mulieres ſequebant̉ chriſtum. vt ei de ſuis facultatibus miniſtrarent. De quideꝫerāt Maria Magdalena. M artha. Iohanna vxor Chuſe ꝓcuratoris HerodisSuſanna ⁊ alie plures. que a chriſto dediuerſis lauguoꝝ generibus beneficiumſuſceperant ſanitatis. Poſt ꝟo chriſti reſurrectionem. apoſtoli eū modum viuendi inſtituerunt. vt inter eos nihil eſſet proprij. ſed de precij venditoꝝ agrorum ſicutLucas recenſuit. vnicuiqꝫ prout opꝰ eratdiſtribueret̉. Deinde cum per apl̓oꝝ predicationem credentium creuiſſet multitudo. ⁊ de alienigenis diuerſiſqꝫ gentibusad xp̄i fidem multi confluxiſſent. ob inueteratam eoꝝ gentilitatem. ⁊ vt tenaciꝰ fidei erudimenta ſeruarēt. nil aliud eis imponebant. niſi vt a fornicatione. rapinisa ſanguīnis ſuffoeatione. ⁊ idoloꝝ īmolatione ſe abſtinerēt. atqꝫ ob eam libertatem que gentibus propter eoꝝ infirmitatem iudulta. primus ac ſanctꝰ ille feruoretiam apud perfectos friguit. exiſtimantes id quod erat gentibus pro infirmitate cōceſſum. ſibi etiā licitum extitiſſet. vtpote predia. domos. ⁊ agros pro eoꝝ vſibus retinerent. locupletatis autē a Conſtantino eccleſijs. cūctis laicis habere ꝓprium a Silueſtro pon. max. fuit conceſſum. dūmodo annuas decimas ſuis ſoluerent ſacerdotibꝰ adhuc in cōi viuentibus. Sed creſcente clericoꝝ auaricia vita cōmuni mīe contenti. ceperūt ſicut laici propriū habere. qd̓ virus ita paulatimſubrepit. vt nulla amplius ſeruaret̉ interſacerdotes cōitas. Qd̓ Auguſtinꝰ vidēsingemuit. ⁊ ꝯtēplans quanta fuerat apoſtolice cōionis perfectio. vt ipſam ſaltemin ſuis fratribꝰ. ⁊ clericis ſibi ſubiectis eāinſtauraret. ſtatutū fecit de nō habēdo ꝓprio. iubens deinde in regula. vt quicqͥdin ſeculo haberent. cū monaſteriū ingrederent̉. libenter vellent illud eſſe cōe. Dignū enī videbat̉. vt Hugo ait. vt qui cōmune habebant gratiam. cōem haberent⁊ ſubſtantia. ⁊ quibus vnꝰ erat ſpūs. vnꝰeſſet ⁊ ſumptus. Et vt totiꝰ precepti clarior habeat̉ expoſitio. Sane aduertendū eſt. ꝙ in ſeculo manentes duo hn̄t bona .ſ. terrena. ⁊ eoꝝ affectū. cū monaſteriūingrediunt̉ vtrūqꝫ in monaſterio offerrealtiſſimo debēt. bona quidem vt ſint cōia

maieſtati eiꝰ famulantibꝰ affectū. vt nonampliꝰ illa vt ſua. ſed vt cōia diligāt. ⁊ qꝛbonū q̄nto cōius. tanto ꝓculdubio meliꝰideo plꝰ illa in monaſterio. ꝓ cōione fratrū curare tenent̉. qͣꝫ ſi illis in propriū cōmodū in ſeculo vterent̉. propterea preceptor nr̄ in ſequentibꝰ dicet. Oīa vr̄a opera in vnū fiant maiori ſtudio. atqꝫ frequētiori alacritate. qͣꝫ ſi vobis ſinguli ꝓpriafaceretis. hec enī illa duo ſunt. que dn̄s īeuāgelio p̄cepit. cū dixit. qui nō renūciauerit oībus q̄ poſſidet. nō poteſt meꝰ eſſediſcipulus. qͦ ad primū .ſ. poſſidēdi facultatē. Et iteꝝ. Qui vult venire poſt me. abneget ſemetipſum. quo ad ſcd̓m .ſ. retinendi affectionē. Nō enī ſufficit exteriorē relinquere ſubſtātiā. niſi interiorē abſcidamus concupiſcentiā. Et ſane abiecit libēter. qm̄ hilarē datorem diligit deꝰ. nec ſuecelſitudini grata ſunt coacta ſacrificia. ihͨtria igit̉ tua faciēt munera gͣta. ſi reꝝ ſubſtantia. ſi earū affectū. ſi cū mentis hilaritate offeres. libent̓ igitur ⁊ oī cum affectudebemꝰ terrena dare. vt poſſimꝰ celeſtiacomꝑare. his tribꝰ regnū celoꝝ emit̉. etiāſi primū exiguū ſit. dumodo altera duo īarchano ferueāt mentis. Etenī regnū celoꝝ tantū valet. qͣntum habes. Nihil vtilius emit̉. nihil cariꝰ poſſidet̉. Nihila te rpoſtulat vberrimꝰ remunerator deꝰ. niſiqd̓ largiri potes. Nihil iubet. niſi qd̓ adimplere vales. Si exteriora nō habes. qͣdones interiora nō deſūt q̄ offers. q̄ tanto erunt illi ſūmo principi deo gratlora.quanto hec illis ſunt quippe preſtātioraTextus ſeptimꝰ AuguſtinusUi autē non habebāt. nō ea queerāt in monaſterio que uec forishabere potuerūt.Cōmentū ſeptimū AmbroſiꝰRecognouit precellentiſſimꝰ doctor ad monaſteriū multipliciuꝫhominū genera fuiſſe vētura. necoēs qui illuc ſe conferunt. diuino ducerentur ſpiritu. quinīmo aliqui monaſterium ingrederent̉ labores mūdi euitātesac etiā de rebꝰ ad victū veſtitūqꝫ ſpectantibꝰ diffidentes. quibꝰ d̓r vt non p̄ſum-

A

p