Euchariſtia. iij.

IXXXV

ſcandalū ꝓ aliqua admiratione quia tunc non liceret ſiue nota irregularitatis.7 ¶ Quid de eo qui incepta miſſa habet conſcientiāꝙ non ſit p̄ſbiter? ℟. ſan. Bo. vbi sͣ. ꝙ ante conſecrationē dꝫ dimittere miſſam infirmitatē fingendoaut conſcientiam deponere.8 ¶ Sed quid faciet ſacerdos qui ꝑpendit non eſſeaquā in calice? ℟. ꝙ ſi hoc aduertit ante cōſecrationem eā apponat. ſꝫ poſt ꝯſecrationē nullo modo.qꝛ nō eſt de neceſſitate ſacr̄i. vt sͣ. dictum eſt. Et dehac materia vide. jͣ. miſſa.uchariſtia. lij. oner eius qͥscirca ſumptitenetur ſumere? ℟. ꝙ Primo quilibꝫ ſacerdos cū celebrat. de ꝯſe. di. ij. relatuꝫ.qꝛ ſacr̄m in ſumptiōe ꝯplementū ſue ſignificatiōisaccipit. ⁊ ſi deficeret alius debet ſupplere ꝓ eo qͥ ſitieiunus ſi iam ſaltē hoſtiam conſecrauerat. vij. q. jnihil. Si vero dubitat̉ an̄ ꝯpleuerit conſecrationēhoſtie. tunc ẜm Inno. in. c. p̄ſbiter. de ſa. n̄ iteran.Incipiendum eſt ibi addendo .ſ. dn̄s noſter ieſusxp̄s. pridie qͣꝫ ⁊cͣ. quia non dicit̉ reiteratū qd̓ neſcitur factū. c. apoſtolicā. de p̄ſbi. nō bap. Si aūt certum eſt ꝙ non inceperat verba cōſecrationis tuncnon eſt neceſſe ſupplere. Si tn̄ quis vellet ſupplerepoſſet. ſed non deberet reincipere ſi iam ſigna ſuꝑhoſtiam fecerat. ſed ꝓſequendum eſt vbi deficitẜm Ale. ⁊ placet. alias incipiendum eſt a capite. etſi pluries celebrat in die ſemꝑ debet ſumere omiſſapurificatione in p̄cedentibus miſſis. Secundo tenet̉ quilibet criſtianus cum ad annos diſcretionisꝑuenit. vt in. c. omnis. de pe. ⁊ re. de qͦ dic vt. jͣ. §.ij. niſi ex rōnali cauſa de cōſilio ꝓprij ſacerdotis adtempus duxerit abſtinendum. Tercio tenetur qͥlbet in articulo mortis conſtitutus ꝓpterea appellatur viaticum. Unde credo peccat mortaliter qui ītali articulo contemnit ſumere corpus criſti. Quato ratione ſtatuti. Quīto rōne officij ſicut ſacerdosqui tenet̉ celebrare ſaltem in magnis feſtiuitatibuſvt. jͣ. Miſſa. §. xliij.1 ¶ Quot modis ſumit̉? ℟. ꝙ tribus modis. aliqn̄Iumit̉ ſolum ſpiritualiter. aliqn̄ ſolū ſacramētaliteraliqn̄ ſacramētaliter ⁊ ſpūaliter ſimul.2 ¶ Quid eſt māducare ſpūaliter? ℟. ẜm ſan. Bo.in. iiij. di. ix. ꝙ manducatio ſpiritualiter tranſlata ēa corporalibus. ⁊ ideo ſicut in manducatione corporali ſunt duo principaliter .ſ. maſticatio ⁊ incorꝑatio ſic ⁊ in ſpūali ſunt duo ſuo modo .ſ. ſpūalismaſticatio que ē recogitatio ꝑ fidem .ſ. carnis criſtiꝓ nobis expoſite in preciū in cruce ad redimendūet ſpiritualis incorꝑatio ꝑ charitatem .ſ. dū recogitans ei quē recogitat iūgit̉ ardore charitatis. ⁊ itaei incorꝑat̉.¶ Qn̄ dicit̉ quis ſolū manducare ſpūaliter ⁊ nonſacramentaliter? Rn̄. ꝙ tūc qn̄ ſacr̄m ē in voto eteffectus eius ꝑcipit̉. qꝛ ſicut quidā anteqͣꝫ baptizentur ex deſiderio baptiſmi ꝑcipiunt effectum ipſiusſic ⁊ in hoc ſaccram̄to. nec fruſtra inducit̉ poſtea ſacram̄tū. qꝛ pleniꝰ īducit effectū ipſa ſuſceptio ſacr̄alis qͣꝫ ſolū deſideriū ẜm. s. Tho. in. iij. ꝑte. q. lxxx.Uel meliꝰ ẜm s. Bo. in. ij. di. xl. qꝛ n̄ eēt vera vo-

