ndulgentia

CXXXVIII

Sdant̉ ex merito xp̄i ⁊ paſſiōis eius cuius minimagutta ſanguinis vel ſudoris ſufficeret ad expiationem oīm peccatoruꝫ q̄ vnꝙͣ fuerunt ꝑpetrata autꝑpetrabunt̉ qꝛ eius reſpectu nihil ſunt oīa vt in. c.dānamus. circa fi. de ſum. tri. qꝛ vere dolores noſtros ipſe portauit. de cele. miſ. c. cum Marthe. cuius diſpēſatio tradita eſt ſuꝑ terrā illi qui curā habet myſtici corꝑis ⁊ claueꝫ totius eccleſie militātisde tranſla. c. quāto. ⁊. xxiiij. q. j. c. qd̓cunqꝫ10 ¶ Sub qͣ forma ſunt cōcedēde queſtoribꝰ? Rn̄.ꝙ ẜm formā q̄ ſcribit̉ in. d. c. cum ex eo.11 ¶ Utrum p̄lati p̄fati poſſint concedere indulgentias nō ſuis ſubditis? Rn̄. ꝙ nō. niſi in duobꝰ caſibus. Primus eſt in. c. noſtro. de pe. et re. vbi archiep̄i concedunt ſimpliciter ꝑ totam ꝓuinciam. licetnon ſint eius ſubditi niſi in caſibus a iure exp̄ſſis.Intellige tn̄ ꝙ nō valent niſi exiſtentibus de prouincia non aduenientibꝰ qui ibi nō habent domicilium. Scd̓us caſus eſt qn̄ illi qui volunt eas accipere habent licentiam a ꝓprio ep̄o ẜm aliquos: vtno. Inno. in. c. quod autem. de penit̓. ⁊ re. Alij v̓odicunt ꝙ etiam de licentia proprij ſacerdotis parochialis poſſunt ipſas accipere. Et cum hoc tranſitHoſti. Bul. v̓o in Spec. dicit ꝙ tutius eſt ꝙ habeatur conſenſus ep̄i ⁊ ẜm eundem ſufficit etiamcōſenſus metropolitani ſui. d. c. noſtro. Addit etiāBu. ibidem ꝙ ex cauſa iuſta pōt ep̄s ſtatuens indyoceſi ſua concedere. vt indulgentie ſue ꝓſint venientibus de dyoceſi aliena. Facit. d. c. quod autēnon tamen poſſet concedere ꝙ indulgētie ab alijsepiſcopis in eius dyoceſi conceſſe valeant. ex quopatet ꝙ illi qui habet lr̄as diuerſorum ep̄orum dites indulgētias facientibus eis elemoſynas nō valent: niſi quo ad indulgentiam proprij epiſcopi: vſniſi habeant licentiam a proprio epiſcopo vel ſacerdote: vt tales indulgentie ei proſint. de fo. cōpſignificaſti.12 ¶ Sed quid ſi ep̄s cōcedit indulgētiā. ⁊ archiep̄sſil̓r tale quid facientibꝰ? Rn̄. ꝙ oēs ſubditi ep̄i habebūt vtrāqꝫ. alij v̓o habebūt ſolam archiep̄i ẜmHoſt. in. d. c. cum ex eo.13 ¶ Pro quibus cauſis indulgētie ſunt fiende? ℟.ẜm cōiter doct. ꝙ ꝓ dei laude ⁊ gloria que p̄cipuerelucet in ſanctis eius. Sancti v̓o honorant̉ in cōſtructione eccleſiarum ⁊ cōmemoratione virtutū.et ideo recte dant̉ celebrantibus eorum feſta exiſtētibus. p̄dicatōnibus. viſitantibus eorum eccleſiaset hmoi. Item ſcd̓o ꝓ cōi vtilitate et defenſione fidei. terre ſancte: ꝓmotione ſtudij ⁊ hmōi.14 ¶ Utrū poſſint dari pro temporalibus tm̄? Rn̄ꝙ non ſimpliciter. ſed bene ꝓ temporalibꝰ ad ſpiritualia ordinatis ẜm. s. Bo. vbi sͣ. ⁊ ſic nō eſt ſymonia.15 ¶ Utruꝫ ꝓ ſpūalibus tm̄? Rn̄. ꝙ ſic. ſicut Inno.iiij. dedit indulgentiā. x. dierū orātibꝰ ꝓ rege Frācie ⁊ p̄dicantibꝰ crucem.16 ¶ Utruꝫ ꝓ remiſſione iniurie? Rn̄. s. Bona. ꝙnon. quia in datione indulgentie debet attendi illud qd̓ ſit mere voluntatis nō neceſſitatis. Sit etiam quid taxabile: ſit etiam aliquo modo penale ſirecte dant̉. quorum primū deficit in ꝓpoſito.

