p̄dicatores et ſac̓dotes oīes ſunt in beneplacito dn̄i dei. Oīes p̄dicti magiſtri p̄di-catores et ſac̓dotesqꝫ magis ſitiūt laudari ⁊ honorari ꝙͣ ſitiāt aīas trͣhere ad ſaluacōem. oīes ſtant in diſplicito dei. Sed dediſplicito poſſunt redire ad placitū dei. ſiconfiteatur ⁊ ad hoc ſe cuſtodiāt. Sed tm̄poſſunt ī hoc morai̓ ꝙ clauderetur eis oſti-um miſei̓cordie et proiceretur exͣ ſaluacōnem. Ges gētes facit naſci dn̄s deus ꝓpt̓ſuū honorē et ꝓpter hāc racōem ut debeāteum oīes diligere ſuꝑ oīa ⁊ proximū ꝓpt̓deum ſic̄ ſeip̄os. in tatum vna ges aliā inꝙͣtum ſe amāt et hortātur ad ſaluacōemOīs ges que nō amat ⁊ timet deū eſt ī peccato morͣli ⁊ ēdata ī manꝰ odij ⁊ ꝓiectaextrͣ ſaluacōem. Oīs gens qͥ grādeſcit inſua reputacōe et reputat ſe alta ⁊ bonā dehoc ꝙ dei eſt nec recognoſcit a deo ꝙ habet. ip̄e paruificabit ea malis gͣtibus ſuis.Oīs gens q̄ non vult portare penitēciam⁊ pena ꝓ pcc̄is data ē in manꝰ pene ⁊ ꝓiecta extrͣ ſaluacōem cudāpnacōnem. Oīsgens q̄ non timet et pauet deū dabitur inmanꝰ magni pauoīs ⁊ ꝓicitur extrͣ ſalua-cōem in dampnacōem. Gentes q̄ magis

427