Druckschrift 
Canones Aurelii Augustini// iuxta triplice[m] qua[m] edidit re//gulam omni statui modu[m]// viuendi prestantes Iponensis episcopi sancte ecclesie doctoris precellentissimi : Hic Prelati. regendi copia[m] nanciscunt[ur], Subditi. suis curatis obseque[n]di debiturm prestare docent[ur], Mores accipiunt [Christ]i fideles vniuersi
Entstehung
Seite
XXXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

FoXXXVIII

riſſimo pͥncipe in vitis patꝝ Ruſticanusreprehendit̉ heremita. cum illius fame gloria. quaꝫ ex frequentia viſitantiūob ſingularem eiꝰ ſanctimoniam ſuſceperat inuidens ipſumqꝫ leguminibꝰ. oleribus. pane vinoqꝫ paſci famulū ſtratumeiꝰ p̄parantem. ac in alijs obſequentē videns ait ad pͥncipeꝫ. Neſcio ꝓfecto vndetantam adeptus ſis gloriā ſanctitatis vtetiam a remotiſſimis oris te viſendi gratia populi ꝯfluant. ego em̄ poſtqͣꝫ in heremo ſum pane aqua ꝯtentꝰ nunqͣꝫ niſiſuꝑ paleaꝫ in tugurio meo iacui. nemoeſt qui aliquid de me referat ſauctimonie.nemo ad me viſendum ſe cōferat. Cuiprinceps. dic mihi frater obſecro. anteqͣꝫmundū relinqueres heremiqꝫ fieres habitator. Quiſnam erat ſtatꝰ tuꝰ. Qui reſpondit. ego agricola eram. cuſtos bouꝫ. tellurꝭ arator. ruiſus pͥnceps qͥbꝰ cib̓veſcebarꝭ. Rn̄dit heremita. pane aqua crebro ſolis herbaꝝ radicibꝰ. Et iterumpͥnceps. cubilia tua qͣlia erant. Rn̄dit heremita. nuda terra. ſub aꝑto celo. Tuncpͥnceps. Et ſi nihil propter deū reliquiſtiimmo aliqͥd tue vite melius addidiſti. qꝛnunc ſub tugurio in palea iaces ferculis ſepe veſceris. Ego autem maximūpter deū reliqͥ potentatū. magnam ſeruorum clientium cateruā. epulabar quotidie ſplendide. in excelſs tectis depictispalatijs habitabam. veſtimentis aurotexſtis induebar. quicquid glorie. quicqͥdapparatus. quicquid voluptatis deſiderabam continuo mihi conferebat̉. omniareliqui vt xp̄m ſequerer. Struxi mihi hoctuguriū. Reliqui mihi hunc famulū quipro vite conſeruatiōe dūtaxat olera legumina mihi paret. Itaqꝫ frater mi nullam habes occaſionem querele. Sit ergo in ſeruis dei diſcretio perſonarum. qꝛetiā preceptor noſter dixit. eqͣliter oībꝰqꝛ eq̄lit̓ valetꝭ oēs. ſit agnitio ſtatꝰ eoꝝſit rectū ſanūqꝫ iudiciū. cuꝫ huiuſmodidiſcretionē prenoīatāqꝫ diſtributionemiuſtam rectāqꝫ cognouerint. non velintomnes accipere qd̓ paucos accipere amplius vident. Tolerandi enī ſunt qui minus poſſunt. Sufferendi qui minus valent. compatiendmū illis. qui delicatiusin ſeculo viuere conſueuerūt. hoc ideo.ne contingat deteſtāda peruerſitas. vt ſcꝫ

in monaſterio quantū poſſunt diuites fiant laborioſi. hoc eſt abſtinentes parci:ſobrij. pauperes auteꝫ fiant delicatius. vtplus .ſ. delicatiꝰ ceteris ſumant. Magna quippe deteſtanda peruerſitas eſt.vt pauperes. inopes. egeni. ignobiles. ruſticani hoīes in ſeculo. velint tāqͣꝫ nobiles magni viri In religione tractari.vbi diuites generoſi homines ſobriaꝫparcam vitam ducunt. quod tn̄ fieri ſepenumero videmus. Efferūt enim ſe nōnūqͣꝫ pleriqꝫ in religione. vt in ea primū accubitum delicatiores cibos prelaturas.eminentias querāt. cum tn̄ in ſeculo pauperes infimi abiecti extiterint. Econtramulti q̄nto nobiliores delicatioreſqꝫ fuerunt in ſeculo. tāto poſtmodū abiectiusdiſtrictius humiliuſqꝫ degunt in monaſterio. Illi quidem ventri. hi menti ſeruiunt. Illi mundū ſequunt̉. hi deum venerantur. Illi per latā ſpacioſāqꝫ viam tendunt ad penam. Iſti per artā anguſtaꝫtendunt ad gloriam. Tam autem peruerſus. tāqꝫ deteſtabilis error. ex eo quidemprouenit. qꝛ ſe ſtatūqꝫ eoꝝ ille minime cognoſcunt. O qͣꝫ ſublime excelſuꝫ munus eſt. vt quis ſeipſum cognoſcat. perinde poeta cecinit. e celo deſcendit noſce teipſum. perinde Caſſiodorus inquit. Magnus acceſſus ad deum. eſt proprie infimitatis cognitio. tunc incipit virtꝰ adeſſe diuina. preſumptio incipit deeſſehumana. perinde Solon magnꝰ ille philoſophꝰ docuit ſummā ph̓iam eſſe ſuiipſiꝰhabere cognitionem. Quid enī prodeſtſi curſus ſiderū. quid ſi vires herbarū.plexiones hoīm. naturas aīaliū celeſtiuꝫoīm terreſtriū ſcientiā habeas. ſi teipſuꝫignoras. īmo precellentiſſimo illo munere. cuius gratia ad religionem veniſti. vtdeum .ſ. agnoſcas cōpos fieri poterisſi teipſum agnoſcas. Tu enim ipſiusin te geris imaginē. quam ſi ignorauerisimaginati preſtantiam ꝓfecto intelligerenequiueris. Idcirco recte Hugo de aīadiſſerens ait. Fruſtra cordis erigit oculūad videndū deū. qui nondū idoneus eſtad videndum ſeipſum. prius enim eſt. vtcognoſcas inuiſibilia ſpiritus tui. qͣꝫ poſſis eſſe idoneꝰ ad cognoſcendū inuiſibilia dei. Si potes cognoſcere te.ſumas apprehēdere ea que ſunt ſupra te

5