ꝓximū tuuꝫ. qn̄ cōmodata negas. quoniāfalſuꝫ ꝓ mīmo iuras. Qn̄ exhibes tibi bonū prandiū. iō putas qꝛ bonū diē ducis.Un ⁊ ab Auguſ. clare diſſertū ē. fieri pōtvt dies bonꝰ ſit cū malꝰ fuerit hō. Malosdies vis addere malis diebꝰ. qꝛ ꝓmiſit tibi deꝰ indulgētiā. Si craſtino die te victurū nemo tibi ꝓmiſit. lege vbi ꝓmiſſusſit craſtinꝰ dies. Et viue craſtino die male. qͣꝫqͣꝫ frater nō debui hͦ dicere. lōge eritforte vitā tua. Si lōga erit bona ſit. Quare vis hr̄e vitā longā ⁊ malaꝫ. Aut longanō erit. ⁊ illa te dꝫ delectare. q̄ non hꝫ finēAut longa erit. ⁊ qͥd mali erit. qꝛ diu bn̄vixiſti. tu male vis diu viuere. bn̄ non vis⁊ tn̄ craſtinū diē nemo tibi ꝓmiſit. corrigete o miſer audi ſcripturā ne tardes cōuerti ad dn̄m. neqꝫ differas de die in diem.Subito enī venit ira eius. ⁊ in tꝑe vindicte ꝑdet te. Audiā inquā vocē te pie corripiētis. Fac qd̓ dulcit rogat. Imple qd̓iuſte iubet. Noli eſſe ꝑtinax. Noli inſanire ī pctō tuo. amplectere ſaluberrima documēta. ama te corrigentē. vt ꝓbus a ſapiente dicaris. a qͦ ſcriptū ē. Corrige ſapiētē ⁊ amabit te. corrige ſtultū ⁊ habebit teodio. Nolo igit̉ ꝑ odiū diſcipline int̓ ſtultos cōnumerari. ſed ſapiēs ꝑ emendationē male vite cōprobari.Textꝰ qͣdrageſimuſſecūdus. AuguſtinꝰUicūqꝫ aūt in tātū ꝓgreſſus fuerit malū. vt occl̓te ab aliqͦ litterasvel qd̓libet munꝰ accipiat. ſi hͦ vltra cōfitet̉. ꝑcat illi ⁊ oret̉ ꝓ illo. Si autēdep̄hendit̉ ⁊ ꝯuincit̉. ẜm arbitriū p̄poſitigrauius emendet̉.Cōmētū qͣdrageſimūſcd̓m AmbroſiꝰUnera nō ſolū. auꝝ. argentū. lit¶ ¶ Vtere ſudariola poculēta: eſculēta.⁊ q̄cūqꝫ manuū ſūt acceptiōes. aquibus nomē munꝰ accepit. veꝝ etiā concilia ⁊ fauores ſub muneꝝ veniūt appellatiōe. q̄ ſepenumero qͣꝫ cetera maiori ſūtp̄cio habenda. qm̄ maiori ſunt monaſterio a cuicūqꝫ recipiēti vtilitati. Exꝑimurenim iudices. ſapientum cōſilijs magnatūqꝫ fauoribꝰ multo magis qͣꝫ auro et argēto n̄ mō res publicas. ſꝫ pͥuatas augeri

Et cū exͣ precipuo regule fundamēto ſingulare habeat̉ in monaſterio decretuꝫ. ꝙomnia ſint ⁊ eē dēant cōia. ī magnū profecto ꝓgredit̉ malum. qͥ muneꝝ qd̓cunqꝫclam ⁊ occulte accepit. Quid em̄ id aliudeſt. niſi ſcē ⁊ apl̓ice vite eutere fundamenta. niſi regulā deſtruere. niſi ordīeꝫ ac ſanctū ꝓpoſitū infringere. niſi ſancitā p̄uaricare legē. Nēpe ſicut qͥs tāto maiꝰ fac̄ bonū. qͣꝫto rem pͥuataꝫ efficit cōioreꝫ. ita ecōtra qͥs tanto maiꝰ facit malum qͣꝫto remcōem facit pͥuatiorē. Iure igit̉ pctm̄ hͦ aggrauando inqͥt quicūqꝫ aūt intm̄. hͦ eſt intam magnū ꝓgreſſꝰ fuerit malū. vt occute ab aliqͦ lr̄as. vel qd̓libet munꝰ accipiatocculte em̄ acciꝑe ſua ꝓ retentione pͥuatainſtar Iude loculos hn̄tis. in quibꝰ ablata recōdat intellexit. Ouo ſil̓ in eideꝫꝟbis inſinuant̉ mala. furti videlicꝫ. ⁊ proprietatis. furtū quidē. qm̄ vt in exodi int̓pretatione ab Auguſtino ſcribit̉. furtumnō ꝯmittit̉. niſi dualieno occulte ablatoproximꝰ ledit̉. Sꝫ quis maior proximꝰmonacho. qͣꝫ monachꝰ. qͣꝫ monaſteriuꝫ. etquō magis monaſterium ledit̉. qͣꝫ qn̄ quecūqꝫ bona. ſiue iura ſua amonachis occupant̉. clādeſtineqꝫ retinent̉. Proprietatis ꝟo pctm̄ inſinuat̉. qꝛ q̄ monaſterij ſūtpropria facit. Nāqꝫ quicqͥd acquirit monachꝰ monaſterio acqͥrat leges iubent. ⁊hͦ proprietatis malū tm̄ profecto eſt. vt religioſo nihil damnoſiꝰ. nihil deteſtabiliꝰ.nihil ꝑiculoſiꝰ. tm̄ inquā malū ē. vt dicere iura audeāt. Pon. Max. ſuꝑhn̄da ꝓprietate diſpēſare nō poſſe ſed ſunt qui nōdeſinunt alleuiare pctm̄. aut ꝙ clādeſtīamuneꝝ receptio pctm̄ nō ſit qꝛ furtū noneſt. qꝛ ſi inuito datore reciperet̉ munꝰ nōeſſet. aut ſi furtū fit. ⁊ iſraelitꝭ furtū a deoextiterit ꝯceſſū. furtum pctm̄ nō eſt. quianullū admittit pctm̄ deꝰ. quibꝰ d̓r. ꝙ niſimagnū eſſet malū occulte munera ſuſcipere. nequaqꝫ vir ſumme ſanctitatis Eliſeus Gyezi diſcipulū ſuū tam acerba lep̄ꝑcuſſiſſet paſſione. qm̄ Naamā ſyri occulta ſuſcepit munera. nec ob eaꝫ rē furti culpam euitauit. qꝛ non inuitus dator ꝯtulit. ſed qm̄ voluntariū datum ſibi clam tribuit. qd̓ erat alteri tribuendum. ⁊ diuinegratie intulit iniuriaꝫ. vt pro celeſti munere caducū ⁊ terreſtre ſuſciꝑet munꝰ Dicebat quippe Gyezi naaman exhortari. vt

ſ