Druckschrift 
Canones Aurelii Augustini// iuxta triplice[m] qua[m] edidit re//gulam omni statui modu[m]// viuendi prestantes Iponensis episcopi sancte ecclesie doctoris precellentissimi : Hic Prelati. regendi copia[m] nanciscunt[ur], Subditi. suis curatis obseque[n]di debiturm prestare docent[ur], Mores accipiunt [Christ]i fideles vniuersi
Entstehung
Seite
LXIXr
Einzelbild herunterladen
 

Fo-LXIX

defiteretur. et ſue infiniti maieſtati gratiasageret. qͣꝫ pro recepta gratia aliquid humani muneris ab eo exigere. Neqꝫ iſrahelitici populi exemplo quiſpiam ad furtum dꝫ eſſe ꝓpenſus. qm̄ re vera. illi furtūnō cōmiſerūt. tū qꝛ ſibi recuꝑauerūt ablata. tū qꝛ illiꝰ abſtulerūt iuſſu. cuiꝰ oīa ſuntDeinde diuꝰ parens noſter ſuꝑ exodo inqͥt. Illud enī deꝰ iuſſit. qui nouerat quidqueqꝫ pati oporteat. nec iſrahelite furtufecerūt. ſed deo iubēti myſteriū tribuerūtEt qm̄ inter oīa munera q̄ deteſtatꝰ eſtſi occulte ſuſcipiant̉. ſolas lr̄as nomīauiqͥd eum cauſe nouerit indagemꝰ. Porroaut ꝑ lr̄as inſtra. ꝯͣctꝰ. ⁊ iura monaſterijintellexit. aut prelatoꝝ. vel etiā ad occultātes directas epl̓as īſinuauit. Hoꝝ vtꝝmeditatꝰ fuerit. deteſtandū precauedūqꝫſcelus merito adnotauit. Nāqꝫ monaſterij iuribꝰ tectis. monaſteriū detegat̉ opotet. Si preſidentiū occupent̉ littere. occupatores eccleſiaſticas non effugiunt cēſuras. impediunt̉ inſuꝑ reꝝ gerendaꝝ officia. Si autem ad tegentes ſpectāt. noſcant ſe ſuarū rerū nō eſſe cenſores. Noſcāt qd̓ dulces lr̄as. ⁊ ſudariola ⁊ crebramunuſcl̓a. teſte Hieronymo ſanctꝰ amornō habet. Itaqꝫ p̄uidit ſapientiſſimꝰ doctor multa indecētia ꝑ litteras futura eſſe comercia. q̄ vt tolleret nixus ē occaſionem tollere. Et qͣꝫqͣꝫ ipſa munerū occultatio graue ſit delictū. ſi tn̄ hō inquit vltio⁊ ſponte ꝯfitet̉ occultās. parcat̉ illi. ⁊ oretur ꝓ eo. Nā culpa leuior efficit̉. q̄ confeſſione volūtaria humiliter aperit̉. ꝑindeſanctꝰ Dauid cātabat. Uixi cōfitebor aduerſus me īiuſticias meas dn̄o. ⁊ tu remiſiſti īpietatem peccati mei. Et apl̓s Iacobus. Corde credit̉ inqͥt ad iuſticiā. ore autē ꝯfeſſio fit ad ſalutem. Iō dicebat Iob.Si iuſtificare me voluero. os ꝯdemnabitme. ac ſi diceret. me reū ⁊ ꝯdēnanduꝫ eſſeꝑ os meū ꝯfitear neceſſe ē. Et dūs ꝑ Eſaiam. dic tu iniqͥtates tuas vt iuſtificeris.Et beatꝰ Ambroſiꝰ. Nō pōt quiſqͣꝫ iuſtificari a pctō. niſi fuerit pctm̄ ante ꝯfeſſusQd̓ Pauid pꝰ pctm̄ de populi murmuratione ex obiurgatione Gad. ⁊ viſiōe angeli cedētis populū intelligēs ingenuit. achumilit̓ ſe excuſans dixit. Ego ſum dn̄eq̇ peccaui: ⁊ ego inique egi q̇ oues ſūt. qͥd

anꝰ tua ꝯͣ me ⁊ꝯͣ domū patris mei. Ex qͣ quidē confeſſione ac populū ſuū meruit. Rex Dauid indulgētiā obtinere. Merito igit̉ precptornoſter iubet illi ꝑcendū eſſe. qͥ vltro cōfitetur. ac inſuper ꝓ illo orādū. vt etiā dei clemētia ei dimittat. Et qm̄ deus pctōri nūqꝫ dimittit. niſi in corde ipſe doluerit. doleat ipſe ⁊ vobiſcū etiā oret. vt eī a clementiſſimo indulgeat̉ ſaluatore. Nēpe hec illa ꝯfeſſio ē. q̄ nos liberat. qͥ paradiſuꝫ aperit. que ſpem ſalutis tribuit. q̄ .ſ. vt diuusinqͥt Ambroſiꝰ. cum pnīa fit. pnīa autemvera eſt dolor cordis. ⁊ amaritudo aīe. ꝓmalis que qͥſqꝫ cōmiſit. Si autē nō ſponte vult cōfiteri. ſed deprehendi cōuinciqꝫexpectat. tūc ẜm prepopoſiti arbirtiū grauius emendet̉. Conſequēs enī eſt. vt grauior culpa grauiorē ſubeat penā. At ꝟograuit̓ mortaliterqꝫ offendit. qͥ maluꝫ qd̓agit abſcondit. hic enī credit dei iudiciūeffugere. fugitqꝫ a tanto languore ſanariac perinde qͣꝫtū in ſe eſt. ſe inſanibilē reddit. Iure igit̉ cōprehenſus atqꝫ ꝯuictusgrauiori eſt puniendus flagello. Neqꝫ p̄poſiti oīa deo relinquāt punienda. qm̄ ſicagentes īmerita iudiciaria ptāte fungūt̉Quid enī deus alios ordinaſſet ptātes.alios conſtituiſſet iudices. Si ſue velletoīa īmediate maieſtati cōmitti. Neqꝫ deipſiꝰ tm̄ preſumendum ē miſcd̓ia. vt credamꝰ ꝙ impune velit peccatū abire. qͥnīmo vt a parente noſtro optime diſſertūeſt. Nullꝰ debite grauioris pene ab eo accepit veniam. niſi qualemcūqꝫ ⁊ ſi longeminorem. quā debeat ſoluerit penā. Itaenim impartit̉ a deo largitas miſcd̓ie. vtnō relinquat̉ iuſticia diſcipline. Metiant̉ igit̉ preſidentes delicti grauitatemcōſiderent peccatoris ꝯditionem. ⁊ cū culpa penā caritatiue cōpēſent. Ipſos ꝟo qͥlatebris incūbunt: moneo atqꝫ exhortor.vt ſi nō vltro velint cōfiteri. ſaltē conuictiꝓ eoꝝ ſaluteferas penitentias ferant. Cogitentqꝫ ſane longe meliꝰ eſſe eis. vt h̓ tēporaliter patiant̉ qͣꝫ in inferno eternalit̓crucient̉.Textꝰ qͣdrageſimuſtertiꝰ Auguſtinꝰv Eſtes vr̄as in vnū hēatꝭ ſub vnocuſtode. l̓ duobꝰ. l̓ qͦt ſufficere pn̄t