Indulgentia

Lcontritionem habitā de eo. hoc colligit̉ ex no. in. c.qd̓ aūt. de pe. ⁊ re.1 ¶ Qualis eſt iſta pena que ꝑ indulgentias remittit̉? Rn̄. glo. in. d. c. qd̓ aūt. recitat quīqꝫ. ⁊ ego addam duas. ⁊ ſic fuerūt ſeptem opinionēs. Primatenet ꝙ ſolummodo remittit̉ illa pena quaꝫ deusꝓ ſupplemento ſtatuit imponēdam in alia vita illis qui ſolummodo fecerunt pnīam ẜm ꝙ canones imponunt ſed illam quaꝫ canones imponūtfaciendaꝫ nullo modo remittit. ſed hec opinio eſtfalſa. tum qꝛ contra text. aꝑtum. in. c. cum ex eo. depe. ⁊ re. vbi dicit̉ ꝙ ꝑ indulgentias pnīalis ſatiſfactio eneruat̉: tum etiam qꝛ p̄ſupponit ꝙ canonespenitentiales neceſſario ſint exequendi cōtra text.in. c. deus qui. eo. ti. qui vult ꝙ penitentia hodieꝑarbitrium diſcreti ſacerdotis ſit moderanda. ⁊ ſiceſt arbitraria. Facit ad hoc. c. mēſuram. de pe. di. j.Scd̓a tenet ꝙ ſolum remittit penam taxatam a iure ſeu canone pnīali. ſed non eam quam diuina iuſticia ſtatuit imponendaꝫ. ⁊ hec eſt falſa. tum qꝛ p̄ſupponit vnum falſum contra euāgelium ꝙ eccl̓ſia non poſſit abſoluere quo ad penam cum etiaꝫabſoluat quo ad culpam ꝑ virtutē ſacr̄i ẜm Scoin. iiij. diſ. xiiij. etiā quo ad deū. cum dicat̉ Math̓.xvj. xxiiij. q. j. Quodcūqꝫ ligaueris ſuꝑ terraꝫ ⁊cͣ.tum etiam qꝛ ſic indulgētie eſſent nociue: qꝛ abſoluendo eos a pena huius mundi tranſmitteret tales ad grauiorā tormēta ī purgatorio. Tercia opimo tenet ꝙ remittunt penam debitam peccato. ⁊quo ad deum ⁊ quo ad eccleſiā. ſed cōcedens onerat ſe ad ſatiſfaciendum ꝓ illo cui dedit. ⁊ hec ſimliter falſa. tum qꝛ aliqn̄ ſunt tammodica merita cōcedentis ꝙ nō ſufficiunt ſibi. tum etiam qꝛ nullusconcedens ad hoc ſe obligare intēdit ⁊ nemo obligat̉ niſi qui animū obligādi habuit. l. obligationū. ff. d̓ ac. ⁊ obli. Quarta opinio tenet ꝙ remittit̉ſolum illa pena debita peccato. ꝓ quo non ſatiſfecit ex negligentia. ſiue quo ad eccleſiaꝫ ſiue quo addeum. nō aūt illa quam cōtempſit facere ſeu noluit. ⁊ hec eſt falſa. tum qꝛ remunerare vult neglige̓tiam contra. l. nō. ff. ex qui. ca. ma. nō em̄ negligtibus ſubuenit̉ ſed neceſſitate rerū impeditis. hecibi. tum etiam qꝛ p̄ſupponit ꝙ quis poſſit cōtemnere pnīam ⁊ eſſe capax indulgentie. cum talis inpctō mortali ſit qd̓ falſuꝫ eſt. Quinta opinio tenetꝙ remittunt̉ etiam pene inferni allegat tex. de peni. diſt. iij. c. vlti. vbi patet ꝙ bona facta in peccatomortali valent ad tolerabilius iudicium ſubeundum. ſed hec ſimiliter eſt falſa. tum qꝛ illud. c. nō ītelligit̉ ꝙ talia bona minuant penam inferni debitam peccatis. ſed qꝛ malū nō ꝯmittendo ⁊ faciēdobonū nō auget̉. tum etiā qꝛ exp̄ſſe tenet contra. c.tres ſunt. de pe. di. j. ⁊ de conſe. diſt. iiij. oīs. vbi pꝫꝙ pena eterna nullo modo poteſt remitti niſi percontritionem ꝓpriam loquēdo de eo qui peccauitactualiter .ſ. de adulto. Facit. c. maiores. de baptiſmo. in. §. hic v̓o dicimus. Sexta opinio tenet ꝙ ꝑindulgentias remittitur pena taxata a deo ⁊ etiaa ſacerdote impoſita ſi modo ipſe ſacerdos qui eimpoſuit hoc ſibi conceſſerit vt eam ꝑ tales remiſſiones vel in partem vel in totum poſſit redimere

