Orqo. ij.

O 3lacquiren. poſſeſſ. quia in ſacramentis requirit̉ ta-ctus corporalis. vt pꝫ in baptiſmo. vnctōe ⁊ hmōiEt hoc pꝫ in paſtorali. ſecus dicūt quidā de impoſitione manuū. qꝛ nō reqͥrit̉ tactus. ſꝫ Goſ. ⁊ Ho.tenēt ꝙ ſimiliter eſt neceſſarius. ꝑ. c. fi. de ſacra. nōiteran. Ego teneo ꝙ lꝫ in impoſitione manuū nōtangat ꝙ nō ſit aliqͥd ſupplendū. Et ſimilit̓ in inſtrumētis in quibꝰ caracter ex eoꝝ traditione nonimprimit̉: ſꝫ ſufficit porrectio. licet ſit meliꝰ tangereSecus in traditōne inſtrumētoꝝ. ex qua caracterinprimitur.10 ¶ Sed nunqͥd oportet tangat ambabꝰ manibusItē omnia. puta patenā ſimul cuꝫ calice ⁊ hmōi?Rn̄. ꝙ nō credo. ſꝫ ſufficit ſolū tangat modicū qͥdalicuius rei que nullum intermediuꝫ diſcontinuans habeat ad totum. ar. c. vnici. de conſe. eccleſieli. vj.¶ Utrū ſufficiat traditio euangelioꝝ ꝓ libro exorciſmoꝝ. vl̓ ſuppelliciū ꝓ dalmatica ⁊ hmōi? Rn̄.ꝙ nō. niſi in eodem libro continerent̉ oīa ſimul. ⁊tūc haberet intētionē tradendi illū libꝝ qui ꝑtinetad illum ordinē.2¶ Quid ſi ep̄us facit actus ⁊ alius dicit verba vl̓ecōtrario? Rn̄. nihil valet. qꝛ ſacramēta ſunt vnitatis que diuidi non pn̄t. de con. diſt. ij. qꝛ paſſus⁊. xxiiij. q. j. loquit̉. Fallit hoc in minoribꝰ ordinibus vt dictū eſt.ite. ꝙ ſic. ita ꝙ ſi pars illius or̄onis ſit dimiſſa a capite eſt inchoāda. ⁊ bene quia materia cuiuſlibetſacramēti eſt inſtrumēti traditio. forma v̓o eſt expreſſio verboꝝ.¶ Quid ſi aliqͥd ſit omiſſum? Rn̄ ꝙ ſi omiſſuꝫ ſitde neceſſitate ſeu ſubſtātia ordinis ſic totuꝫ eſt īterandū. Si v̓o nō ſit niſi de bene eſſe. vt ea que nōſunt de neceſſitate: ſic in alia ordinatione eſt ſupplendū. ⁊ ab eodē qui pͥus ordīauerat ſi pōt ⁊ nōab alio. ẜm Inno. vbi sͣ. Niſi qn̄ pͥmꝰ nō pōt ꝑficere: nec ante ſuppletionē pōt exeqͣ ea q̄ ſunt illiusordinis. ar. lij. di. ſollicitudo. hec ex Inno. ⁊ Ho⁊ Goſ. in. d. c. p̄ſbyt̓. nec poterit talis ſuppletio fieri niſi tꝑe debito ad ordinatōes tenēdas. ar. p̄fati.ca. ſollicitudo.2 ¶ Sꝫ quō ſupplebit̉ qn̄ aliquid eſt omiſſū? Rn̄.ſi erat de ſubſtantia vel dubium. an ſit de ſubſtantia ẜm Inno. vbi sͣ. totū replicabit̉. Si v̓o certuꝫeſt ꝙ nō erat de ſubſtantia tunc indutus qn̄ ordines dant̉ veniet ⁊ accipiet qd̓ eſt omiſſum ſolum.Propterea qͥ nō habuit impoſitioneꝫ manuū ẜmHo. ſolūmodo eā accipiet. quia ẜm eū non eſt deſubſtātia. vt dictū eſt. Et ſi qͥs p̄ſbyter in ſua ordinatione habuiſſet īpoſitione manuū. ſꝫ nō fuiſſētdicta p̄dicta verba. accipe ſpūm ſanctū ⁊cͣ. ſed aliaẜm aliqua paſtoralia ep̄oꝝ: tunc nihil iterandū ēvel ſupplendū.16 ¶ Utrū in collatione ordinū conferat̉ gr̄a gratūfaciens? Rn̄. Ri. in quarto. di. xxiiij. ꝙ ſic ſi ſuſcipiat̉ digne.17 ¶ Utrū caracter vnius ordinis de neceſſitate p̄ſupponat caracterē alterius ordīs. Rn̄. ꝙ nō ẜm

