Druckschrift 
Canones Aurelii Augustini// iuxta triplice[m] qua[m] edidit re//gulam omni statui modu[m]// viuendi prestantes Iponensis episcopi sancte ecclesie doctoris precellentissimi : Hic Prelati. regendi copia[m] nanciscunt[ur], Subditi. suis curatis obseque[n]di debiturm prestare docent[ur], Mores accipiunt [Christ]i fideles vniuersi
Entstehung
Seite
XLIXv
Einzelbild herunterladen
 

fragrantia lilia geſtant. tū qꝛ fragile vaseſt. in qͦ tantus eſt recōditꝰ decor. IuxtaApl̓i ſententiam dicentis. Habemꝰ thezaurum iſtū in vaſis fictilibꝰ. hniuſmodiautem vaſa magna conſueuerūt diligentia cuſtodiri. Tū ob ſuam p̄cioſitatem atqꝫ preſtantiam. Que enī ponderatio eſt.vt eccl̓iaſticus inquit digna aīe continētis. Tum qm̄ rarus eſt in hoīe tantꝰ virtutis ſplendor. At ꝟo omnē rarū. vt Cicero inquit. preclarū. Tum deniqꝫ qm̄ celeſte munꝰ eſt. ⁊ in ſacris litteris. ſūmopere creberrimoue. cōmendatū. preclare igitur a venerabili Hugone dictū eſt. pudicitiam eſſe virtutē ſpiritualem ⁊ celeſtemque hoīem a terra ſubleuat. angelis ſociat. deo coniungit. de terreno celeſtem. decarnali facit ſpiritualem. hec quidē humanam tranſcendit naturam. Nā ꝙ homopudicꝰ ſit. ⁊ caſtus. nō tā humana qͣꝫ diuina operat̉ virtus. per hāc nos amat inuiſibilis ſponſus. Non enī placꝫ deo aīaſi caſta ⁊ pudica nō extiterit. Nāqꝫ ſi īmūditie luxurieqꝫ deſeruit. reproba eſt. ⁊ ſueqꝫ abominabilis maieſtati. Pudicitie auteꝫ. ſic nō modo hominibꝰ. ſꝫ deo acceptaeſt. vt ob eaꝫ non dedignet̉ eidem rōnalimenti ſeipſum exhibere in ſponſum.Hinc nobis inuidet. hinc nos impugnare non ceſſat antiquꝰ hoſtis. Ipſe enī eſtinuaſor. ꝑſuaſor. ſuggeſtor. ⁊ incenſor. atqꝫ accenſor. īmundicie atqꝫ luxurie. plures decipit. plures incendit atqꝫ ſuccēdit.plures corrumpit. Nō parcit clericis. nōparcit monachis. ⁊ qd̓ ſatis gemendumeſt. ipſos etiam religioſos proſternit. Neceſſe eſt ergo ſūma vigilantia inuicē noſtram pudicitiā cuſtodire. Nā ſi eam pedimus. totū amittimꝰ. etiā noſmetipſos.Qui ꝑdit pudicitiam. perdit animā ſuaꝫ.perdit deum perdit ſociētatē angeloꝝ. ꝑdit ſeipſum Sed ad hoc in vnū habitamus. vt inuicē cuſtodiamꝰ. inuicē corrigamuꝰ. inuicē erudiamus. vt quod quiſqꝫ nō poteſt per ſeipſum poſſit per aliū.Quoniam autem pacto uoſtram valeamus euſtodire pudicitiā iam indagandūeſt. Quippe cum nemo vir bonꝰ ſine aliquo afflatu diuino. vt inquit Socrates.Cuſtodiende pudicitie excellentiſſimumpropugnaculū ē dei gratia. ſine qua oīsalia ſuperuacua eſt cautela. Dauid ꝓphe

tarum eximio teſtante. qui ait. Niſi dominus cuſtodiret ciuitatem. fruſtra vigilat.qui cuſtodit eam. Et pater Auguſtinꝰ incommentarijs ſuꝑ pſalmos huic aſſentit ſententie dicens. Hec ē diſciplina chriſtiana. ꝙ nemo facit aliquid bn̄ niſi gratia dei: quod facit hō male. ipſius eſt hominis. quod facit bene. de beneficio deifacit. ⁊ cū ceperit bn̄facere. nō ſibi tribuat.Et cum nō ſibi tribuerit. gratias ei agat.a quo acceperit. Et in libro de p̄deſtinatione ſanctoꝝ inquit. Ad nullum opꝰ bonum. vel incipiendum vel perficiendumquēqͣꝫ ſufficere poſſe conſentiendum eſt.Et in libro de gr̄a ⁊ libero arbitrio. Ip̄abona opera ille in nobis oꝑatur. de quodictum eſt. Deus enī operatur in nobis.⁊ velle ⁊ operari pro bona voluntate. Ein libro de varia innocentia. Nullis meritis gratiam preuenientibꝰ debetur merces bonis operibus. ſi fiāt. ſed gratia quenon debetur procedit. vt fiāt. Hinc etiāin libro de gratia ⁊ libero arbitrio adiecit. Sine gratia dei nihil̓ boni agere poſſumus. veritate teſtāte que ait. Sine menihil poteſtis facere. Et Apoſtolus ait.Non ſumus ſufficientes ex nobis. tāqͣꝫ exnobis aliquid excogitare. ſed ſufficientianoſtra ex deo ē. Et rurſus. nō eſt volentꝭvelle. neqꝫ currētꝭ currere ſed dei miſerētꝭ.Et apoſtolus Iacobus. Omne datumoptimū inquit. ⁊ omne donum perfectuꝫdeſurſum eſt deſcendens a patre lumen.apud quem nō eſt tranſmutatio. neqꝫ vtciſſitudinis obumbratio. perinde parensnoſter in deuotiſſimo ſuaruꝫ confeſſionūvolumine aiebat. Quis eſt hominū quiſuam cognoſcens infirmitatē. audeat viribus ſuis caſtitatē atqꝫ innocentiaꝫ ſuātribuere. Cum ſapiens dicat. ſcio qꝛ nemo poteſt eſſe continens niſi deꝰ det. Etrurſus. eodem in libro id conſiderans itacum feruore. magna plenus fiducia poſtulat. Domine continentiam iubes. daquod iubes. ⁊ iube quod vis. ac ſi diceretſi mandas cōtinentiā vt tuis parere poſſimus mandatis. tuum nobis rorem iufunde. Hec eſt noſtrorum renum poſſeſſio. de qua Dauid ſanctꝰ loquebatur addominū dicens. Tu poſſediſti renes meos. ac ſi renum lumborūqꝫ cuſtodiam.per quam ſplendor nitet caſtitatis. in dei