amentij. v.

Iuram.factum ꝑ quod ſit cōtra iuramentū: quod verumeſt qn̄ actus dependet a mera facultate iurantis.Si autē diſpoſitio actus non dependet a mera voluntate iurantis: puta quia interdicit̉ a lege fauore ipſius iurātis. exēplū in muliere et minore quinō poſſunt alienare vel aliū contractuꝫ facere ſinecerta ſolēnitate: ⁊ tunc actus iuratus ꝯͣ pͥmū iuramentū nō valet ipſo iure ⁊ ſic intelligo glo. c. licet.de iureiurā. li. vj. rō quia actus ſine iuramēto eratipſo iure nullus obſtante prohibitione legis. rōneautē iuramēti ſuſtineri nō pōt quia iaꝫ obligauerat ſe deo ꝑ pͥmū iuramētū ⁊ ſic ſcd̓ꝫ iuramētū fuitillicitū. ⁊ idē dic qn̄ actus ꝓhibet̉ rōne publice vtilitatis. ⁊ iſte eſt caſus. d. c. intellecto. Dic ergo ꝙ ſilex ſeu ſtatutū nō reſiſtit actui iurato ꝙ ſi fiat ꝯtrarium nō eſt ipſo iure nullus. ſecus ſi reſiſtit. Ita tenet Archi. in. c. ſi a ſede. de p̄ben. li. vj. Gaſpar decalde. in. c. cū ꝯtingat. de iureiur. ⁊ Spec. de empt.⁊ ven. qd̓ no. ꝓ cautela mulierū q̄ timent ne inducantur ad aliqͣ facienda in eoꝝ p̄iudiciū. ꝙ iurentpͥus in manu alicuiꝰ corā teſtibꝰ ſe nolle tales alienationes vel renūciationes facere: dūmodo qn̄ cōtrariū faciūt intendāt nō facere ꝯͣ iuramētū pͥmūſcꝫ nō effectualit̓ renūciare ſꝫ ſolū verbalit̓. quia ſicnō erunt ꝑiure in ꝯſcīa eo ꝙ pͥmū iuramētū intellexerūt effectualit̓ nō v̓baliter ſolū.17 ¶ Decimuſtercius nō eſt obligatoriū iuramentūqn̄ ille cui eſt p̄ſtituꝫ frangit fidem iuranti. ſꝫ notaẜm Pa. in. c. ꝑuenit. el. ij. de iureiurā. ꝙ qn̄qꝫ dueobligationes reſpiciūt ſe adinuicē: puta ꝓmiſi tibiequū ꝓpter qd̓ alius ꝓmiſit mihi centū. ⁊ ſic ſi egonō ſeruo ꝓmiſſum: nec ille tenebit̉ mihi de centū.⁊ ſic intellige illud. Frangenti fidem fides frangat̉eidē. ff. ꝑ ſocio. l. ſi cōuenerit. in fi. xxviij. q. ij. ſi infidelis. ff. de inoffi. teſtamē. l. ſi inſtituta. C. de pacl. cū ꝓponas la. ſcd̓a. ⁊ ſic intelligit dictū. c. ꝑuenit.⁊. c. cōſtitutus. de penis. Idē dico qn̄ conditionaliter ꝓmiſi: puta iuraui ire romā ſi dederis centuſi nō das nō teneor. qͥa ꝓmiſſio mea nō purificat̉niſi a tꝑe exiſtentis conditionis. l. cedere diē. ff. deverbo. ſig. inſti. de verbo. obliga. §. ex cōditionaliQn̄qꝫ auteꝫ obligationes nō referunt̉ adinuicē:ad diuerſa. Exemplū ꝓmiſi tibi ſimpliciter centūet nō ex hoc ſꝫ ſimplicit̓ ꝓmiſiſti mihi aliqͥd faceretunc licet ego non impleā ꝓmiſſum. tn̄ alter tenet̉quia nō ꝓmiſiſti mihi rōne ꝓmiſſionis mee: ſedſimpliciter et de ſpecie ad ſpecieꝫ nō ſit cōpenſatiovt no. in. ca. ij. de depoſito. hoc tenuit Cy. in dictal. cū ꝓponas. ⁊ ſic intellige. c. noli. xxiij. q. vj. vbi dicitur ꝙ hoſti ſeruāda eſt fides: nec obſtat. c. quoddeo patri. xxxiij. q. v. de voto viri et mulieris. vbilicet alter frangat. alter tn̄ tenet̉ ſeruare: qꝛ ibi ſim-pliciter qͥlibet eoꝝ vouit deo nō cōditionaliter. etei eſt obligatus.¶ Sed qͥd ſi ille cui iuraui nō implet ꝓmiſſum exneceſſitate aliqͣ: puta quia nō pōt? ℟. ꝙ nihilominus ego nō teneor ad iuramentū factū ꝓpter illudquia videt̉ tacite ſub tali conditōne iuraſſe. ⁊ hoctenet dn̄s Anto. et Pa. in. c. ſicut. el. iij. de iureiur.⁊ placet. licet alij teneant. hoc verū ſolum nō tenri quando ex negligentia alius nō attendit vel exl

