Fo.XV

uere. ſi quiꝯdemnet̉. ⁊ ſi correctꝰ nō emendauerit devr̄a ſocietate abijciat̉. Et in ẜmone pͥmode cōi vita clericoꝝ. qualis eſſet vita ſua.on̄dens dicit. Ecce quō viuimꝰ. nulli licꝫin ſocietate nr̄a habere aliquid ꝓprium.quē viuendi modū. non ſolū dum heremi cultor cū ſuis fratribꝰ eſſet. retinuit. ſꝫetiam dū antiſtes in ſua ꝯmoraret̉ eccl̓iapropterea in ẜmone de tribꝰ generibꝰ monachoꝝ fibi ipſi de pauꝑtate ꝯgratulatushoc pacto ſuos fratres alloquit̉. Igit̉ fratres mei. licꝫ in cathedra ep̄ali me videatis. pauꝑtateꝫ mihi tn̄ caram ſponſam tenere ꝯgratulor. qꝛ ipſa eſt ſponſa xp̄i. ſanctoꝝ poſſeſſio. btoꝝ vita fideliū ſecuritasclericoꝝ ornamentū. monachoꝝ vita: nobiliū pulchritudo. diuitū magnificentia.hec eſt enī illa ſancta pauꝑtas. quaꝫ quitenet ⁊ amat. nulla pōt indigentia laborare. Hec miꝝ fratres. qꝛ ei dat̉ oīm dominus poſſidendꝰ. qͥ eſt oībꝰ in ſe ſperantibus thezaurus in pauꝑtate. ſolatiū in ſolitudine. gloria in abiectione. honor ī cōtemptu. ⁊ in omni ꝓtectiōe vmbraculumquē qͥdeꝫ vt nude expediteqꝫ diuus Hieronymꝰ ſequeret̉. qͥd egerit ſua indicantꝟba Ego inqͥt non accipio hereditatē inter ceteras tribꝰ. ſed quaſi ſacerdos ⁊ leuita viuo de decimis. ⁊ altari ẜuiens. altaroblatione ſubſtentor. hn̄s victum ⁊ veſtitū his ꝯtentus ero. ⁊ nudā crucē nudꝰ ſequar. beati enī pauꝑes ſpiritū. qm̄ ipſorūeſt regnum celoꝝ. Hinc egregius doctorAmbroſius ꝯcitatꝰ in libro de viduis aitEtenim qͥbus nihil eſt ꝓpriuꝫ. nihil deeſtBreue qͥppe ꝟbuꝫ. ſed grande ⁊ veraciſſimū ꝟbum. qm̄ ipſoꝝ eſt regnum celorum.vbi oīa ſunt oblectamenta bonoꝝ. ipſorūeſt deꝰ. qͥ om̄is eſt bonitas ꝑ eſſentiā. ipſorū eſt vera ⁊ eterna beatitudo. q̄ eſt ſtatꝰoīm bonoꝝ aggregatione ꝑfectꝰ. perindep̄ceptor noſter in eodē ẜmone ad eā noshiſce ꝟbis hortat̉. Eſtote igit̉ pauperesfratres inei. qm̄ exaudiuit dominus pauperes. ⁊ preparationem audiet auris ſuaTunc enim vere pauperes ſpiritu eritis.Tunc vere beati. tunc benigni. tunc obedientes. tunc veraces. tunc non ficti. tūcab omni malo ignari. ſi vere corde. ⁊ oꝑepauperes inueniemini. ⁊ qͣꝫqͣꝫ pauperes⁊ exꝑtes proprietatis eſſe debeamꝰ. tamē

qͣꝫdiu hic̄ ꝑegrinamur ꝓ hac vita ſubſtentanda. ad victū veſtitūqꝫ ordinata. nobisſunt oportuna. Idcirco adiecit.Textus q artus. Auguſtinus.T diſtribuat̉ vnicuiqꝫ veſtrum aprepoſito vr̄o victus ⁊ tegumtēūnō equalit̓ omnibus. qꝛ nō equaliter velatꝭ oēs. ſed potius vnicuiqꝫ ſicutcuiqꝫ opꝰ fuerit. ſic enim legitis in actibꝰApl̓oꝝ. qꝛ erant eis omnia cōia. ⁊ diſtribuat̉ vnicuiqꝫ ſicut cuiqꝫ opꝰ erat.Cōmentū quartum AmbroſiꝰN ſacro apl̓oꝝ collegio. vt expeditiꝰ poſſent verbo dei vacare nōnulli fuerunt ad miniſtrandū inſtituti. ſic preceptor nr̄ ſua voluit ordinare monaſteira. vt in eis alij vacarent ſpiritualibus. alij vero temporalia miniſtrarēt. Et ideo alios voluit eē p̄poſitos. alios ſubditos. Prepoſitoꝝ officium ē. ſubditis tēporalia miniſtrare. que ad victumſpectant ⁊ tegumentū. ſicut in prima ꝑtehuiꝰ textꝰ aꝑte inſinuat̉. Subditoꝝ autēofficium eſt. vt Ugoni placuit. ſpiritualibus ſtudijs inſiſtere. vtpote lectioni. orationi. ⁊ contēplatiōi vacare. In pſalmishymnis ⁊ canticis ſpiritualibꝰ celeſti domino qͦtidie deẜuire. Que ⁊ ſi vera eſſe videant̉. nō tamen p̄poſiti ab his ſpiritualibus abſoluunt̉ ſtudijs. Cum ⁊ ipſi oīmoptimarū actionū alijs exemplar eſſe debeāt. ſicut nec ſubditi ab officio miniſtrādi. ſi eis fuerit iniunctuꝫ. cum ꝓprium ſitſubditoꝝ in quibuſcūqꝫ honeſtꝭ ſuis obedire prelatis. Et metienda ſunt ꝟba magna ſapiētia ꝯſcripta. Prout dicit vnicuiqꝫ vr̄m victꝰ ⁊ tegumentū a prepoſitovr̄o diſtribuat̉. neminem excipit. qꝛ in p̄poſiti mente nulla debet eſſe ꝑſonarū exceptio. qꝛ ſi oēs in mōaſterio cōſtituti altari ſeruiunt. omnes de altari viuere debent. ſi omnes laboramꝰ omnes manducare debemus. qm̄ vt dominꝰ ait. dignuseſt operariꝰ mercede ſua. Qd̓ ſi inter nosquiſpiam non laborans inueniat̉. iuxtaapl̓i ſententiā non manducet. Et ideo caueat vnuſquiſqꝫ viuere de annona xp̄i. niſi laboret in ſeruitio xp̄i. ꝙ ſi non labo-

ꝯ