Fo.CVIII

etiā eos ſuꝑ illam artiorem duxiſſe vitamSed forte qͥdeꝫ ꝟitatꝭ aduerſarij dicerent. Cōcedimꝰ ſane heremitanos hr̄e ⁊obſeruare Auguſtini regulam. ſed Auguſtinū ill̓ eam dediſſe non ꝯcedimꝰ. Ita ꝓfecto inſulſe iſti non loquerent̉. ſiquidemq̄ ſequunt̉ ſaperent ⁊ intelligerent. De qͦdicant mihi qͥ ꝟitateꝫ tuam aꝑtam oppugnant. Diuꝰ Augꝰ dicit ſummū ſe habere gaudium. Non em̄ alieno opus eſt interprete. Ipſe em̄ ſeip̄m interpretat̉ cumſubdit. Quia facere voluerūt que mihi ⁊deo promiſerunt. Sibi inquit viuenti. etnon alteri vicem eiꝰ gerenti dicit. Sꝫ qͥdei promiſerūt. Regulam .ſ. hanc quā ſpeculū vocat obſeruare. ſed qͦ pacto ei in ꝑſona ꝓmiſiſſent. ſi illam in ꝑſona ipſe nondediſſet. Hoc etiaꝫ in ẜmone de cena dn̄ieuidenter innuit cum dicit. Ideo frēs. vtego pleniꝰ valeā vna vobiſcū corrigi ⁊ doceri. relinquere volui p̄ſbyteros meos. qͦrū vita apl̓ica vr̄a ⁊ eoꝝ vna eſt. Cū hecdixit ad frēs ſuos ẜmonē direxit. ceu perſeriem textꝰ ẜmonis liquidū eſt. At veroſi vna eſt vtrorūqꝫ Apl̓ica vita ꝑ eum data. vtrorūqꝫ vna ſit regula neceſſe ē. Nōem̄ hec regula aliam quam apl̓icaꝫ. ceu ineiꝰ teſtat̉ ex ordio. vitam ꝯtinet. Sꝫ vt omnis cauillandi tollat̉ occaſio. Et nemo ꝑreꝝ ab Auguſtino geſtaꝝ ignorantiā labat̉ in errorē. ſane intelligendum arbitrorSanctū Auguſtinū quorundam. vtpoteheremitarum ⁊ clericoꝝ ſuoꝝ. quoꝝ alios an̄qͣꝫ ep̄s crearet̉. alios poſtqͣꝫ epiſcopus factꝰ eſt inſtituit curā habuiſſe peculialem. Alioꝝ autem xp̄ianoꝝ ſaluatorisiuſſu. qͥ ei poſtqͣꝫ in ep̄atu ꝑfectꝰ euaſit. ſicut diuꝰ Proſꝑ meminit tanqͣꝫ peregrinˢaparuit vniuerſalē curam accepiſſe. Et eomo duos edidit libros. qͦrū vtrūqꝫ appellauit ſpeculuꝫ. qͣꝫqͣꝫ illud vniu̓ſale. hoc ꝟoꝑticulare nūcupauerit. Alterū vtpote regulam iſtā peculialibꝰ ſuis heremitanis⁊ canonicꝭ. alteꝝ in qͦ vniu̓ſa legis cōgeſſit mandata. inſpiciendū legendū obſeruandūqꝫ oībus vtriuſqꝫ ſexꝰ fidelibꝰ ⁊ direxit ⁊ iuſſit. hanc idcirco poſuimꝰ ꝑtitionem. ne tāte veritatis ſubſannatores Augu. verba cū de ſpeculo ad ſuos frēs loqͥtur. ad vniu̓ſale referāt ſpeculum. Naꝫ q̄in cōi iubent̉ ſpeculo ſoli deo. que auteꝫin hoc ꝑticulari deo ⁊ btō Auguſtino ſe-

uanda ꝓmittunt̉. ⁊ hec ꝓmiſſio profeſſioeſt regularis. quā Augꝰ. in ante allegatopretendit ſermone.Ambroſiꝰ ſuper verbo vbi inueneritisque ſcripta ſūt. faciētes agite gratias domino bonoꝝ oīm largitori.Ecunda rō qͣre freq̄nt̓ regulam legere debemꝰ ē. vt cū inuenerimusque ſcpͥta ſunt faciētes nō nobistribuamꝰ ſed agere debemꝰ bonorū oīmlargitori. qͥ nobis gr̄am que in ea ſcriptaſunt faciēdi donauit. Dagnū qͥppe ⁊ deteſtabile vitiū in oīm genere munerū ē in 5gratitudo. ſꝫ in donis ſpiritalibꝰ oīno execrabile ⁊ fugiendū. ꝓpterea ph̓os. qͥ ſe eorū induſtria arbitrabant̉. virtutes fuiſſeadeptos in encheridion refellit Augu. cūvirtutē ꝯͣ eoꝝ diffiniuit errorē dicēs. Uirtus eſt qͣlitas mētis quā deꝰ in nobis ſine nobis operat̉. ꝓpterea iudicati ſunt. eteuanuerūt in cogitationibꝰ ſuis phariſei.qm̄ deū nō glorificauerunt. nec gr̄as ꝓ acceptis retulerūt. Propterea apl̓s Paulꝰcōtētioſum inflatū ingratūqꝫ chorinthiorū genus obiurgat̉ dicens. quid hēs qd̓nō accepiſti. ſi aūt accepiſti. quid gloriaris. quaſi nō acceꝑis. Propterea ſicut fulgure celo cecidit ſathā. qm̄ ꝓ ſuſcepta celſitudine factori ſuo gr̄as nō egit. ſed elatus ⁊ inflatꝰ dixit. Ponā ſedē meam verſus aquilonē ⁊ ero ſil̓is altiſſimo. Taleꝫquippe inrecuperabilē caſum nō incurriſſet. Si oīs prouentꝰ ad diuinitatis munera retuliſſet. cognouiſſetqꝫ nihil eē bonū. niſi qd̓ ab ipſa foret collatū. Peremptoria igit̉ res ē ingratitudo. hoſtis gratie. inimica ſalutis. maloꝝ ꝓuocatio. būficioꝝ exinanitio. meritoꝝ ext̓minatō. deo⁊ hoībus maxime odibilis. Perinde diuus Bern̄. ait. Ingratitudo inimica eſtaīe. exinanitio meritoꝝ. virtutū diſperſiobn̄ficioꝝ ꝑditio. ventꝰ vrens. ſiccans fontem pietatis. rorē miſcd̓ie. ⁊ fluēta gratie.Quid plura. Si ingratitudīs malos exitus penſamꝰ. nullū ē vitiū. ex qͦ plura oriantur mala. Nā ad tantā ꝑniciem ſuū virus effudit. vt iudei innumeris xp̄i benefificijs neſcientes. aut potiꝰ non volentesmerita repēdere. ob inexplicabilē eoꝝ ingratitudinē. eū cruci affixerunt. Romani

r 2