Druckschrift 
Canones Aurelii Augustini// iuxta triplice[m] qua[m] edidit re//gulam omni statui modu[m]// viuendi prestantes Iponensis episcopi sancte ecclesie doctoris precellentissimi : Hic Prelati. regendi copia[m] nanciscunt[ur], Subditi. suis curatis obseque[n]di debiturm prestare docent[ur], Mores accipiunt [Christ]i fideles vniuersi
Entstehung
Seite
LXXXIr
Einzelbild herunterladen
 

Fo.LXX

nes. ⁊ guerre. ex multiplici poſſint cauſaoriri. ex lingue tamen ſolutione maximeproficiſcuntur. ⁊ plures in guerra linguarum qͣꝫ in bello interficiuntur lancearumqm̄ illi cor grauius feriunt. Qui. vt ſuperpſalmos Auguſtinus inquit. gladio lingue feriunt. ⁊ non ſoluꝫ in bello militiarum. verū etiam ⁊ in feritate beſtiaꝝ. Perinde ī libro de natura ⁊ gratia dicit. Doloſa lingua plena ē veneno mortifero. vtqꝫ nocentiore. qͣꝫ beſtiarum atqꝫ ſerpentum. Quoniā illud carnem hoc naturaminterficit. Merito igitur a lingēdo lingua dicit̉. Lingit quidem adulādo. mordet detrahendo. Occidit mentiēdo. ligat⁊ ligari non poteſt. labilis eſt et teneri nōpoteſt. ſed labitur ⁊ fallit̉. Labitur vt anguilla. Penetrat vt ſagitta. Tollit amicos. Multiplicat īimicos. Mouet rixasSemniat diſcordias. vno ictu multos ꝑcutit ⁊ interficit. blanda eſt ⁊ ſubdola. lata ⁊ parata ad exhaurienda bona. ⁊ miſcēda mala. Ergo qui cuſtodit linguam ſuāCuſtodit animam. quoniam mors ⁊ vita in poteſtate lingue. propterea magnꝰille ſtoicus Seneca. vt licentioſa mancipia animi imꝑio redigendam eſſe linguāiubet. Quoniam nullus lingue preceps.fedus tenet amici. qͥnimo in omnibꝰ mendoſus ⁊ fallax. cuncta cōmertia. cūcta pacta. ⁊ confederationes omnes. ⁊ frāgit etſoluit. Inde conuitia que ſunt contumelie. ⁊ vituperia ⁊ maledicta ⁊ criminū obiectiones. Et ex his rixe. iurgia. diſſentiones. ⁊ lites oriuntur. Idcirco mandatvt quicunqꝫ eoꝝ aliquo alteꝝ leſerit. memor ſit illico ſatiſfactione curare quod fecit. Recentia vulnera curanda ſunt. ne ſiantiquentur in fiſtulam. vel in quamuisaliam incurabilem mortiferāqꝫ plaga vertantur. Ita ⁊ vitia niſi mox deleantur emēte. ſic eam inficiūt. vt nulla aut mīmaſit de ea ſpes habenda ſalutis. Nāqꝫ ſepenumero. cū ab ocioſo verbo lingua nōreſtrīgitur ad noxia dilabimur. Inde admurmura ⁊ detractiōes deſcendimꝰ. Exhis ad conuitia ⁊ maledicta ſerpimꝰ. Exquibus ad lites ⁊ contentiones vehimur⁊ iuxta Salomonis vocem dum negligimꝰ corrigere mīma ꝓlabimur ad maioraFit etiā vt ſi ex vitio oriat̉ vitiū. prolongetur iniquitas. Hinc ꝓpheta ait. Ue qͥ

tis. ⁊ Dauid. Prolongauerunt iniquitatem ſuam. dn̄s iuſtus concidet ceruicespeccatoꝝ. Cauendum eſt igitur omnino peccatum. Melius eſt enim cauere. qͣꝫemendare. melius non cadere qͣꝫ ſurgere.ꝙ ſi fragilitate quis deliquerit. qͣꝫ citiꝰ curare ſtudeat quod cōmiſit. ſi conuitiatuseſt alicui. ſi maledixit. ſi crimen aliqd̓ obiecit. corde ⁊ ore veniam cum gemitu poſtulet. ⁊ qͣꝫ grauit̓ ſe erraſſe cognoſcat. dicente Apl̓o. Maledici regnū dei nō poſſidebunt. ⁊ dn̄s in euāgelio. Cui dixeritfratri ſuo fatue reꝰ erit gehenne ignis.Et ille qui leſus eſt ſine diſceptatione. etprorſus ſine aliqua cōtrouerſia dimittat.Ille preſto ad veniā poſtulandam. leſuscitior ad iniuriam remittendā eſſe debet.ille vt liberetur a culpa. hic vt repleat̉ gratia. ille vt ſathane ſoluatur funiculo. hicvt ſaluatoris fruatur preſidio. Sic enimceleſtem nos docuit orare patrē. Dimitte nobis debita noſtra. ſicut ⁊ nos dimittimus debitoribꝰ noſtris. Si nos multūcito ac libenter dimittimꝰ. Ita ⁊ deus dimittit nobis. Si autem parū tardeqꝫ dimittimus. parum tardiuſqꝫ noſtra ipſe relaxat facinora. Hinc Iſidorus ait. Quifratrem ſuū ſibi tardius reconciliat. deuꝫſibi tardiꝰ placat. Hinc venerabilis Hugo dicit. fruſtra enim deum propiciari ſibi querit. Qui cito placari cum proximonegligit. Hinc in euangelio conſeruoſuo non dimittens denarios centum ſibidebenti compulſus eſt decem milia talēta reddere. que ei dominus rogatus dimiſerat. Ex quibꝰ ſane fit. ſi hoc quod innos delinquitur ex corde nō dimittimusIllud rurſus exigitur. quod per penitentiam fuerat nobis ante dimiſſum. caueatigitur vnuſquiſqꝫ fratrum retinere iniurias. quia ſicut dimittere nihil deo gratiusita econtra. retinere deo nihil diſplicibilius. In remiſſione iniuriarum quantum quiſqꝫ lucretur attendat. In primisindulgentiam de male cōmiſſis ipſe meretur. Subinde venie culparum antea dimiſſarum ratificationeꝫ impetrat. poſtremo cumulum auget gratiarum. Et ſubdit. Si autem inuicem ſe leſerint alter ſcilicet alteri conuitiando. maledicendo. etcrimina obijciendo. inuicem ſibi debita