter ſibi ſubueni facit cui collatū beneficiū ante oculoſſemꝑ aſſiſtit. Subinde collata multiplicantur ⁊ augent̉. Unde ſaluator homingrato inquit. Euge ſerue bone ⁊ fidelis.quia in pauca fuiſti fidelis. ſupra ml̓ta teꝯſtituam. Et Caſſiodorus ait. Meliorameret̉ recipere. qui collata bona de corde nō ꝓbat̉ amitteret̉. Et rurſus. inuitatad magna qui gratant̓ ſuſcipit modica ⁊ſpem de futuris recipit. qui tranſacta beueficia recognoſcit. Ampliꝰ aucͣta conſeruat. Un̄ a Criſoſtomo dictū eſt. Optimabeneficioꝝ cuſtos eſt ipſa memoria bn̄ficioꝝ ⁊ ꝑpetua confeſſio gratiarū. Conſeruata te dignū receptōe facit. Nā ſi Hieronymus illū indignū recipiendū aſſeritqui de acceptis fuerit īmemor. ecōtra illedignus erit receptiōe. qui acceptoꝝ nonīmemor extiterit bn̄ficioꝝ. Itaqꝫ ſi ex ingratitudine tot mala. ex gratitudīe ꝟo totbona ꝓficiſcunt̉. merito ſacroſancta eccleſia nos cōtinue ad gratiaꝝ inuitat actiones dicens. Gratias agamꝰ dn̄o deo noſtro. dignū ⁊ iuſtum eſt. equū ⁊ ſalutare.nos tibi ſemꝑ ⁊ vbiqꝫ gr̄as agere. dn̄e ſancte pater oīpotens eterne deꝰ. Ad eas inſuper parēs nr̄ in libro de ſancta ꝟginitate nos impellit cū ait. Quid meliꝰ aīo geramus. ⁊ ore promamꝰ. ⁊ calamo exprimamus: qͣꝫ deo gr̄as. Hoc nec dici breuius. nec audiri letiꝰ. nec intelligi gratius.nec agi fructuoſiꝰ pōt. Et diuꝰ Bern̄. ad

id nos etiā ꝯcitās dicit. Diſce ī referēdisgͣtijs nō eē tardꝰ aūt ſegnis. Diſce ad ſingula bona gr̄as agere. Seneca etiaꝫ oīshoneſtatis defenſor optimꝰ ad habendūaīm gratum ſic nos egregie hortat̉. Credamꝰ inquit nihil eſſe grato aīo honeſtiꝰOmnes hoc vrbes. Oēs etiam ex barbaris regionibꝰ gentes cōclamabūt. in oīmiudiciorum diueriſitate. referendaꝫ benemerentibꝰ gratiam. Omnes vno ore affirmabunt. in his diſcors turba conſentiet:ꝙ ſi de omni etiam rerū terrenarum munere ad id tenemur. quāto magis deſpectantibus ad mentem obligamur.Ambroſiꝰ ſuper verbo. doleat de preterito. ⁊ caueat de futuro.Ertia rō ob quam hec ſacratiſſi¶ ma regula nobis crebro iubet̉ legenda. eſt. vt ſi noſtrum aliquisviderit altqͥd omiſiſſe doleat. In primisde preterito. Subinde caueat de futuro.Poſtremo oret. vt ei omne debitum dimittat̉ qͦ ad omiſſa. ⁊ in temptationē noninducat̉. quo ad ea que poſſent male cōmitti. Duo certe ſunt ad verā penitentiam ſunt oportuna. dolor de commiſſispeccatis. ⁊ propoſitum nō vlteriꝰ peccādi. Ob eam rē dicit Ambroſiꝰ. penitentiaeſt mala preterita plangere. ⁊ plangendaiteꝝ non cōmittere. Et beatꝰ Gregoriuspenitere dicit eſſe. an̄ acta peccata deflere⁊ flenda nō cōmittere. Et Iſidorꝰ ait. Irriſor eſt ⁊ non penitens. qͥ adhuc agit qd̓penitet. nec videtur deū poſcere ſubditꝰ.ſed ſubſannare ſuperbꝰ. Canis reuerſusad vomitū penitēs ad peccatū. Et parēsnoſter in ſoliloquijs ait. Inanis eſt pnīaquam ſequens culpa cōinqͥnat. Nihil ꝓſunt lamēta. ſi replicant̉ peccata. nihil valet veniam a malis poſcere ⁊ mala denuoiterare. ideo ſane hͦ in loco ait. doleat depreterito. caueat de futuro. Cū autē volumen claudens ſubditⁱ orans. vt ei debitum dimittat̉ ⁊ in tēptationem nō inducatur inſinuat. ꝙ deus eſt qui peccata dimittit. ⁊ qui nos tenet vt in peccato nonlabamur. Imbutos enī vitijs aīos exuere atqꝫ emendare. vt inquit Ambroſiꝰ. vijtutis eſt perfecte ⁊ celeſtꝭ gr̄e. Proptereadoctor egregiꝰ Petrus longobardꝰ in p̄-