Oratorium

poteſt ſalutē conſequi ſine oratione. ergo ad eā tenetur de neceſſitcte. Et ꝙ hō non poſſit ſaluari ſine oratione patet. Nā ẜm apl̓m ad phil̓. Non ſumus ſufficientes a nobis etiā bonū cogitare. ergomultominus oꝑari niſi ex gratia dei nobis donet̉poſſe qd̓ quidē nō donat regulariter adultis: niſipetant ꝑ argumentū a ꝯͣrio Ioh̓. vj. Petite ⁊ accipietis. Facit. xxiij. q. iiij. ca. obtineri. ergo cum ſinebona oꝑatione nullus poſſit ſaluari. qꝛ habitabitin tabernaculo dei qͥ operat̉ iuſticiaꝫ ẜm p̄s. ⁊ bona oꝑatio nō poſſit eſſe ſine orōne. ergo ꝓpoſitumconfirmat̉ Exo. xx. Memento vt diē ſabbati ſanctifices. qd̓ ſine orōe fieri nō poteſt. Itē Luc̄. xviijOportet ſꝑ orare. Suꝑ quo Criſo. dicit. Oportetneceſſitatem dicit. Corroborat̉ exemplo in practica qua cōmuniter hoīes nō timēt deū quia nonhabent orōnē. Econtrario ſi eſt aliqͥs timor dei inuenies in habente gratiā orōnis. Merito ergo dicit Hiero. vbi. sͣ. In tēptationeꝫ intrat qui orarenegligit. Et ſuꝑ illud Math̓. xvij. Hoc genus demonioꝝ non eijcitur niſi in orōne ⁊ ieiunio. Nōſanat oculū ꝙ nō ſanat calcaneū. Ieiunio ſanantur peſtes corporis. orōne v̓o peſtes mentis. Sedaduerte ꝙ iſtud p̄ceptū de or̄one eſt affirmatiuuꝫqd̓ ſolū obligat ꝓ ſemꝑ: aliquos plus: aliquos minus. Quanto em̄ quiſqꝫ eſt debilior. tanto magisindiget auxilio or̄onis. Et ideo certa meta vel hora nō eſt determinata. ſꝫ tantū quilibet de p̄ceptotenet̉ quantū iudiciū ſue rōnis dictat ſibi fore neceſſarium orare vt a peccatis deſiſtat ⁊ in bono ꝑſeueret. Clerici tn̄ et religioſi habent determinatuꝫmodū et tēpꝰ orōnis de quo sͣ. Hore. Similiterilli quibꝰ in penitētia ꝑ confeſſorē eſt iniunctū. velqui ex voto haberēt. Alij autē non vident̉ haberedeterminatū tp̄s. niſi ꝙ ẜm. S. Tho. in. iiij. diſt.xv. Seculares tenent̉ diebus feſtiuis diuinis officijs intereſſe. vt miniſtris ꝓ populo orantibꝰ ſuāintentionē cōforment.¶ Que oratio eſt efficatior? Rn̄. ẜm Ri. vbi. sͣ. q.viij. ꝙ oratō dn̄ica. ꝙ oſtēdit. Primo auctoritatisdignitas. qꝛ xp̄s eā fecit. ⁊ diſcipulos docuit. Mathei. vj. Secundo ſententioſa eius breuitas. Tercio petitoꝝ vtilitas. Nā omnia que deſiderare debemꝰ ⁊ petere in hac continent̉. Unde Aug. adꝓbā. Licet alia verba dicamꝰ orando: nihil aliudtamē dicimus ꝙͣ qd̓ in iſta orōe poſitū eſt: ſi recte⁊ congruenter oremus. Unde aduerte ꝙ eo ordine poſita ſunt quo deſiderare ⁊ petere debemus.Exhibetur. Primo reuerentia illi cui porrigendaeſt oratio. cū dicit̉. Pater noſter qui es in celis: inquo captat beniuolentiā dei orans. Secundo qͥafinis magis deſiderat̉ ꝙͣ que ſunt ad finem. Ideoprimo petunt̉ que reſpiciunt finē ꝙͣ que ſunt ad finem. Reſpicientes finē ſunt due petitiones. Prima eſt. Sanctificet̉ nomē tuū. Hoc eſt ẜm Aug.li. ij. de ſermone dn̄i in monte: cuꝫ dicimus. Nosadmonemus deſiderare vt nomē eius qd̓ ſempereſt ſanctū: etiā apud homines ſanctū habeat̉. hoceſt nō contēnatur: qd̓ non deo: ſꝫ hominibꝰ ꝓdeſtSecunda eſt. Adueniat regnum tuum. vnde ẜmAug. vbi sͣ. in hoc excitamus deſideriū noſtrū ad

