Iuramētum. iiij.

CLXVI

hoc inducit in materia canonica. vt patꝫ in. d. c. exliteris. ⁊ in glo. ibidē vbi parentes qͥ ꝓ filijs iurātſpōſalia nō peccāt. licet nō ſequant̉ niſi ex eoꝝ defectu. nō quia illud iuramentū intelligit̉ quantuꝫin eis eſt ſe factuors. Itē facit qd̓ no. Pa. in. c. cuꝫclerici. de verbo. ſig. vbi dicit ꝙ iuramentū gene-raliter p̄ſtitū debet reſtringi qͣntū pōt vt minꝰ obliget iurantē. qꝛ vbi tractat̉ de obligatōe eſt facienda ſtricta interp̄tatio. all̓. c. ad noſtrā. el. iij. de iureiur. et. c. pͥmū. eo. ti. li. vj. et. l. quicqͥd aſtringende.ff. de ver. ob. Itē in. c. quēadmoduꝫ. dicit idē Pa.ꝙ iuramentū ī aliquo cōtractu recipit oēs conditiones ⁊ limitationes et ſubauditiones qͣs habetille cōtractus ⁊ ſimiliter ſi apponit̉ in diſpoſitōnevel obligatōne qꝛ regularit̓ ab illa. facit ꝓ hoc. l. fi.Ade nō nu. pe. ⁊ no. ꝑ Bar. in. l. ſi ſocietatē. §. arbitroꝝ. ff. ꝓ ſocio. qd̓ bene no. qꝛ faciunt ad multain materia iuramenti et voti vide ad hoc qd̓. jͣ. d.§. v. et. vj. Itē ſi iuro alicui dare cras pecuniā intelligit̉ niſi fuero ab eo abſolutus. qꝛ pōt ⁊ ꝓrogare terminū ⁊ abſoluere. vt in. c. j. de iureiur. Ite ſiiuraui pecuniā tibi reddere ad certū tp̄s ſpe future mutuatōis intelligit̉ ſi pecuniā mihi mutuaueris. C. de nō nu. pe. l. indubitati. Itē ſi iuro tibi dare dotē intelligit̉ ſi nuptie ſubſecute fuerint. ff. deiure do. l. ſtipulationē. Itē ſi iuro tibi reddere bladum vel vinū. intelligit̉ eiuſdē bonitatis. ff. ſi cer.pe. l. cū quid. Itē ſi qͥs iurauit facta pace cum aliqͦde nō eū offendendo ſub certa pena talis ꝓmiſſiorefert̉ ⁊ reſtringit̉ ad offenſam rōne inimicitie p̄terite nō ad nouā ex poſtfacto inſurgenteꝫ ex nouacā ẜm Bar. in. l. aut facta. §. cā. ff. de pe. ſequiturPa. in. c. cū inter. de renū. Itē ſi aliqͥs renuciauitcū iuramēto iuri qd̓ hꝫ vl̓ habere ſperat in aliqͣ reaut hr̄e pōt nō intelligit̉ ad ius ſuꝑueniens ex noua cā vel noua ſpe. vt dicit Pa. in. d. c. cū inter.2 ¶ Sed qͥd ſi p̄latus iurauit non alienare bona eccleſie ſine licētia pape aut ſuꝑioris? ℟. Pa. in. d. ctua nos. ꝙ interp̄tat̉ vt nō poſſit alienare ſine licētia. qꝛ deſignatio huiꝰ verbi licētia eſt ꝙ debꝫ pͥmopeti etiā in caſu licito qͣſi p̄latꝰ reſeruet in ſe cognitionē. vtrū caſus ſit licitus vel nō ꝑ hoc facit in ſimili. c. licet de regula. Itē qꝛ ſi intelligeret̉ de illicita ſolū: ſic iuramentū nihil valeret qꝛ nec cū licētiaſuperioris pōt fieri. ergo oportet intelligat̉ de om̄ilicita: cōcor. Io. an. ibidē ſꝫ bene. nō obſtante iuramento poſſet alienare ſi ſuperior non poſſet adiri.ar. optimū in. l. tutor qͥ repertoriū. ff. de admi. tur.vbi ex cā neceſſitatis pōt tutor inuētario nō factoadmīſtrare bona pupilli qd̓ al̓s neceſſitate ceſſante nō pōt. facit ad hoc qd̓ no. Io. xij. q. ij. c. ſine exceptione ⁊. c. placuit. Hugo. ⁊ Archi. in. c. abbatibus. eadē cā. et. q. et Io. de fan. in clemē. pͥma de rebus eccle. nō alie. vbi dicit in caſu illiꝰ clemen. alienationē poſſe fieri: impune ſi neceſſitas non capittantā dilationē ⁊ jenuit Pau. ī diſputatiōe q̄ incipit cōdenatus. Sequit̉ hoc Car. in. d. clemē. pͥmaet Pa. c. fi. de eccle. edi. qd̓ no. ꝓ religioſis habentibus p̄latos in remotis.

