Emptio et vēditioLX.

A

in pacto ſpecialiter non eſt deductū? ℟. vt colligoex Azo. ⁊ Goſ. ꝙ aut venditio eſt cōditionalis. etunc ante euentū cōditionis ꝑiculū ꝑemptionis ꝑtinet ad vēditorē. ſꝫ deteriorationis ad emptorē. vtin. l. id qd̓. ff. de ꝑicu. ⁊ co. rei vē. Iimiliter ſi vēditio ſit in ſcriptis ꝙ donec ſcriptura ꝑficiat̉ ꝑiculūeſt venditoris. l. cōtractus. Ade fi. inſtru. Limitohoc verū qn̄ cōuenerūt. vt non valeat anteqͣꝫ ſcriptura ſit facta. Secus ſi ſimpliciter ſit factus cōtractus. poſtea faciūt ſcripturā. Idē dic qn̄ vēditio fiin genere. puta aſini. qꝛ genus nō pōt perire. l. ī ratione. §. veꝝ eſt aūt. ff. ad. l. fal. Sꝫ ſecūs eſſet qn̄ genus eſſet determinatū. puta ad aſinos quos hēo.v̓bi gr̄a. Uendo tibi vnū de ẜuis meis vel aſiniset huiuſmodi. ſi oēs pereunt vēditor eſt liberatusſicut in legato. d. l. in ratione. §. incerti. Hoſti. tam̄videt̉ tenere ꝙ emptor poterit repetere p̄ciū qͣſi ſine cauſa ſit apud venditorē. Secus in legato qꝛ p̄ciū rei legate nō eſt legatū. Et ideo ſi perijt res iegata aliud nō debet̉. Sꝫ mihi videt̉ ꝙ nec etiā p̄cium poterit emptor repetere in caſu iſto nec exciꝑevt non ſoluat niſi venditor eſſet in mora qꝛ p̄ciumnon eſt niſi cum cā .ſ. emptionis. Et idem dico ſic̄quando aliquid alternatiue emit̉. puta titius autſeius. Si titius perijt peribit emptori. ⁊ ſeius erit īobligatione ſolū. Si vero ambo. ſic venditor libeerit. ⁊ peribit ſeius emptori qui ſolus remanſerat.facit. l. ſi in emptione. §. pe. ff. de ꝯͣhē. emp. Aut vēditio ſit pure .i. ſine cōditiōe ⁊ ſine ſcriptis ⁊ d̓ re certa ſiue in ſpecie. ⁊ tunc ẜm glo. in. l. j. ff. de peri. ⁊ core. ven. dic ꝙ in vino ⁊ ceteris que deguſtationemrequiruūt. etiā ante deguſtationē ꝑiculū ē emptoris. Si vero vēdit̉ non in ſpecie. ſed ad menſuraꝫpericulū eſt venditoris donec ſit menſuratū. ⁊ ibmultas diuerſitates poteris videre. ſed iſtud ſufficit tibi cōfeſſori. Similiter ſi non exigit deguſtationem ꝑiculum eſt emptoris. excepto caſu publicationis. quia ſi publicetur ante traditionem vel poſꝓpter maleficium venditoris periculum erit ipſiꝰvenditoris. l. fundus. ff. loca. ⁊ ibi glo. Similiter ꝑpactum. moram. dolum vel culpam periculum ēvenditoris. puta quia pactum fuit vt teneret̉. Iteꝫſi fuit in mora tradendi rem. Si vero tam emptorꝙͣ venditor fuerunt in mora. poſterior mora p̄ponderat prime ⁊ illi nocebit quo ad periculum. Limita niſi poſterioris more primꝰ moroſus fuerit cauſa. quia ſic non nocebit poſteriori. caſus eſt iunctaglo. in. l. ſi per emptorem in fi. ff. de act. emp. ⁊ ven.quod no. Idem dic ſi venditor fuit in dolo vel culpa lata ſeu leui perditionis rei vendite ꝙ periculūerit ſuum. ſicut in cōmodato ⁊ depoſito. Et idemdic de deterioratione ſeu melioratione rei venditeꝙ pertinet ad emptorem quando res eſt vendita īſpecie ẜm legiſtas. ſine numero ẜm logicos quodidem eſt. Secus in fructibus rei vendite qui pertinent ad venditorem donec perfecta ſit venditio.niſi venditor ſit in culpa. dicta. l. curabit. Nec obſtat. l. fructus poſt. ⁊. l. penul. C. de act. emp. ⁊ ven.quia loquūtur in perfecta venditione quam vocoperfectam quo ad hoc quando precium eſt ſolutūvel habita fides de precio. vt no. in glo. l. j. C. de pe

