Baptiſmus. iij.
PaP.112 ¶ Sed quero vtruꝫ ſit de neceſſitate ꝙ ꝓferatur īlatino? ℟. Aureolus vbi sͣ. ꝙ ſic: a latino qui ſcitlr̄as. Ab eo v̓o qui laicus eſt: ſed litteras neſcit ꝓferantur in vulgari. A greco in greco ſermone. Etlicet grecus ſi ꝓferat in latīo ⁊ latinꝰ in greco. autin vulgari ſit baptiſmus. tamē peccat. Tu aūt diꝙ debet ꝓferre in ea lingua in qͣ meliꝰ pōt ꝓferrevel litterali vel vulgari.2 ¶ Utrū reqͥrat̉ cōtinuatio in ꝓlatōe dicte forme℟. Aug. vbi sͣ. ꝙ ſic. nō interponēdo hiſtoriā. Etcredo ꝙ ſi notabil̓ eēt diſcōtinuatio. nihil fieret. ſecus in modica diſcōtinuatiōe. puta tuſſis vel ſilētij ⁊ hmōi q̄ intētionē nō diſcōtinuent.4 ¶ Utꝝ poſſit fieri trāſpoſitio ī dictis verbis? ℟.Au. vbi sͣ. ꝙ nō. ⁊ peccat grauiter trāſponēdo licꝫbaptizatꝰ ſit niſi tranſpoſitio mutet ſenſum. vt dicēdo. Ego te pr̄is ⁊ filij baptizo in noīe ſpūſſanctivel niſi intēdat inducē errorē. qꝛ nō baptizaret.¶ Quid ſi ꝓferant̉ corrupte p̄fata v̓ba? ℟. Au.vbi sͣ. ꝙ ſi fit ex impotētia nō eſt peccatū. Ex ioceeſt peccatū graue. tn̄ baptiſmus ē. Ex mala v̓o intentiōe eſt peccatū grauiſſimū. ⁊ nō erit baptizatꝰꝙ ſit baptizatus ī duobꝰ primis caſibꝰ. patet in dicto. c. retulerunt. de conſe. diſt. iiij. vbi ille dicebat.Ego te haptizo in nomīe patria ⁊ filia ⁊ ſpirituſācta. Ratio ẜm glo. ibidem. quia error ſillabe nonnocet. vt. ff. d̓ ma. te. l. qui habebat ſeruū. maximein fine dictionis. Secꝰ eſſet in principio vl̓ medioUnde tene ꝙ quādo aliqua diminutio vel corruptio interuenit in forma p̄fate ꝓlatōis. nō ex malicia ꝙ ſi morit̉ ſtatim. credendū ē ꝙ deꝰ ſuppleat.⁊ talis ſepeliēdus ē in cimiterio. Si v̓o ſuꝑuixeritreiterandū eſt ſub ꝯditōe. niſi in caſu qn̄ certū eſtꝙ nō mutat aliqͥd de eſſentia p̄fate forme. ſicut eſterror lr̄e ſolū. maxime in fi.6 ¶ Utrū ſit neceſſaria exp̄ſſio vocalis? ℟. ſanctusBo. in. iiij. di. iij. ar. j. q. ij. ꝙ ſic. vn̄ ſine verbo vocali nulliꝰ ē efficacie. facit. c. detrahe .j. q. j.C ¶ Utrū ſit neceſſe ꝙ ꝓferat̉ cū fide? ℟. ſanctusBo. vbi sͣ. ar. ij. q. ij. ꝙ nō. qꝛ baptiſmus nō eſt ſacramētū ſingularis ꝑſone. Ideo fides ꝑſone nihilprodeſt nec obeſt. ſed eſt ſacramētū eccleſie xp̄i. vn̄quicqͥd ſit de fide cordis ꝑſone baptizātis iudicādū eſt ẜm exp̄ſſionē oris.¶ Utrū grecus qͥ dicit baptizet̉ Pę. in nomīe patris ⁊ filij et ſpūſſancti. rite baptizet? ℟. cōis opi.theologoꝝ in. iiij. di. iij. ē ꝙ ſic. qꝛ in forma baptiſmi reqͥrit̉ primo de neceſſitate vnū ꝑtinēs ad ſanctificationē elemēti qd̓ ē inuocatio trinitatis. Alid̓ꝑtinēs ad determīatiōeꝫ intētiōis mīſtri .ſ. exp̄ſſioactus baptizādi. ⁊ circa iſtud cōcurrūt duo. ſcꝫ exp̄ſſio ip̄ius actus ⁊ ꝑſone ī quā tranſit actꝰ. Et iſtaſunt d̓ neceſſitate baptiſmi ſꝫ modꝰ exprimēdi ē exinſtitutiōe eccleſie. Et id̓o peccaret mortalit̓ latinꝰſic baptizans ſed noͣ grecus. Securiꝰ credo ꝙ iteꝝbaptizet̉ ꝓpter dubiū qꝛ alij ꝯtradicūt.4 ¶ Utrū aliqͥd addens ad p̄dictā formā baptizet.vt ſi dico ego Petrꝰ ſacerdos baptizo te. in nomīpatris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti: amē. ⁊ ſcī Io. bap. ⁊cͣ. ℟.Inno. in. c. j. d̓ bap. ꝙ ſi tale additu intēdat eſſe deipa forme ita ꝙ nō valēt qͣſi volēs nouū ritum ad
