Infami a

clauſtrum. ſuꝑior tn̄ pōt ei dare licentiam aliquiddandi vel viſitādi loca ſancta. ⁊ ſic eam habebit ſicut alij. nō tn̄ dꝫ dimittere religionis obſeruantiāꝓpter ip̄as. qꝛ plus meret̉ quo ad p̄mium eſſentiale religionē ſeruando ꝙͣ indulgentias capiendo. lꝫminus quo ad dimiſſionē pene.23 ¶ Utrum ille qui dedit indulgentiaꝫ ſi facit illudꝓ quo dedit habeat eam? ℟. Uin. in. d. c. cum exeo. ⁊ Guil. in Spe. ⁊ Archi. in. d. c. indulgentie ꝙnon. l. vnica. C. ne quis in. ca. ſu. ⁊. l. inquiſitio. C.de ſolu. Theologi in. iiij. diſt. xx. dicunt ꝙ lꝫ principaliter non poſſit p̄latus ſibi dare indulgentiā. tn̄data alijs etiā ſub eadē forma pōt ea vti. ⁊ ſic teneꝙ valet vt tenet Gaſpar. in. d. c. noſtro. ⁊ ſequiturGe. in. d. c. indulgentie. de pe. ⁊ re. li. vj.24 ¶ Quintū ꝙ tm̄ det ꝓ quanto nollet ſuſtinere penam ſibi iniunctā. vn̄ quantū daret ne haberet ieiunare tot diebꝰ tm̄ dicunt dꝫ dare ſi vult eam habere. ſed hoc cōiter non tenet̉ a doctoribꝰ. vt tenetPa. in. d. c. qd̓ aūt. ſed ſufficit faciat ẜm ꝙ ei conuenit: vt dixi sͣ.¶ Sextum ꝙ ille qui eam vult accipere nō poſſitfacere debitam pnīam: vt peccatum ſuū requirit:poſſet facere ⁊ nō faceret nō valeret indulgētiaſed hoc falſum eſt. vt sͣ. patuit. ⁊ ideo non requiritneceſſaria iſta duo.6 ¶ Septimum ꝙ ſubſit neceſſitas in cā ꝓ qua dat̉Sed hoc ſil̓r non eſt verum. qꝛ etiā ſine neceſſitatepōt dari. vt sͣ. patuit. ⁊ ſic ptꝫ ꝙ quatuor tantūmodo ſunt neceſſaria.¶ De pena religioſoꝝ ꝓnuntiantium vl̓ p̄dicantium indulgentias indiſcretas. habet̉ in cle. religioſi de priui. vbi pꝫ ꝙ peccant mortaliter. qꝛ ꝓhibetur eis in virtute ſancte obedientie ſub pena maledictionis eterne. Et dicunt̉ p̄dicare indulgentiasindiſcretas ẜm glo. qn̄ pronunciant indulgentiasnō cōceſſas .i. quas nō habent. Car. in. d. cle. religoſi. dicit ꝙ etiā ſi ſunt conceſſe eis dūmodo ſint indiſcrete. adeo ꝙ eis nō potuerunt concedi dicunindiſcrete ẜm Pau. qui dicit ꝙ dicūt̉ indiſcrete qn̄concedens excedit quantitate. d. c. cum ex eo. Idetiam dicit Zeu. ꝙ indiſcrete dicunt̉ qn̄ ꝓbari nōpn̄t. ar. de ꝓba. qm̄. ⁊. c. poſt ceſſionem. ⁊ de fide īſtru. c. ij. ſed quo peccent mortaliter tene ꝙ ſolumeſt qn̄ ꝓnunciant indulgentias nō veras aut nonvalidas.leticia eſt filia gule que qn̄NePla at peccatum: vide Ludꝰ§. īeſt leſe dignitatis qualiNfAmla tas reprobata quantūad vitam ⁊ mores ꝑ arg. a cōtrario ſenſu ſicut fama eſt illeſe dignitatis ſtatusvita ⁊ moribus cōprobatus. ⁊ in nullo diminutꝰl. cognitionū numerus. §. extimatio. ff. de vari. etextraordi. cogni. Et ideo infamis dr̄ cuius ſtatusvita ⁊ moribꝰ eſt reprobatus. ſicut colligit̉. ff. de inius vo. l. ſed ⁊ ſi hac lege. §. p̄tor ī glo. ⁊. ff. de obſe.a libe. l. honori ⁊. l. licet.¶ Quotuplex eſt infamia? ℟. triplex .ſ. facti hoc ꝓnemt ex cōi hoīm locutione. de qua ꝑ Barto. ī. l.