nētum. iiij.Pa. in. c. cōmiſſum. de ſpō. ẜm vnā lectu. que ſibiplacet ꝙ ſic. ⁊ ideo interp̄tat̉ ꝙ eā accipiet niſi inrediat religionē: nec obſtat ꝙ vt cōtrahat ibi cōſulitur. ⁊ poſtea ingrediat̉: qꝛ iſtud fit ꝓpter vulgiopinionē ne appareat ꝑiurus cū in veritate nō ſitSi v̓o diceres quō inueniat̉ iſta interp̄tatio? ℟.ꝙ ſubintelligit̉ niſi moriat̉ ⁊cͣ. vel dic ꝙ habet̉ inc. ꝑuenit. el. ij. de iureiur. vbi dicit̉ ꝓmiſſum nō infringit qͥ in melius cōmutat.¶ Utrū iuramentū interp̄tabit̉ vt habeat locuꝫ 4in caſu fictōi ℟. Pa. in. c. ex parte el. ij. de cleri. nōreſi. ꝙ ſi iuramentuꝫ nō tendit in aliquā leſionemillius: qͥ iurauit ⁊ facit ad bonū illius cui p̄ſtitū ētūc ſubeſt cā large interp̄tandi. vt in. d. c. ex parte.vbi ille qͥ iurauit reſidere ſi ſe abſentat ꝓ neceſſitate eccleſie. habet̉ ꝓ reſidēte. Si v̓o iuremēti obſeruantia tendit in dānū iurātis vel illius cui fit. licꝫreſpiciat vtilitatē alterius tm̄: tunc nō verificat̉ incaſu ficto. ꝓbat̉ iſtud ẜm cōmunē lecturā in. c. adnoſtrā. el. j. de iureiur. vbi dicit̉ ꝙ iuramentū debet ſeruari in caſu ſpecifico ⁊ nō in caſu ficto. Nāibi tenet Inno. et Io. an. ꝙ debitor qui iuraueratnō moleſtare creditorē ſuꝑ pignore donec ſoluiſſetſibi debitū ꝙ nō ſufficit: ꝙ creditori ſit ſatiſfactuꝫ.ex fructibus pignoris ſꝫ oportet pͥmo ꝙ fiat realisſolutio debiti licet ficte ſoluerit exquo ꝑcepit debitum ex fructibꝰ pignoris. Facit. l. lutius. ff. de condi. ⁊ demon. vbi no. ꝙ cōditio debet fieri in formaBar. tn̄. in. l. amplius. ff. rē ra. ha. determinat contrariū in iſto caſu: quia iuſſus dare ſeu ſoluere implet cōditionē compenſando. l. ſi peculiū. §. j. ff. deſtatu lib. Iteꝫ impeditus iuſta de cauſa facere qd̓ꝓmiſit: non eſt ꝑiurus. l. fi. ff. qͥ ſatiſda. cog. et. c. ſignificante. de pigno. Sed ſi tibi nō ſoluo qꝛ tu mihi nō ſoluis facto tuo impedior. ergo nō ero ꝑiurꝰ. Et hec opinio mihi videt̉ verior de iure. nec ēꝯtra caſum noſtꝝ. quia iſte debitor certat de damno vitando. et creditor nullū damnū habet. ⁊ id̓ohabebit locum fictus intellectus in tali caſu. et ſicꝓcedit opinio Bar. ⁊ dictū. c. ad noſtrā. nō ꝓbatcontrarium.¶ Utruꝫ in omni iuramento debeant ſubaudiri 5multe cōditiones? ℟. glo. in. c. quēadmodum. deiureiur. ꝙ in iuramēto aſſertorio nulla cōditio ſb̓intelligit̉. In iuramēto v̓o ꝓmiſſorio bene multeſubintelliguntur. vt ſi deo placuerit. xxij. q. ij. beatus. §. j. Itē ſi placꝫ pape. vt in. c. veniētes. de iureiur. ⁊ alie de quibꝰ in. d. glo. q̄ melius patebunt inſe. c. Et no. ẜm p̄dictā glo. ꝙ ꝓpter hoc iuramentūnō eſt cōditionale ⁊ etiā ẜm Pa. ibidē ſi expͥmant̉vt in. c. ſignificaſti. ⁊ quod ibi no. de elec. ⁊ in. l. iij.ff. de le. j. ⁊. l. aliquādo. ff. de condi. ⁊ demon. Sedtu dic vt infra Matrimoniū. iij. Impedimēto. iij.§. pͥmo.¶ Et hec omnia q̄ de interp̄tatione iuramēti dixiintellige qn̄ ille qͥ iurat nō habet exp̄ſſe ⁊ ſpecificeanimū obligandi ſe ſuꝑ aliquo determinato ꝯtrainterp̄tationē. qꝛ tunc nō valeret interpretatio vtno. in. c. veniēs. ꝑ Pa. de iureiur. ⁊ facit. c. iuramēti. xxij. q. v. in ar.¶ Quid ſi iurat̉ ſuꝑ re nō ſubiecta pape? ℟. Pa. Le

e