DecimaLVIII

ꝓlis nec de generatione. ⁊ tūc ſi exigit cauſa fornicationis vitande in ſe vel in alio vel debiti reddēdi nō peccat mortalit̓ licet cōcipiat̉ ꝓles leproſa. ꝙcū det operā rei licite licꝫ nō debitā diligentiā poſuerit. tn̄ nō reputabit̉ ad mortale. ar. eoꝝ que no.in. c. inebriauerūt. xv. q. j. Si autē ſolū exigit cauſalibidinis vl̓ reddit. tūc ex futuro euētu cognoſcet̉ſi peccauit mortalit̓ vel nō. qꝛ ſi ꝓles generabiturleproſa reputabit̉ mortale. qꝛ dedit operā rei illicite. ar. c. j. de p̄ſump. Si v̓o nō generet̉ leproſa eritveniale. Ideo ante euentū debet cōfiteri tanꝙͣ demortali. c. iuuenis. de ſpon.¶ Quid de exigente tꝑe partui vicino. Rn̄. Ri.In. iiij. diſt. xxxij. ar. iij. q. ij. ꝙ ſi ſine ꝑiculo aborſusUir pōt carnalit̓ copulari ſue vxori p̄gnanti pōtexigere ſine mortali ⁊ mulier ſibi tenet̉ reddere. qꝛmatrimoniū nō ſolū eſt in officiū. ſꝫ etiam in remedium. Si aūt nō pōt ſine ꝓbabili ꝑiculo aborſus.non debet nec reddere nec exigere. īmo ẜm Pe. depal̓. vbi sͣ. peccat mortaliter tā reddēs ꝙͣ exigens.quia nō curat occidere animā paruuli vna cū corpore. Aduerte ꝙ maius eſt ꝑiculū aborſus in prīcipio cōceptus. Rō quia ꝙͣuis ẜm Auicē. matrimulierū poſt impregnationē claudat̉. tamē ex delectatōe mouet̉ aliqn̄ ⁊ aperit̉. ⁊ ſic materia nōdūꝑfecte coagulata diſperdit̉ ⁊ effundit̉. ⁊ ideo vituperat hic accedentem ad pregnantē in. d. c. origoNō tn̄ erit pctm̄ mortale exqͦ nōdū eſt formatusſi hoc non intendit.4 ¶ Utrū īmediate poſt partū poſſit exigi? ℟. Ri.vbi sͣ. ar. iiij. q. j. ꝙ nō de cōgruo donec ſit purificata non tn̄ de neceſſitate eſt abſtinendum. LimitatPe. de pal̓. vbi sͣ. niſi mulier eſſꝫ ex partū infirma⁊ eſſet ei ꝑiculū mortis vel aggrauatōis infirmitatis. ⁊ placet. Et. c. ad eiꝰ. v. di. ⁊. c. ſi cā. xxxiij. q. iiij.⁊. c. origo. xxxij. q. iiij. ⁊. c. non ſolum. vij. q. vij. loquūtur de honeſtate.L ¶ Sexta dicit̉ cōuenientia loci. quia nō debet fieri in loco ſacro. vnde ſi eſt cōſecratus locus peccatmortaliter tā exigēs ꝙͣ reddēs ꝓpt̓ contemptū ſacramēti ẜm Ale. vbi sͣ. ſi nō ſit neceſſitas ꝓpt̓ quānō poſſit cognoſcere in alio loco. vtputa qꝛ violenter ſunt recluſi ꝑ longū tp̄s. quia tn̄c eſſet de bonoconſilio abſtinere nō de p̄cepto. cōcor. Ri. in. iiij.Sed Pe. de pal̓. vbi sͣ. tenet indiſtincte ꝙ eſt mortale. Sed nō credas ei nec valet eius rō .ſ. ꝙ nullaſit neceſſitas ſicut in vrina. immo maior ꝙ qͥs ſteiuxta ignē longo tꝑe ⁊ non calefiat nec etiā alia rōſcꝫ ꝙ locꝰ polluit̉. qꝛ pollutio nocturna in ſomnisetiā polluit. ⁊ tamen nō eſt peccatū. Ideo tene cūAle. ⁊ Ri.idem eſt qd̓ archidiacoECANSnus. ⁊ ideo dic vt ſupraM Archidiaconus.Alia predialis .ſ. de his q̄ͣECIINA ꝓueniunt ex p̄dijs. AliaIꝑſonalis .ſ. de his que ꝓueniūt ex negociatōne artificio. ſciētia. militia. venatione et hmōi induſtrijs ꝑſonaꝝ. Alie mixte. ſicut q̄ꝓueniūt de animalibꝰ ⁊ eoꝝ fetibꝰ q̄ partim ſuntp̄diales a p̄dijs vnde viuūt ꝑtim ꝑſonales ꝓpte-