de minore. §. tormenta. ff. de queſtionibꝰ. Scd̓a iuris. Tercia canonica.¶ Quō incurrit̉ infamia facti? ℟. ꝙ aliqn̄ incurritur a crimine: ita ꝙ crimen eſt ꝓxima cā infamīe ⁊hec repellit̉ a teſtimonio in cauſis grauioribꝰ et incā criminali. ſed in alijs admittunt̉: ẜm ꝙ plus etminus ſunt infamati. Aliqn̄ cauſat̉ infamīa factiab alio: puta qꝛ fuit incarceratus: vl̓ fuit ꝓpter crimen repulſus a teſtimonio: vt in. c. teſtimonium.De teſtibꝰ: vel cum pr̄ ꝑ verba turpia inſtitut filiūheredē. dicēdo filiū meū ꝓditorē neꝙͣ ⁊ hmōi inſtituo heredē. vl̓ ei lego. vt. C. ex qui. ca. infa. irro.l. ea. q̄ pater. Item cauſat̉ ꝑ verba iudicis dicentisalicui poſtulanti calumniaris vel bn̄ faceres ſi adfrugem melioris vite te conuerteres ⁊ hmōi: vt inl. verbū. ⁊ in. l. interlocutio. C. eo. ti. Multis etiaꝫalijs modis īcurrit̉. vn̄ qn̄ apud bonos ⁊ grauesviros infamat̉ ex aliquo facto: ſic īcurrit infamiāfacti. d. l. licꝫ. et. v. q. j. ſunt plurimi. vt no. in. c. licetex quadā. de teſti. Infamiam em̄ nō faciunt dictapaucoꝝ nec multarū leuiū ꝑſonarū dūmodo apd̓graues ⁊ bonos non ſit opinio leſa. Et nota ꝙ hicgraues dicunt̉ qui nō ſunt leues. puta eſt hō bonefame ⁊ opinionis antiquus. ſicut bn̄meritus dicit̉qui non demeruit. ff. de le. ij. l. cum pr̄. §. rogo. ⁊. l.cum quidā in prin. ⁊ de ſcruti. c. vno. Un̄ ⁊ ſenibꝰmaior fides adhibet̉. ff. de fi. inſtru. l. vltima. et ar.ff. fami. herciſ. l. ſi q̄ ſunt vbi heres in maiori ꝑte p̄ponit̉ illi qͥ in minori ꝑte eſt heres.¶ Quem effectum operat̉ hec infamia? ℟. ꝙ primo repellit a dignitatibꝰ. c. inter dilectos. de exceſ.p̄la. qꝛ vilibꝰ et īdignis porte dignitatis patere nōdebent. et de re. iur̄. infamibꝰ. li. vj. Item repellit ateſtimonio. Intellige in cā criminali: nō aūt in ciuili. niſi ẜm qd̓ dixi de infamia q̄ habet ortuꝫ a crimine. Ita no. Io. an. ⁊ Pa. in. c. teſtimoniū. de teſti. ⁊ in. c. inquiſitionis. §. pe. de accu. Ricar. tn̄ iniiij. di. xxv. tenet ꝙ infamia facti ipſo iure nō interdicit actus legitimos. alle. c. ſi quis p̄ſbyter. de purga. cā. ſed ſunt talibꝰ interdicenda: donec purgationem canonicā fecerint. c. ex tuarū de pur. ca. Iteꝫrepellit a ꝓmotionē ordinū. de accu. Omnipotēsdeus. lxxxj. di. tantis daniel. ⁊ ſuſpendit iam ꝓmotum ẜm ꝙ crimen impedit ẜm Inno. de poſtula.p̄la. c. fi. de elec. c. ſuꝑ eo. de renun. c. niſi cum pride̓Item indicit querelam inofficioſi teſtamenti ꝯtrateſtm̄ fratris ſi infamis heres a fratre fuerit īſtiitutus ⁊ rumpit. C. de inoffi. teſta. l. fratres. Itē purgationē inducit ſi iudici videbit̉. de accu. veniens.et ibi Hoſti. de hoc in glo. in. l. nullā. C. ex qui. ca.in fa. ali. irro.¶ Quō tollit̉ hec infamia facti? Rn̄. Pa. ī. c. ex di 4ligenti d̓ ſymo. ꝙ tollit̉ ꝑ contrariū factum. vt no.Ioh̓. vj. q. j. c. oēs. in glo. Pōt etiā pͥnceps diſponere vt talis infamia nō habeat effectū: vt no. Pan.in. c. cum te. de ſen. ⁊ re iudi.¶ Quomodo incurrit̉ infamia iuris? Rn̄. ꝙ ꝑ ſē 5tentiam. ⁊ regulare eſt ꝙ non incurrat̉ infamia iuris in criminibus publicis niſi. per ſententiam. l.j. ff. de his qui no. infa. no. Dy. in. d. regula infamibus. ⁊ Panormi. in. c. exceptionem. de except. Et

5

23