¶ Quibꝰ proſunt indulgentie? Rn̄. vt colligo ex 17Inno. ⁊ Hoſti. in. c. quod autem. de penit̓. ⁊ re. ⁊etiam a theo. in. iiij. di. xx. ꝙ vt valeant requirunt̉ẜm aliquos. vij. Primum ꝙ ſit contritus ⁊ confeſſus. videtur tamen ſatis rōnabile ꝙ hoc intelligat̉ẜm eccleſie interp̄tationem. vnde ille qui fuit confeſſus in paſcha ⁊ poſt cecidit in mortale peccatuꝫſi conterat̉ de eo ⁊ deliberet confiteri in quadrageſima futura cenſebit̉ confeſſus ⁊ cōtritus. ⁊ ſic habebit indulgentiā. ⁊ licꝫ hec ſit pia opinio quā Panor. in. c. oīs vtriuſqꝫ. de pe. ⁊ re tangit. ⁊ Ioh̓. an.in. d. c. quod autem. ⁊ in glo. in cle. vnica. de reli. ⁊ve. ſan. ⁊ Car. ibidem tenet. tn̄ tutius eſt ꝙ confiteatur maxime cum vix ſciant ſeculares vere conteriſi cōfiteri nō pōt commode cōteratur. ⁊ credo eamhabebit. non autem exiſtens in mortali. ſcꝫ nō contritus.¶ Secūdum ꝙ habeat deuotionem fidei qua cre 18dat tantam poteſtatem eſſe apud eccleſiam. qꝛ licꝫnō habeamus manifeſta teſtimonia ante tp̄s Gregorij. tn̄ credendum eſt ꝙ ante etiā faciebant lꝫ nōita frequenter. qꝛ ante ſua tꝑa raro fieri poterāt itaſolennes ⁊ catholici: qꝛ erāt magis ꝑfecti: nō ita indigebāt.¶ Terciū ꝙ ſit ſubditus eius qui facit. ẜm qd̓ di­ 19ctum eſt sͣ.¶ Quartum ꝙ facit illud ꝓ quo datur indulgen 20tia: al̓s non valet. ꝙͣuis habeat bonam voluntateꝫNam ẜm Tho. in. iiij. xx. diſt. non inſtante conditione non poteſt quis conſequi quod ſub cōditione conceditur. Nec obſtat ꝙ deus reſpicit bonaꝫvoluntatem. xiiij. q. v. ſi quid. quia verum ꝙͣtū adaugmentum gratie ⁊ glorie. ſed nō quo ad accidētalia cuiuſmodi ē remiſſio pene. valet tamē ꝑ accidens talis bona voluntas. quia inꝙͣtum augmētat gratiā. per ꝯn̄s ⁊ contritionem auget. ⁊ ita operatur ad remiſſionē pene.¶ Sed quid ſi aliquis facit ꝓ eo. Rn̄. ꝙ ſi īdulgē 21tiam concedens exprimit valebit. al̓s non valebitſi hoc exprimit. etiā ſi ille ꝓ quo facit ſit mortuus:non per modum indulgentie ſed ſuffragij. ⁊ hec ēcōis opinio theologorum. ⁊ etiam tenet Inno. ind. c. quod autem. Nec obſtat ꝙ dicas papam nōhabere auctoritatem ſuꝑ mortuos. qꝛ hoc eſt verūꝑ ſe ⁊ directe. ⁊ ſic nō valent mortuis indulgentie:ſed ꝑ modum ſuffragij bene valent. Alij aut tenētvt refert Car. in. d. clementina. ij. ꝙ qn̄ eſt a papataliter data ꝙ etiam ꝓ mortuis poſſit fieri id quodimponitur. quod valet ẜm Tho. in. iiij. et Pet̓. etAug. de ancho. in libro de ptāte papę. Et ad illudquod dicitur Math̓. xvj. Quodcūqꝫ ligaueris ſuper terram ⁊cͣ. ℟. referri ad papam exiſtentem ſuper terram. quia cum mortuus fuerit amplius ligare vel ſoluere nō poteſt. Requirit̉ tn̄ ſi debet valere ꝓ alio ꝙ tam ille qui accipit ꝙͣ ille ꝓ quo accipit̉ ſint in ſtatu gratie. aliter nō valeret: neqꝫ ꝑ modum indulgētie: neqꝫ ꝑ moduꝫ ſuffragij. Et placꝫmihi.¶ Utrum religioſus poſſit facere id pro quo da­ 22tur indulgentia vt eam habeat? Rn̄. ꝙ licet nō habeat proprium: nec pro ſua voluntate poſſit exire

12