Ualet quidē deus ſui preſtātia homineꝫannibilare. At ꝟo ꝙ bomo expers ſit animalitatis. expers ſit rōnis. nō valet. Sedoīs approbate regule eſſentialia ſunt obedientia. pauꝑtas. ⁊ ipſa cōtinentie honeſtas. A nullo igit̉ regularum genere qͣuisvirtute hec tollunt̉. Euitare ꝓprietateꝫ inſuꝑ debemꝰ. vt qͣꝫtum int̓ carnales ⁊ ſpirituales fratres īterſit. agnoſcat̉. Illi enīquod cōe eſt partiunt̉. iſti qd̓ diuiſuꝫ eratcōe efficiunt. Eoꝝ quiſqꝫ quod ſuū eſt q̄rit. Hi ꝟo non q̄ ſua ſunt depoſcūt. ſꝫ queieſu xp̄i. O qͣntum igit̉ hec propinquitasilli preſtat. Nāqꝫ illa deficit. iſta creſcit. illa habet diuiſionē. iſta vnitatem. illa cuꝫſeculo tranſit. iſta cū eternitate manet.Preſens itē vita figura eſt illiꝰ. quā adipiſci ſperamꝰ. At enī in illa vnū erit commune bonū. Unū cōe gaudium. Unumoīm beatoꝝ pabulū. quo beati compotesefficiemur. ipſa .ſ. patrꝭ ⁊ filij ⁊ ſpirituſſctīeſſentia. que ſummū ⁊ ſupremū eſt bonūqm̄ infinita. incomprehenſibilis. eterna. ⁊mentiū omniū eſt plenitudo. Qd̓ ſi vnūibi eſt. a quo qd̓ cuiqꝫ opꝰ eſt: accipiet. abſurdum eſt. vt in monaſterio degētes propria habeant ⁊ poſſideant. quinimo ſicutvnū domicilium habēt. ita vnum veſtiarium ⁊ vnū habeant cellarium. oporteat.Qd̓ ſi ſecꝰ factū ab aliquibꝰ fuerit. mētietur in eis. Illud apl̓i dicentis. Scimꝰ autem qm̄ cuꝫ apparuerit ſil̓es ei erimꝰ. qm̄videbimꝰ eum ſicuti eſt. Sicuti eſt enī illum videbimus. qm̄ cognoſcemus eū eſſeomne bonū. ⁊ nō proprium alicui. ſed oībus cōe. qui deſiderant ⁊ cōcupiſcut eſſeboni. Omnes igit̉ illud cōe bonū cōiterpoſſidebimꝰ. ſi hic quoad fieri pōt oīa cōmuniter habebimꝰ. Filij huiꝰ ſeculi. aurū.argentū. domos. familias. nomē grande.potentiā gloriam. ⁊ alia. que ad huiuſmodi potentatū ſpectant. partiunt̉. ⁊ alter ꝓhis alterū inuadit. qꝛ humane mētis aciēexplere nō poſſunt. Nos autē qui religioſi ſumꝰ. hoꝝ contentōe ſublata nihil extra deuꝫ habere debemus. qm̄ nimis auarus eſt. cui nō ſufficit deus. qui pelagꝰ eſt⁊ abyſſus infinita oīm honoꝝ. Abijciamus igit̉ ꝓprietates frēs ne tam ſublimis excellentiſqꝫ boni exꝑtes fiamꝰ. duoquippe ſunt. tꝑale. ⁊ eternum. ſi temporalium volumus eſſe poſſeſſores. eternoruꝫ

nequaqͣꝫ erimus fruitores. Et proptereaxp̄s dicit. Beati pauꝑes ſpiritu. qm̄ ipſorū eſt regnum celoꝝ. Maieſtatis item incelo p̄ſidentis efficientia ad abijcienduꝫexecrabile cōtagioſūqꝫ proprietatis morbum. cōſeruandāqꝫ cōmunitatis dignitatem nos etiam impellit. Nō enim tm̄ ſanctis dedit deꝰ ſolem ⁊ lunam ⁊ pluuiā. etoīa naſcentia terre. ⁊ omnes fructꝰ. qͥ oriunt̉ in ea. ſed in cōione omnibus hoībusdedit illa. qui ſolem ſuū oriri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos. ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ īiuſtosxp̄s etiā ſaluator noſter nō pro ſanctꝭ tm̄paſſus eſt. ſed ꝓ pctōribus. impijs. ⁊ ſceleratis. aſcendit in crucē. ⁊ paſſione ſua oēsreuocauit ad vitā. Ideo ipſum oīm redēptorē recte predicamꝰ. qui idcirco oībushominibus ſue pietatis oꝑa fecit cōia. ſicut ab Auguſtino in libro de ſalutaribꝰdocumentis p̄clare diſſertum eſt. vt ⁊ bonū noſtrum. ⁊ elemoſine noſtre. ⁊ caritasnoſtra. ⁊ pacientia nr̄a. ⁊ humilitas nr̄a.in cōe omnibꝰ hoībus diſtribuant̉. Quādiu ergo fuerimus in hoc mūdo faciamꝰbonū ad omnes. maxime auem ad domeſticos fidei. ⁊ oremꝰ pro inimicis nr̄is. etbonū ꝓ malo reſtituamus. Qd̓ ſi ad totaꝫvniuerſi multitudinē noſtroꝝ operū communionem iubeamur referre. qͣꝫtomagisid vno degentibꝰ monaſterio ſeruandumeſt. Gentilium etiā exempla qͣꝫtuꝫ nos inmonaſterio cōſtitutos ad peſtiferum virus ꝓprietatis fugiendū moneāt preceptorem noſtrū in libro de operibꝰ monachoꝝ audiamus dicentē. Si huiꝰ terrenereipublice principes p̄clariſſimo litteratorū ſuoꝝ eloquio p̄dicari ſolent. ꝙ rē communē vniuerſi populi ſue ciuitatis pͥmates ſuis rebꝰ ſic anteponebant. vt eoꝝ qͥdam Affrice domite triumphator. qͥd nubenti filie daret nō habuerit. niſi ex ſenatꝰcōſulto de publico dotaret̉. qͦ animo eſſedebet in rēpublicam ſuā. Ciuis eterne illius ciuitatis Hieruſalē celeſtis. niſi vt illud ipſuꝫ qd̓ ꝓprijs manibus elaborabit.in cōmune cum fratre habeat. Et ſi quidei defuerit. de cōi ſuppleat. Dicens cū illo. Cuiꝰ preceptum exemplūqꝫ ſecutꝰ eſt.qͣſi nihil habentes ⁊ oīa poſſidentes. ⁊ intractatu de ſpiritualibus margaritis iubet. nemo ex oꝑe ſuo aliquid ſibi appropriet. apoſtolica enim vita optamus vi-

2