⁊ poſtea extrͣhit caput de ſubiugo obediētie ut viam ſeqͣtur ꝑfectōnis. hoc eſt ſignūlatētis ſuꝑbie magne. Hona conſuetudoeſt via ad omne boni Et mala cōſuetudoad oē malū. Si qͦs vixiſſꝫ ab inicio mūdivſqꝫ mō ⁊ ſemꝑ paſſus fuiſſet malū ī vitaſua ⁊ō iret ad omne bonum. qͥd noceretei oē malum qd̓ paſſus eſt; Et ſi quis habuiſſꝫ bonū ab micio ſeculi vſqꝫ mō ⁊ nūciret ad oē malū. qͥd prodeſt ſibi omne bonum qd̓ habuit. Dixit ei quidā ſecularis.Uellem in hoc mūdo diu viuere ⁊ in oībushabūdare. eſpōdit. ſi viueres mille annis ⁊ eſſes dn̄s tociꝰ mūdi. qd̓ premiū acciperes a carne tua cui ſeruiuiſti. Sed ī modico tempore qͥ bn̄ egerit ⁊ bn̄ ſe cuſtodierit recipiet preimiū menarrabile. Bonaſocietas eſt homini ſicut tixriaca ⁊ mala ſocietas ſicut venenum. Arbores que ſtantiux viā interdū feriūtur ferro a trāſeūtibꝫ⁊ fructū nō ſināt maturari. ſic nocet ſtarein publico. Dixit quidā fratri egidio. qͥdpoſſem facere ut ſētire aliꝙͣ ſuauitatem dedeoª. In̄dit. Inſpiauit tibi deꝯ vniꝙͣ bonavolūtatē q̄ ait ml̓tociēs dixit ei pluies frat̓Egidiꝰ ī hec̓ verba vociferas alta voce qͣre