ri. ⁊ co. rei ven. licet alias ſit perfecta quando reseſt tradita. ff. de actio. emp. et vendi. l. ſi quis alienum.¶ Utrum emptū de aliena pecunia ſit emētis? ℟. Eꝙ ſic. ſi nomīe ſuo emit. l. ſi ex eo. C. de rei vē. Fallitin empto ex pecuīa eccleſie. xij. q. iij. c. j. ⁊. ij. ⁊. q. v.fixum. Quod adeo eſt verum quia ſi clericus habens pecuniam de prebenda emerit predium amplius non poterit illum dare intuitu pietatis. licetpecuniam potuiſſet dare. quia ſtatim predium fiteccleſie. ſiue emerit nomine eccleſie. ſiue ſuo. ſiue alieno. c. j. de pecu. cleri. ⁊. c. īquirendū. Similiter dicin empto de pecunia pupilli. vel minoris a tutorevel procuratore. quia minor ſibi vendicare poteſt.l. ij. ff. qn̄ ex fac. tuto. Idem dic de empto ex pecuīamilitis. C. de rei ven. l. ſi vt ꝓponis. Similtter dicin empto a marito vel vxore de pecunia ſibi ab altero eorum donata ſi efficiatur non ſoluendo quidonum accepit. l. vxor marito. ff. de dona. inter vi.et vxo. Hec limita quando pecunia non fuit alteri mixta. quia ſi fuiſſet mixta tranſiret in dominiūetiam furis. l. ſi alieni numi. ff. de ſolū. ⁊ ſic nō eſſeteccīe vel p̄fatorum.¶ Quomodo poteſt pater vendere filium. ⁊ quō 13liber hō pōt vendi. vide. jͣ. Seruitꝰ. §. j. circa fineꝫ.¶ Quid ſi res vendat̉ duobus? ℟. ꝙ potior eſt ſe 14cundus ſi res tradat̉ ſibi vel primus. ſi primo iſbidet̉. ⁊ idem in donatione. l. quociēs. C. de rei ven.niſi primus emiſſet nomine eccleſie. ſpeciale eſt inhoc vt dominiū acquirat̉ ſine traditione. ar. c. ex literis. de cōſue. ⁊ expreſſe. C. de ſa. ſan. eccle. l. vt īterdiuinū publicūqꝫ. etiā ſi ſecundꝰ emiſſet. ⁊ ip̄e nomine eccleſie. quia preferret̉ primus. ff. de ꝓcu. l. incauſe. ſed venditor tenet̉ crimine falſi. vt pꝫ. ff. adl. cor. de fal. l. qͥ duobus. Si vero ꝑmutauit aūt alteri inſolutum dederit. vel aliter diſtraxerit poſtꝙͣeā obligauerat tenet̉ crimine ſtellionatus. vt. l. iij.ff. de cri. ſtel.¶ Utrum vendens vinū qͥ nihil dixit de expediti 15on vaſoꝝ poſſit illud euacuare in terra ſi emptornon euacuat? ℟. ꝙ ſic. ſi vindemīa ſuꝑueniat. velſi venditor eſt mercator qͥ ſolet vēdere ⁊ emere. ff.de peri. ⁊ co. re. vē. l. j. §. pe. ẜm Goſ. Un̄ tu dic ẜmHo. ꝙ ſi indiget vaſis ⁊ eo āmonito nō vult pōtcorā teſtibus vinū mēſurare ⁊ effundere. Quod limito niſi emptor ſit in tali neceſſitate ꝙ vēditor teneat̉ ei ſubuenire ex debito.¶ Utrum venditor teneat̉ de euictione emptori? I6℟. ẜm glo. ⁊ Pa. in. c. ſi venditori. de emp. ⁊ ven.ꝙ ſic niſi in tribus caſibus. Primus ſi in principiolitis. vel ad minus poſt litem conteſtatam non denunciauit venditori vt eum deſenderet. vt / C. deeuicto. l. emptor fundi. ⁊. l. auctore. ⁊. ff. eo. l. ſi rē. §.finali.¶ Sed quid ſi ſciebat litē motam venditor? Rn̄.Bar. in. l. denunciaſſe. ff. de adul. videtur ſentireꝙ etiam teneatur denunciare. Ratio ẜm eum. qͥaquando deuunciatio requiritur ad aliquod faciendum. vt in caſu iſto. tūc nō ſufficit ſibi ſcīa ſola. vt īdicta. l. denunciaſſe. Secus eſſet qn̄ denunciatio requiritur ad ſimplicē ſcientiā habendaꝫ. qꝛ valet vt

16

12

12