cuſtodiā et eoꝝ curā de hoc hr̄ in. c. ad apl̓ice. ⁊ inc. paſtoralis. de deci. ⁊ de parochijs. c. fi.¶ Utrū ſint de p̄cepto dande tꝑe gratie? ℟. Ale. 1in. iij. ꝑte ſum. ꝙ ſic. q̄cunqꝫ cū neceſſitas eſt ⁊ petuntur a miniſtris eccleſie vel etiā ſi nō petuntur:dūmodo ſit cōſuetudo regionis. vt in. c. ꝑuenit. ſꝫmelius in. c. in aliquibꝰ. de deci. in fi. dr̄. Ille qͥppedecime neceſſario ſoluēde ſunt q̄ debētur ex lege diuina. vel conſuetudine approbata.¶ Sed nunqͣd cōſuetudo excuſet a ſolutione deci 2marum? ℟. vt colligo ex Ale. vbi sͣ. Solutio decime vno modo eſt de iure nature et morale .ſ. inqͣntum cōſcientia dictat ꝙ deus honorandus eſt deꝓpria ſubſtantia ⁊ ꝙ aliquota ꝑs ſubſtantie deturad ſuſtentationem mīſtroꝝ dei. ⁊ hec fuit ſemꝑ inp̄cepto. vnde Gen̄. xlvij. ſacerdotibꝰ egypti cibaria ex horreis publicis miniſtrabant̉. Aliomododicit̉ iudiciale p̄ceptum inquantū determinat certam .ſ. decimā partē dandā miniſtris ẜm rationeꝫequitatis mutue diſtributionis vt ſit eqͣlitas dati⁊ accepti inter ſeminantē ſpūalia ⁊ tꝑalia dantemẜm ꝙ poſſibile eſt. ⁊ hec fuit in lege in p̄cepto ſimpliciter. Exo. xxiij. ⁊ Nūeri. xviij. Ante legem v̓ofuit de conſilio. vtꝫ Gen̄. xxviij. vbi iacob vouit decimas qd̓ facere non potuiſſet ſi fuiſſet in preceptoTercio mō ſolutio decime eſt qͥd cerimoniale qͥntum ad aliquā ſignificationem ſicut et oīa antiquelegis facta ẜm illud. j. Coꝝ. x. Omnia in figura cōtingebāt illis. Qui em̄ decimā dat que eſt perfectionis ſignū. eo ꝙ denarius numerus eſt perfectꝰ qͣſiprimus limes nūeroꝝ vltra quē numeri nō ꝓcedunt. ſꝫ reuertunt̉ ab vno nouē ꝑtibus reſeruatispteſtatur quaſi in quodā ſigno ad ſe ꝑtinere imꝑfectionē. ꝑfectionē v̓o que erat futura ꝑ xp̄m eē expectandā a deo. vnde cū iudicialia hodie non obligent niſi ꝓut p̄cipiunt̉ ab eo qui poteſt. patet ꝙiſto ſcd̓o modo decime ſunt de iure poſitiuo ꝓutv̓o ſunt cerimonialia hodie prohibent̉. Et in hoccōcor. Ri. in. iiij. diſt. xvij. et. S. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.lxxxvij. Et hoc tene. licet Inno. in rubrica de deci.et Hoſti. teneāt ꝙ ſimpliciter ſint de iure diuinomorali et naturali. Qd̓ nō eſt verū niſi vt dictū eſtEt in hoc decipiuntur multi canoniſte. Cuꝫ ergoquerit̉ an cōſuetudo excuſet a ſolutionē ipſaꝝ. Dico ꝙ ſi ſacerdos qͥ miniſtrat ſpūalia petit ꝓpter indigentiā et ſuſtentationē nō excuſat̉ ꝓpter cōſuetudinē quin teneat̉ dare tam p̄diales ꝙͣ ꝑſonalesquia nulla cōſuetudo pōt ꝯtra ius naturale ⁊ morale. viij. di. que cōtra. Similit̓ nō pōt cōſuetudoexcuſare quin hō teneat̉ ex aliquota parte ſubſtātie ſue honorare deū. Excuſare autē pōt conſuetudo et excuſat in alijs caſibus ſi ſit p̄ſcripta. Namꝙ detur ſacerdoti nō indigenti decima ex inſtitutōne ⁊ p̄cepto eccleſie ſolū eſt tꝑe gratie. Et hoc videtur innuere Ho. in. c. a nobis. de deci. cuꝫ dicitꝙ cōſuetudo excuſat a decimis etiā p̄dialibus nōſoluendis cū nō petunt̉. ꝓ qua facit. c. non eſt. eo.ti. qd̓ eſſe non poteſt ſi eſſet p̄ceptum morale. Necob. xiij. q. j. §. his ita. ⁊. xvj. q. j. reuertimini. ⁊. c. decime. ⁊. c. in ſacris. et. q. vij. decimas. ⁊ de decimisꝑarochianos. et in. c. tua nos. ⁊ in. c. tua nobis. et

k 3

18

35

L