voluntate.¶ Utrū ille qui iurauerat feruire ſub certa merce 19de ſoluēda quolibet mēſe qͦ nō potuit implere ſeruitium ꝓpter defectū ſolutionis. Puta qꝛ non potuit ſtare in loco. nunqͥd poterit agere ꝓ intereſſiſuo exquo ꝑ eū nō ſtetit. ℟. Albri. in. l. ediles. ff. deedil. edic. ꝙ ſic. pro hoc bonus tex. in. l. ſi ī lege. §.colonus. ⁊ in. l. qui operas. ff. loca. ſecus ſi nō impleuit ſeruitiū cū poſſet. quia non habebit ſalariūꝑ p̄dictā. l. ediles. §. j. et ꝑ. l. iulianus. §. offerri. ff.de act. emp. et vendit.¶ Utrū iurans vel ꝓmittens nō expellere inqui 20linum poſſit expellere. ſi nō ſoluit penſionē? ℟. ꝙſic ẜm Panor. in. c. tua nos. de iureiuran. Facit. l.quero. §. inter locatorē. ff. locati. vbi patet ꝙ ſi cōductor preterit id quod tenet̉ ex natura cōtractusnō teneri ei locatorē ex ꝓmiſſione locationis. Idēdic in patre qui ꝓmiſit nō exheredare filiū. Intelligitur niſi crimen ingratitudinis cōmiſerit. l. quidam cū filiū. ff. de verbo. obliga. et generaliter ẜmBarto. in dicto. §. inter locatorē. Hic. §. facit adomnes contractus in quibꝰ aliquid vltra citraqͣꝫꝓmittitur vt quilibet nō teneat̉ ſeruare qd̓ ꝓmiſiſi ꝑ aduerſam partē nō ſeruat̉ id ꝓpter qd̓ ſunt ꝓmiſſa dicto. §. offerri. Similiter ſi vir iurauit nondimittere vxorē. Intelligit̉ niſi faciat contra legeꝫcōiugij. vel ſi ꝓmiſit dotem poteſt dimittere ſi nōſoluit iuxͣnotata in. c. veſtras. de dote poſt diuor.reſti. Itē ſi iuraui te nō offendere. Intelligitur niſi cauſam offenſionis cōmiſeris. l. qui ſeruū. ff. deverbo. obli. Facit qd̓ notat̉ in. l. cum pater. §. libertis. ff. de lega. ij. ⁊ quod nota. in dicto. c. quēadmodū. in glo.¶ Decimuſquartus qn̄ mandatū legis vel ſupe­ 21rioris vult contrariū iuramento. puta iuraui tibidare decē. Iudex precipit ne tibi dare debeam exaliqua legitima cauſa. nō teneor. c. ſignificauit. decenſi. l. fi. ff. qui ſatiſda. cogū. vl̓ de lege. puta fuiſtiexcōmunicatus poſt iuramentū tibi factuꝫ de aliquo tibi dando. nō teneor niſi abſoluaris. de quotamē dic. vt ſupra excōmunicatio. viij. §. xij. Id̓oin omni iuramēto ſubintelligit̉. Saluo iure ſuperioris vel alterius ẜm Io. an. in. d. c. quēadmodūFacit. c. veniens. eo. ti.¶ Decimuſquintus quando iuramentū eſt in pͦ 22iudicium alterius. puta canonici iurāt qd̓ ſi aliqͥseoꝝ efficiat̉ ep̄s ſeruabit quedā in p̄iudiciū epiſcopalis dignitatis. Nam talis factus epiſcopus nōtenet̉. vt in. c. ſicut eſt noſtris. de iureiuran. Idemdic ſi cardinales iuraſſent ī p̄iudicium ſedis apoſtolice ꝙ aſſumptus in papā non teneret̉. Similiter cuꝫ vir iurauit nō ſtare cū ꝓpria vxore. Intellige ꝓpter odium quia nō tenet̉ et etiā ꝓpter continentiā. Sed tūc ad requiſitionē vxoris tenet̉ reddere. ſꝫ nō exigere. quia illud eſt ſolum in p̄iudiciūſuū. vide qd̓ notat̉ in. c. tua nos. de iureiur. in glo.hoc videt̉ tenere Ho. Tancre. Goffre. ⁊ Io. an.Idē dic cū quis ꝓmiſit tenere ſeretū. quia quando eſt alteri nociuū non tenet̉: quin poſſit ⁊ debeat reuelare illis qui poſſunt ꝓdeſſe ⁊ non obeſſe.xxij. q. v. hoc videt̉ Setit glo. in. c. ego. de iureiure.

18

17