Druckschrift 
Canones Aurelii Augustini// iuxta triplice[m] qua[m] edidit re//gulam omni statui modu[m]// viuendi prestantes Iponensis episcopi sancte ecclesie doctoris precellentissimi : Hic Prelati. regendi copia[m] nanciscunt[ur], Subditi. suis curatis obseque[n]di debiturm prestare docent[ur], Mores accipiunt [Christ]i fideles vniuersi
Entstehung
Seite
XXXv
Einzelbild herunterladen
 

ꝓrupit. Non a me ſigna expectetis ſctītatis. qm̄ dānatꝰ a vobis diſcēdo. Et cuꝫfratres dolore meſtitiaqꝫ manoꝑe affectidānatiōis ſue cām exquirerent dixit eis.Quando me vobiſcū ieiunare credebatꝭ.occulte eomedebā. ea de re nunc ecce trador draconi īmaniſſimo deuorandꝰ. qͥbꝰverbis ꝓlatis. illico ex hac luce migrauit.ad tenebras. etiā illi in vitio delinquāt. abſqꝫ bn̄dictiōe. gr̄arū comedunt actiōe. plane ꝯſtat. tum qꝛ nr̄i ſaluatoris palam trāſgrediunt̉ doctrinā. Ipſeenī nos ſuo docuit exēplo ſicut crebruseuangelicus ſermo inſinuat an panis fractionē. eleuatis in celuꝫ oculis celeſti pr̄igratias agebat. tum qm̄ a debita iuſticieforma diſcedūt. Nāqꝫ ſincere iuſticie officium ē. vt qd̓ poſſumꝰ largitori rependamus. Un̄ Seneca inquit. hoc certe iuſticie ꝯuenit. ſuā cuiqꝫ reddere bn̄ficio gr̄am qꝛ non reddentes ſūmi dei muneribus īiuriā inferūt. Inde Bern̄. ait. Spiritui gre contumeliā facit. būficiū dantis grata mente ſuſcipit. Tum deniqꝫqꝛ reddentes ingrati de acceptis eſſevident̉. Ingratudinis autem vitio. qͥddeteſtabiliꝰ. qͥd abhominabilius. quidqꝫexecrabilius dici pōt. Nāqꝫ vt Bern̄. ait.Ingratitudo īimica ē aīe exinanitio meritoꝝ. virtutū diſperſio. beneficioꝝ perditio. ventꝰ vrens ſiccans fontē pietatis. rorem miſcd̓ie. fluenta gr̄e. Et rurſus peruerſi cordis ē. occaſiones ingratitudinisinueſtigare. Nemo id facit. niſi qui etiaꝫgratis eſt ingratꝰ. ꝑemptoria igit̉ res eſtingratitudo. hoſtis gratie. inimica ſalutꝭ.qm̄ nihil ita diſplicet deo. preſertim in filijs gratie. qͣꝫ ingratitudo. Et iteꝝ gratiarum ceſſat decurſus. vbi recurſus fuerit. nec aliquid auget̉ ingrato. ſed qd̓acceꝑit ei vertit̉ in perniciē. fidelis autemin modico. cenſet̉ dignꝰ munere ampliori. Et Petrꝰ rauēnas inquit. Nihil eſtadeo. indignationē ꝓuocet altiſſimi. ſicutingͣtitudo que bn̄ficioꝝ exinanitio. meritoꝝ eſt exterminatio. Et Hieroꝰ. Indignus recipiendꝰ eſt ille. qui de acceptisfuerit īmemor. Et Marcꝰ Tullius. Nihil eſt inhumanum tāqꝫ ſeuū qͣꝫ beneficia recolenda tacere. propterea doctoꝝ pr̄Augꝰ. in calce libri de or̄one dn̄ica. nosmonet dicens. Uigilemꝰ oraturi ſemꝑ et

acturi deo gratias. hic qͦꝫ orare graliasagere deſinamꝰ. Et ſolum monuitſed etiā qd̓ docuit faciendū. iugit̓ ipſeagebat. ꝓinde in libro meditationū. cummaximo cordis clamore dicebat. Gratias ago pietati tue dūe. multiformit̓ gratias refero ex totis p̄cordijs meis. propter tuā īenarrabilem dilectionē qua nosmiſeros indignos mirabili bōitate amare dignatꝰ es. miſiſti vnigenitum tuū deſinu tuo ad pctm̄ noſtruꝫ ſaluare nos peccatores. tūc filios ꝑditionis. gratias agotibi ſancta incarnatiōe natiuitate eiꝰ. pro glorioſa genitrice ſua. de ipſe carne aſſumere dignatꝰ eſt. propt̓ noſtrā ſalutem. vt ſicut verꝰ deus de deo. ita verꝰ ex hoīe eſſet. gratias tibi ago paſſione. cruce. morte. reſurrectione. aſcēſione eiꝰ in celū. ſede maieſtatis eiꝰ addexterā tuaꝫ. Ipſe enī quadrageſimo diepꝰ reſurrectione ſuam videntibꝰ diſcipulis aſcendēs ſuper celos. ſedenſqꝫ ad dexterā tuam ſpm̄ſanctū ẜm ꝓmiſſionem infilios adoptōis effudit. Gratias tibi ago ſanctiſſima effuſiōe ſanguinis eiꝰ. ſumus redēpti. ſacroſancto. viuificomyſterio corꝑis ſanguīs eius quotidie in eccleſia tua paſcimur. potamur. abluimur. ſctīficamur. vnius ſūmedīnitatꝭ ꝑticipes efficimur. gr̄as tibi ago tua magna inenarrabili caritate. quanos indignos ſic amaſti ſaluaſti vni dilectū filium tuū. Sic enī dilexiſtimundū. vt vnigenitū tuū dares. vt oīscredit in ip̄m pereat. ſed habeat vitameternā. vt cognoſcamꝰ te deū veꝝ. quemmiſiſti ieſum xp̄m fidē rectā. digna fidei oꝑa. Et cuꝫ ipſo deo ſolꝰ. lacrimas ſermones effūderet dicebat. Multa bn̄ficia tua exhibuiſti mihi dn̄e. ego eramcecꝰ. cogui donec me illumīaſti. Enilluminaſti me luxaīe mee deꝰ meꝰ. cognoſco te. qꝛ viuo te. gratias tibi ago.ſꝫ viles exiles. ac bn̄ficijs tuis impares.q̄les tn̄ mea fragilitas hꝫ affero: qꝛ tu esſolus deꝰ creator meꝰ benignꝰ. educaſti me. pꝰ beneficiū nēpe creatiōis. qm̄ inpͥncipio aīas amas dn̄e. nihil odiſti eorum feciſti. En ego primꝰ inter pctōresqͦs ſaluaſti. vt exēplū alijs tribuam. benigniſſime pietatꝭ tue. Cōfiteor būficia tuamagna. qm̄ eripuiſti me inferno. ſemel.