cōmuniter docto. in quarto di. xxiiij. Sed quo apexecutionē ſic. de quo dic vt sͣ. Irregularitas primo. §. xxxvj.¶ Utrū ordo liberet a fortuna ẜuili? ℟. ꝙ ſic. ep̄a. 18tus vel ſacerdotiū ſiue ſit ſeruilis vl̓ aſcripticia velcurialis. xlv. di. ſeruus ſi ſciente.a quo poteſt dari? Rn̄. ẜmIdo. H. Ho. in. c. cuꝫ contingat deo eta. et quali. ⁊ ſequit̉ Pa. in. c. quāto. deꝯſue. ꝙ pͥma tōſura q̄ clericatus dicit̉.vel pſalmiſtatus qͥ idē ſunt pōt dari a qͦcunqꝫ ſacerdote parochiali ſuis ſubiectis. Et iſtud tꝫ Hugo. Ray. Io. Inno. ⁊ etiā Archi. in. c. nullus ep̄sde tēpo. or. li. vj. Goffre. tenet ꝙ nō pōt. Et ſic videtur habere vſus eccleſie romane. Ego cum Ioan. in. d. c. cuꝫ cōtingat. dico ꝙ ſi hꝫ ſupra laicū qͣſiep̄alem iuriſditione pōt. c. abbates. de p̓ui. lib. vj.ſi nō habet ſic nō pōt. Et hoc ſequit̉ do. Anto. ind. c. cū cōtingat. Abbas v̓o ſi eſt p̄ſbyter. ⁊ ab ep̄obenedictꝰ vel recuſatus benedici poteſt dare tresordines minores .ſ. clericatum vel primā tonſurā.hoſtiariatū. ⁊ lectoratuꝫ in ſuo monaſterio et ſuismonachis: ſeu illis qui vt efficiant̉ monachi illucacceſſerunt. ⁊ etiaꝫ ſecularibꝰ omnibꝰ ſuper quibꝰhabet quaſi ep̄alem iuriſditionē. lxxj. diſt. c. j. et. ij.Et etiā in alio monaſterio poteſt eos cōferre ſi eſtinuitatus ab eoꝝ abbate. ⁊ illud monaſteriū ſit exemptum. al̓s non. ar. lxix. diſ. c. j. Tenet tamē Io.lxix. diſt. §. i. ⁊. c. i. ꝙ hodie abbas prefatus poteſtetiam dare alios duos minores .ſ. exorciſtatum etacolitatum. Et hoc ſequit̉ Hoſtiē. ⁊ do. Anto. ind. c. cū contingat. de hoc no. in. c. Abbates. de priuil̓. li. vi. Epiſcopus v̓o poteſt dare omnes ordines omnibus de ſua dioceſioriundis: aut qͥ ī ſuadioceſi habent domicilium vl̓ beneficium: aut delicentia epiſcopi cuius eſt ſubditus ordinandus.Vel capituli ſede vacāte vel vicarij generalis epiſcopo in remotis agente. vel ſui prelati ſi ſunt religioſi exempti. hec no. in. c. nullus. de tempo. ordili. vi.¶ Sed quid ſi ſacerdos vel ep̄s aūt abbas ordīataliquē nō ſibi ſubditū. vt ſupra dictū eſt? Rn̄. ẜmInno. in. c. i. de ſupplen. negli. p̄la. ꝙ nihilominꝰcaracter confert̉. ar. ix. q. ij. lugdunenſis. De penav̓o tā ordinātis ꝙͣ ordinati videsͣ. Irregularitaspͥmo. §. xxxij.¶ Utrū papa poſſit dare licentiā nō epiſcopo cō­ 2ferendi ordines ſacros? ℟. Inno. in. c. quanto deconſuetudiue ꝙ ſic. dūmodo ille cui datur talis licentia habeat ipſos ordines: quos alteri vult dareal̓s non.¶ Utrū ep̄s qui reſignauit ep̄atui vel degradatꝰ 3hereticus. aut excōicatus eſt conferre poſſit ordines? Rn̄. ẜm Ric. vbi sͣ. di. xxv. ꝙ ſi fuit legitimeep̄s ordinatus. ⁊ confert ordines et caracter impͥmitur. ſꝫ nō executio. et de hoc vide ſupra. Irregularitas. i. §. xxx. et. xxxi. mortaliter tamen peccantſcienter a talibus ordinē ſuſcipientes ẜm eundeꝫRicar. vbi ſupra. Et ſimiliter ſupradicti ordinantes niſi in caſu. de quo ſupra Irregularitas pͥmo§. xxxi.

1O