ad lāguorē ⁊ egritudinē dat̉ ꝑinde Galieni doctiſſimus interpres in exhortatione medicine p̄clare inqͥt. Quorum vita ⁊ars ſagina eſt. Nec viuere poſſe diu necſanos eſſe. animaſqꝫ ita nimio ſangnine.⁊ adipibꝰ. qͣſi luto inuolūtas. Nihil tenue vel celeſte. ſed ſꝑ de carnibꝰ ernctare.⁊ ingluuie cogitare. Propterea Iouinianū monens. Hieronymus ſe legiſſe aitquoſdā morbo articulari ⁊ podagre humoribꝰ laborantes. ꝓſcriptione bonoruꝫad ſimplicē menſaꝫ. ⁊ pauꝑes cibos redactos ꝯualuiſſe. Caruerant em̄ ſollicitudine diſpenſande domꝰ. ⁊ epulaꝝ largitateq̄ corpꝰ frangūt ⁊ animā. Ob eam rē longeminꝰ deteſtabile ē exiguo ⁊ delicato cibo ad vſum veſci. qͣꝫ vili ad eructuationēvſqꝫ ſaturari. Frena igit̉ demꝰ gule. gutturi nr̄o imponamꝰ habenas. Uētri claudamꝰ orificiū alioqͥn ſimil̓ fiet puteo infernali. qͥ nunqͣꝫ ſat eſſe dicit. qd̓ ſane diuus deſcripſit Ambro. dicens. Male dn̄eſeruit̉ gule. que ſꝑ expetit. nunqͣꝫ explet̉.quid em̄ inſatiabilius ventre. hodie ſuſcipit. cras exiget. cū impletꝰ fuerit diſputatur de ꝯtinentia. cū digeſſerit vale. ꝟturibus d̓r. O. igit̉ in explebilem ventrꝭ ingluuiem. vna ſilua pluribꝰ elefantibꝰ ſufficitventer aūt. vt inquit Seneca. non paſcit̉terra ⁊ mari. Nā quicqͥd auium volitat.quicqͥd piſcium natat. quicquid feraꝝ diſcurrit in nr̄is ſepeliri ventribus. qͣre cuinunc ſubito moriamur. niſi qꝛ mortibusviuimꝰ. parce igit̉ edamꝰ. qꝛ nimietas p̄cipicium facit. vno ſimꝰ cibo ꝯtenti. quiamultos morbos. fercula multa fecerunt.Fames nos ad comedenduꝫ vocet. nō exquiſita varioꝝ ciboꝝ incitet p̄paratio. qͦniam cibꝰ ⁊ eſca regnū dei nō poſſidebūt¶ Quocirca Auguſtinꝰ libro de ꝯflictuvitioꝝ de ſodoma dicit. quo pacto int̓cetera eius mala ſaturitate maxime panisperijt. dn̄o teſtante. qui ad hieruſalē perprophetā loquit̉ dicens Hec ē iniquitasſororis tue Sodomē. ſaturitas panis etabundantia aque. quapropter ſicut egerad medicinā. ſic ad ſumendas dapes debet quiſqꝫ accedere. nequaqͣꝫ ſcꝫ voluptatem in ill̓ appetens. ſed neceſſitati ſuccurrens. Hinc incarnata ꝟitas ꝑ euangeliūait. attendite ne grauent̉ corda vr̄a in crapula ⁊ ebrietate. Hinc de inſatiabili iu-

deoꝝ volacitate Apl̓s inquit. Multi enīambulant quos ſepe dicebam vobis. nūcautem ⁊ flens dico inimicos crucis chriſti. quoꝝ deus venter eſt. ⁊ gloria ī pudēdis eorum qui terrena ſapiūt. Et rurſuseſca ventri. ⁊ venter eſcis. deus autē hūc⁊ hanc deſtruet. Ille autē hoc vitium plene ſuperat. qui in ſumendis dapibus nōſolum ꝑſimoniam tenet. vt ſcilꝫ refectioni ſemper exuries imparet. veꝝetiam accuratiores. ⁊ ſuauiores epulas. exceptacorporis infirmitate ⁊ hoſpitū gratia cōtēnat. Quartū genus eſt ſi ardētiori qͣꝫdeceat voluptate alimenta ſumamꝰ. ꝑinde nōnulli gule vitiū deſcribentes. ipſuꝫeſſe dicūt ſoliꝰ corporis cauſa illecebroſū⁊ nimis auidum ciboꝝ appetitū. cui ſentētie beatꝰ Gregoriꝰ in moralibus aſſentiens dixit. Nō cibus. ſed appetirꝰ in vitioeſt. Unde ⁊ lautiores cibos plerūqꝫ ſineculpa ſumimꝰ. Et abiectioros nō ſine reatu ꝯſcīe deguſtamus. Et rurſus inqͥt. nōad ꝯflictū ſpūalis agonis aſſurgit̉. ſi nōpriꝰ intra noſmetipſos hoſtis poſitꝰ gulevidelꝫ appetitꝰ edomet̉. Et Ioh̓es Caſſianꝰ nūqͣꝫ poſſe quēpiam ardētes ꝯcupiſcentie ſtimulos inhibere teſtat̉. qui deſideria gule refrenare nequierit. Et Auguſtinꝰ in preclaro ſuarū confeſſionū volumine ait. Hoc me docuiſti dn̄e. vt quēadmodū ad medicamēta. ſic ad alimetaſumpturꝰ accedaꝫ. Sed cū ad quietemſatietatis. ex indigētie moleſtia trāſeo. inipſo tranſitu mihi laqueꝰ inſidiat̉ concupiſcētie. ipſe enī tranſitus voluptas eſt. ⁊nō eſt aliꝰ. qua tranſeat̉. quo tranfire cogit neceſſitas. Et cū ſit ſalus cā edendi ⁊bibendi. adiūgit ſe tāqͣꝫ pediſeca ꝑiculoſa iocūditas. ⁊ plerūqꝫ perire conatur. vteiꝰ cā fiat. qd̓ ſalutis cā me facere dico velvolo. nec idē vtriuſqꝫ modꝰ eſt. Nā qd̓ ſaluti ſatis ē. delectatiōi paꝝ eſt. ⁊ ſepe incertuꝫ fit. vtꝝ ab hac nccͣia corporis curaſubſidiū petat. an voluptaria cupiditatꝭfallacia miniſteria ſuppetat. Ad hͦ incertū hilareſcit infelix aīa. ⁊ in eo preꝑat excuſatiōis patrociniū gaudens nō appetere qͥd ſatis ſit moderatiōi valitudīs. vtobtentu ſalutis obūbret negociuꝫ voluptatis. his tēptatiōibꝰ quotidie conor reſiſtere. ⁊ inuoco dextrā tuā ad ſalutē meā.Conſiſtat igit̉ ex his in voluptatibꝰ. ⁊

d

b