illud regnum vt nobis veniat: ⁊ in ea regnare mereamur. Unde ꝑ primā petimus vt deus ab hominibus glorificet̉. per ſecundā vt ad dei gloriamveniamus. Petitiones reſpicientes que ſunt adfinem. Quedaꝫ ſunt reſpectu boni: que ſunt due.Prima eſt. Fiat voluntas tua. ſicut in celo ⁊ in terra. In qua ẜm Aug. vbi sͣ. petitur meritū quo beatitudinem mereamur: qd̓ conſiſtit in obediendomādatis dei. ⁊ ideo ſicut ab angelis in celis fit deivolūtas. ſic ⁊ a nobis in terris ꝑ verā obedientiaꝫScd̓a eſt. Panē noſtrū quotidianū da nobis hodie. In qͣ petitur victus qͦtidianus ad ſuſtentationem neceſſarius. vel victus anime .i. euchariſtieſacr̄m tāꝙͣ inſtr̄m quo poſſumꝰ nos iuuare. Quedaꝫ petitio ē reſpectu mali culpe. ⁊ hec eſt. Dimitte nobis debita nr̄a ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoribus noſtris. Unde Aug. vbi sͣ. debita pctā dicimanifeſtuꝫ eſt. ⁊ in hoc admonemꝰ nos qͥd faceredebeamꝰ vt remiſſioneꝫ peccatoꝝ habeamus. ẜmAug. ad Probā. vt ibi. ſicut et nos dimittimꝰ debitoribus noſtris. Quedā eſt q̄ reſpicit mala inclinantia nos ad peccatū: que eſt. Et ne nos īducasin tēptationē. qd̓ nō ita intelligit̉. vt nō permittatnos tēptari. quia qn̄qꝫ hō in tēptatione ꝓbat̉ adbona ⁊ humiliat̉ ad deū. Sed ſic intelligit̉ vt nondeſerti diuino adiutorio alicui tēptatōni. vel cōſentiamus decepti. vel cedamus afflicti. ẜm Aug. adProbā. ⁊ ideo aliud eſt tēptari. aliud eſt in teptationē induci. Quedā reſpiciūt malū pene que eſt.Sꝫ libera nos a malo. In qͣ admonemꝰ nos ẜmAug. vbi sͣ. Nondū nos eē in illo bono: vbi nullum patiemur malū. Un̄ de hac orōne dicit Iſid̓.pͥmo li. de ſum. bono. c. xxij. Fidei ſymbolū. et dominica or̄o ꝓ tota lege ꝑuulis eccleſie ad celorumregna ſufficit. Et Aug. in ench̓. c. xv. de qͦtidianis⁊ breuibꝰ leuibuſqꝫ peccatis: ſine qͥbꝰ vita nō ducitur qͦtidiana or̄o fideliū ſatiſfaciat. Eoꝝ em̄ ē dicere. Pater noſter ⁊cͣ.priuatū quilibet inratoriūIN domo propria habeo re poteſt. ſꝫ nō debet habere formā eccleſie: nec ibi aliquis debꝫ celebrare: niſi ſitpriuilegiatus vel de licentia ep̄i. aliter debet deponi celebrans. d̓ conſe. diſt. j. vnicuīqꝫ. ⁊. c. clericos.⁊. c. ſi quis.¶ Qua immunitate gaudet. vide immunitas. §. 1xxvj. et in quo differt ab eccleſia. vide sͣ. Eccleſia.§. iij.ẜm Hugo. de ſancto victoFOO. I. re. eſt ſignaculum quoddāIn quo ſpiritualis poteſtas ⁊ officiumtradit̉ ordīato. ⁊ ẜm. S. Bo. in. iiij. di.xxiiij. ſignaculū hic ſtat ꝓ ſignaculo in animā diuinitus impreſſo.¶ Quot ſunt ordines? Rn̄. ꝙ ſūt ſeptē. vt habet̉ 2ꝑ magiſtrū in. iiij. di. xxiiij. c. j. ſ. Hoſtiariatꝰ. Lectoratus. Exorciſtatus. Acolitatꝰ. Subdiaconatus. Diaconatus. Preſbyteratus. Prima tōſuraem̄ non eſt ꝓprie ordo. ſꝫ diſpoſitio ad ordines. ẜmRi. eadē diſ. Facit. xxiij. diſt. de pſalmiſtatu. Quipſalmiſtatus idem eſt qd̓ pͥma tonſura. Et in hoc

2 1