luntas niſi deduceret̉ in opus cū adeſt facultas.¶ Quid eſt manducare ſacramentaliter ſolū. ℟. 4ẜm ſan. Bo. in. iiij. di. ix. ꝙ eſt manducare ſacr̄mvt ſacr̄m. Ad hoc autem vt manducet ſacramētuꝫvt ſacramentum neceſſaria eſt intentio. ⁊ intentionis regulatio. Intentio inꝙͣ eſt neceſſaria. quia ſiquis iret ad menſam ⁊ intenderet corpus reficereet aliquis ꝓ pane cōmuni ſacramentum ſicut panem offerret. ⁊ ipſe omnino intenderet cibum ſumere non dicerem eum ſacramētaliter manducareᵐneceſſarium eſt etiam vt huius intentio dirigaturẜm fidem que eſt in ipſo vel in altero. quia oportꝫcredat ꝙ ſub illa ſpecie aliquod ſpirituale lateat qd̓ſumere intendat. vel oportet ꝙ ſaltem ſumere intendat quod alios credere exiſtimat. licet ipſe noncredat. ⁊ ſic patet ꝓ quanto quis dicatur ſacramētaliter manducare. quia .ſ. ꝙ ſacramentum vere exiſtat ibi ⁊ ipſe qui manducat illud vt ſacramentuꝫſumere intendat. ſiue quia credit eſſe verum ſacramentum. ſiue quia exiſtimat alios credere. hec ſanctuū Bona. vbi ſupra. Adde ꝙ tunc ſolum ſacramentaliter ſumit quando propter aliquod impedimentum quod in ipſo ſumente eſt. vel malam etus diſpoſitionem caret effectu ⁊ fructu ipſius ſacͣmenti qui eſt ſpiritualis manducatio hoc eſt ſpiritualiter incorꝑari corpori myſtico per fidem ⁊ charitatem. vel magis incorꝑari per augmentum fideiet charitatis que manducatio non conuenit indigne ſuſcipientibꝰ.¶ Utrum vere in hoc ſacramento criſtus mandu 5cet̉. Rn̄. ẜm Ri. in. iiij. diſti. ix. ꝙ eſt in ſumptionehuius ſacramenti quedam manducatio carnalisqua comeſtum maſticatur. ⁊ in ſtomachum trahitur. ⁊ poſtea digeritur. ⁊ vltimo in ſubſtantiammanducantis conuertitur. ⁊ ſic vere manducaturilla ſpecies ſub qua realiter continet̉ verū corpuscriſti. Eſt ⁊ alia manducatio ſacramentalis qͥ corpus criſti verū realiter ſub illis ſpeciebꝰ panis cōtentum ſumitur. ſed ſic ſumptum corꝑaliter n̄ maſticatur. ⁊ ſi ſpecies ſic in ore maſticentur ꝙ ꝑ digeſtionem ibi factam non corrumpat̉ in eis forma ꝓpria ſed deſcendant in formam ꝓpriam in ſtomachum deſcendit ⁊ corpus criſti in ſtomachum ꝑ deſcenſum ſpeciei ſub qua continet̉. ⁊ tamdiu ibi manet corpus criſti ꝙͣdiū in eadeꝫ ſpecie forma ꝓpriapecierum ſaluat̉. Si autem ſpeciēs panis tamdtuin ore maſticetur ꝙ per digeſtionem in ore factamcorrumpat̉ forma ꝓpria in eis ⁊ non deſcendat inſtomachum tunc nec corpus criſti deſcendit in ſtomachum. ⁊ ſic intelligitur illud. de. conſe. di. ij. c.tribus cum dicit̉. qͣꝫcito ſpeciēs dentibus atterit̉.tancito in celum rapit̉ corpus criſti. Adde tamenẜm ſanctum Bona. in. iiij. di. ix. ꝙ cum corpus criſti maneat ſub illis ſpeciebus qͣꝫdiu illa ſpeciēs ſithabilis ad refectionem humanam. quia ad hoc ēſtatuta ⁊ ad hoc ordinatur. ⁊ hoc habeat cuꝫ eſt extra ſtomachum ⁊ in ſtomacho. quia ibi reficit. et tādiu corpus criſti moretur donec refectionis oꝑatio cōpleatur. Ideo ſi qͥs euomat illas. euomit corpꝰ xp̄i et ſi ſpēs pn̄t diſcerni ab alijs dn̄t ſumi cū reuerentia et cremari. et cinexes iuxta altare recōdi.

5

4