ducere nō eēt baptizatꝰ. Si aūt crederet nō eſſe deſb̓a forme ſed ex ſimplicitate aut ex deuotione: autetiā ex malicia etiā ſi dicēt ī noīe dyaboli aut hereticoꝝ. ego te baptizo in noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti.amē. dūmō hoc nō credat eē de forma ⁊ baptizareintēdat: erit baptizatꝰ: aut dūmō tal̓ additio n̄ diſtrahat intellectū forme ſeu corrūpat. vtputa ſi dicat̉: ī noīe pr̄is maioris: filij mīoris ⁊cͣ. ẜm bo. ī. iiij.di. iij. ar. ij. q. iij. prime ꝑtis. iiij. qꝛ n̄ eēt baptizatꝰ.Aptiſmus. lij. teria q̄ ē debequo ad mabN ta materia baptiſmi. ℟. Au. vbi sͣ. ꝙ ēaqͣ ſimplex naͣlis potēs abluē. Ex qͦ ptꝫprīo ꝙ ī nullo alio liquore pōt fieri baptiſmꝰ niſi īaqua. exͣ. de bap. c. nō vt apponeres.¶ Secūdo requirit̉ ꝙ pura. vn̄ nec in brodio vel 1in aqua mixta butiro: vel pinguedine poteſt fieribaptiſmꝰ. qn̄ .ſ. ꝑmixtū ſoluit ſpeciē aque: ſic̄ ſi parū aque multū vinū miſceat̉. al̓s pōt.¶ Sed nūqͥd ſalſedo impediat. Rn̄. qͥ. sͣ. ꝙ n̄. qꝛ 2nō aufert ſpēm aque. īmo ponit̉ ī ſpera aque. Aqv̓o reliquata ſale nō videt̉ maͣ debita niſi ꝑ euaporationē ⁊ exaltationē reduceret̉ ad dulcedinē.¶ Sed nūquid q̄libet admixtio aq̄ facta īpediat. ꝯͣRn̄. Ri. in. iiij. di. iij. ar. iij. q. iij. ꝙ aq̄ mixtio pōtduplicit̓ fieri. vno mō vere ⁊ ꝓprie qn̄ ex mixtibilibus ꝯſtituit̉ aliqd̓ vnū ꝑ eſſentiā: ⁊ ſic īpedit: qꝛ n̄ē aqua ī actu: ſꝫ in potētia. Alio mō improprie ẜmquādam apparentiā ẜm quā miſcent̉ illa quoruꝫminime ꝑtes ẜm ſenſum ſunt iuxta ſeinuicē poſite: ⁊ actualit̓ alterate ſaluis eoꝝ eſſentijs que dicit̉ꝓprie ꝯfuſio: ⁊ ſic nō impedit qͥn poſſit fieri baptiſmus: qꝛ manet ſpecies aque. Et id̓o ꝙͣuis aqͣ maris ſit alterata ꝓpt̓ admixtionē groſſoꝝ vapoꝝ terreſtriū aduſtoꝝ: q̄ ꝑmixtio ẜm ph̓m .ij. metheororū eſt cā ſalſedinis maris ⁊ aqͣ liſciuij ꝓpt̓ ſui collationē ꝑ cineres ⁊ alie aque ꝓpter earū tranſitū ꝑvenas ſulphureas. tn̄ qꝛ ī eis manet ſalua ſpeciesaque pōt fieri baptiſmus. Dic gͦ ꝙ ad cognoſcenduꝫ aquā debitā ſacr̄o iſti attēdi dꝫ prīo origo. ⁊ ſicſaliua. vrina. aqua roſea ⁊ hmōi. nō ſunt maͣ debita. Secūdo ad ſpēm aque .ſ. vt ſit liqͥda. ⁊ tercio vtſapor alicuiꝰ liquoris alterius n̄ tollat virtutē. naꝫalij ſaproēs rerū nō liquidaꝝ nō īmutant ſpeciemaque ſi manet liquida: ſed bn̄ ſapores rerū liqͥdaꝝvtputa vini ⁊ hmōi. vn̄ qn̄ plus hꝫ de ſapore vini⁊ hmōi ꝙͣ aque: nō pōt de ea baptizari.¶ Tercio requirit̉ ꝙ poſſit lauare qꝛ aqͣ ī lintheovel ī lana nō eſt apta lauare niſi exprimat̉ exͣ. Sil̓rꝰnec glacies vl̓ nix vl̓ grādo niſi diſſoluat̉: nec lutū¶ Quarto ꝙ ſit materialis non artificialis. ⁊ ideo 5aqua roſea vel ardens nō valet. ſil̓r nec aqua ſuꝑnatās cruori q̄ dicit̉ fleuma. nec aqua quaꝫ faciūtalchimiſte. Aqua tn̄ que exiuit de latere xp̄i fuiſſet.materia debita. qꝛ vera aqua fuit.¶ Utꝝ vrina poſſit eſſe materia debita: Rn̄. Ri. 6vbi sͣ. ꝙ nō. nec ceruiſia debito mō cocta. nec ſaliua qꝛ ī eis nō manet ſalua ſpēs aque.¶ Utrum in aqua palludoſa poſſet fieri? ℟. Ri. 7vbi sͣ. ꝙ ſic. qꝛ ibi ē ſpecies aque. Intellige niſi eſſꝫita ꝯdenſa ſicut eſt aqua in glacie.
Io
17
18
25
e
14
13