et hec ſimiliter nō videtur vera licet gloſa in. d. c.quod autē. ⁊ multi canoniſte eam tenuerint. tumquia videt̉ artare poteſtatem ſuperioris quaſi nopoſſit remittere penam impoſitaꝫ ab inferiori ſuo.contra id quod legitur ⁊ notat̉ in. c. quod ſuꝑ his§. rurſus. de voto. tum etiam quia videtur contratex. p̄fati. c. cum ex eo. in verbo eneruatur. Septima opinio tenet ꝙ prefate indulgentie valent ẜmFran. de may. in tractatu de poteſtate clauium primo quo ad augmentum gratie. Nam ẜm Aug.Charitas meret̉ augeri ſed ꝑ opera meritoriā facta ab exiſtente in gratia meret̉ augmētum gratie.ergo ⁊cͣ. quia nō dat̉ niſi facientibus opera de ſuinatura meritoria. Secundo quo ad augmentumglorie. qꝛ cū nullus poſſit lucrari indulgentiam niſi ꝑ fidem: ⁊ fides ſit virtus cui ꝓmittitur viſio deiergo ⁊cͣ. Tercio valent quo ad penam debitam īpurgatorio. quia quando alicui aliquod debitumeſt remiſſum ab eo qui habet poteſtateꝫ ꝑinde eſtacſi ſolutū eſſet. ſed ſicut eccleſia imponēdo pnīamremittit penam purgatoriā. ergo remittēdo ꝑ īdulgentiam abſoluit ab ea. Quarto valent quo ad penam impoſitam a ſacerdote ẜm ꝑtem vl̓ totum ꝓut ſonant. ⁊ hec eſt vera opi. quā ſequunt̉ Goffre.Io. an. Pa. in. d. c. qd̓ aūt. ⁊ cōiter alij canoniſte. ⁊Theo. in. iiij. ſen. di. xx. Ex quo pꝫ ꝙ ille cui impoſuit ſacerdos pnīam. vij. annorum ieiunandoruꝫaccipiendo indulgentiā. vij. annorū abſolutus eſtlicet melius ſit eam facere. ⁊ hanc ꝓ purgatorio reſeruare pro reſiduo: ſi impoſita non ſuiſſet condigna. ī¶ Querit̉ quantum remittit̉ ꝑ indulgentiam de 3prefata pena vel debita pena in purgatorio: vel inhac vita ꝓ peccatis commiſſis? ℟. ꝙ diuerſa fuitopinio inter doc. canoniſtas ⁊ theo. Nam quidādicunt ꝙ valent ẜm internam ſuſcipientis deuotionem ⁊ non plus. ⁊ huius opinionis videt̉ fuiſſeRay. Sed hec eſt falſa: qui ſequeretur ꝙ ſine exteriori operatione valerent quod eſt contra cōiterTheo. in. iiij. diſt. xx. vbi volunt ꝙ niſi quis faciatillud pro quo datur indulgentia nullo mō ipſamconſequat̉ ꝙͣtumcunqꝫ habeat bonam voluntatēlicet conſequatur meritum bone voluntatis. Secunda opinio tenet ꝙ valent ẜm deuotionis quātitatem ⁊ dati ſeu laboris magnitudinem. vnde licet dicatur qui porrexerit manus adiutrices tali eēcleſie habeat de indulgentia quadraginta dies tamen ſi vnus dat plus altero vel de magis longinquo venit ad viſitandū eccleſiam in qua eſt indulgētia. vij. annorum participabit magis ꝙͣ ille quidat minus vl̓ venit de prope. Sed hec opinio implicat contradictionem eo ꝙ non eſſet indulgētiaſed commutatio. aut oportet dicere ꝙ eccleſia predicaret falſum ſi non ambo haberent quadraginta dies: vl̓ ſeptem annos. Et ideo eſt tercia opinioque tenet ꝙ tantum valet quātum valeret ei penitentia tot dierum vl̓ tot annorū ab eo facta in hacvita: pro quot datur indulgentia. hoc eſt ꝙ tantūminus punietur in purgatorio quantum ſi feciſſꝫpenitentiam per tot dies vel annos quot ſonat indulgentia. ex quo concludunt ꝙ ſicut penitētia fa-