Queſtionesprimi de Anima
tum ꝙ anima eſt forma corꝑis. ergo aīa eſt actus eius.Querit̉. vtꝝ actus ⁊ potētia multū differāt Dd̓mꝙ ſic. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ illa multū dn̄t q̄ hn̄t oppoſitas rōnes. ſed actꝰ ⁊ potētia ſunt hmōi. gͦ ⁊c̄. Minor ptꝫ. qꝛ repotētie eſt recipere eſſe. ſed rō actus eſt dare eſſe. mō dareeſſe ⁊ reciꝑe eē ſunt oppoſita. gͦ multū differūtArguit̉. actus ⁊ potētia nō drn̄t. gͦ nō multū differūt.An̄s probat̉. qꝛ illa dn̄t que hn̄t diuerſam rōem ſpecificam. videlicꝫ q̄ ꝯtinent̉ ſub eodē genere. ſed actꝰ ⁊ potertia nō drn̄t ſpecifice. ſed generice. Dd̓m ꝙ differre capit̉ dupl̓r. Unoº ꝓprie. ⁊ ſic differre ē ab alio diſtingui drāaliqͣ. ⁊ qꝛ drn̄a ſolū ꝯtinet̉ ſub aliqͦ genere. iō ſolū illa dn̄tẜm ꝓprietatē termini q̄ ſub eodē genere ſtꝭ. ⁊ ſic ſola ſpeciedrn̄t. Alioº capit̉ differre impropͥe ⁊ general̓r. ꝓut idē eſtꝙ diuerſum eē. ⁊ ſic ꝯueniēter ꝯcedit̉ ꝙ illa dn̄t q̄ in nullo ꝯueniunt .ſ. vniuoce. ⁊ ſic dicimꝰ ꝙ p̄dicamēta dn̄t abinuicē .i. diuerſitatē hn̄t. nō ꝙ includāt drās aliqͣs. Sil̓r ēintelligendū ꝙ actꝰ ⁊ potētia dn̄t .i. diſtinctōeꝫ vel diuerſitatē hn̄t. Circa qd̓ ſciendū ꝙ iſti qͣtuor termi ſi ꝓprie capiant̉. diſtinctio. diuerſitas. drn̄a. ⁊ ꝯrietas hn̄t ſe ſic̄ magis cōe ⁊ minꝰ cōe. qꝛ diſtinct quācūqꝫ nō ydēptitatē aliqͦꝝ ſiue ſit real̓ ſiue rōis. ⁊ ſic dicimꝰ ꝙ ſuꝑius ⁊ inferius ſtꝭ diſtincta. vt aīal ⁊ hō. qꝛ ſtꝭ altera ẜm rōem̄. Diaūt realē d̓t diſtinctōem. ⁊ ſic licꝫ hō ⁊ aīal ſint d̓uerſitaſtincta. tn̄ nulloº p̄nt dici diuerſa. ſꝫ p̄dicamēta dicūt̉ ſic pͥmo diuerſa. qꝛ ſtꝭ real̓r ab inuicē diſtincta. Drn̄a aūtdiuerſitatē duarū ſpēꝝ ſub vno gn̄e. ⁊ ſic addit dr̄na ſuꝑdiuerſitate diſtinctōeꝫ ſpecificā. gͦ ꝓprie loquēdo p̄dicamēta nō drn̄t. ſꝫ ſtꝭ diuerſa Cōtrarietas āt ẜcat dr̄naꝫ duaſpēꝝ repugnātiū. ⁊ ſic ꝯͣrietas additdrn̄am repugnatiā. ⁊ ſic nō oēs ſpēs ſtꝭ ꝯͣrie. ſꝫ ſolēs repugnātes Un̄pꝫ ꝙ vbicūqꝫ eſt ꝯrietas. ibi eſt drn̄a diuerſitas ⁊ diſtinctio. ſed nō ecōtra. qꝛ alibi eſt diſtinctio vbi nō eſt diuerſitas. ſic̄ ptꝫ in inferiori ⁊ ſuꝑiori. alicubi eſt diuerſitas abſqꝫdrn̄a. ſic̄ ptꝫ in pͣntis Alicubi eſt diuerſitas abſqꝫ ꝯͣrietateſicut ptꝫ in ſpēbꝰ pͣntis ſub̓e. Alicubi ſunt oīa ſil̓. ſicut ptꝫin formis de tercia ſpē qͣlitatis. vt albū nigrūArguit̉. qͣlitercūqꝫ capiat̉ differre actus ⁊ potētia nōdnt. ꝓbat̉ qꝛ actꝰ ⁊ potētia in ml̓tis coincidūt. qꝛ aīa ē inactu ⁊ in potētia. In actu .ſ. ad corpꝰ. qꝛ ē actꝰ corꝑis. ⁊ eſtin potētia ad ſcīas Sil̓r ſuꝑficies eſt in actu ad ꝑietē queinformat. ⁊ ē in potētia ad colores Dd̓m ꝙ actꝰ ⁊ potētia capiūt̉ dupl̓r Unoº ſimpl̓r ⁊ abſolute ⁊ cū p̄ciſione.ꝙ inueniat̉ actꝰ ſine potētia. ⁊ potētia ſine actu. ⁊ ſic valdemultū dn̄t ⁊ diuerſa ſtꝭ. qꝛ tūc actꝰ eſt eēntia diuina in qͣnulla ē potētiaᶜ vt deꝰ qͥ eſt ens ꝑfectiſſimū hn̄s in ſe oēmplenitudinē ꝑfectōis. ⁊ eſt pon̄a in qͣ nullꝰ eſt actꝰ. ſic̄ materia pͥma ẜm ſe accepta ꝑ ꝯſideratiōeꝫ intellectꝰ q̄ ē ensꝑfectiſſimū. Alioº capiūt̉ actꝰ ⁊ potētia ẜm qͥd. ⁊ ſic inueni.unt̉ in alijs creaturis. qꝛ ī oībꝰ alijs creaturꝭ reꝑit̉ aliqͥd d̓ꝰactu. ⁊ aliqͥd de pon̄a. ⁊ ſic actꝰ ⁊ pon̄a pn̄t adhuc capi dupl̓r. Unoº ẜm ꝙ referūtur ad idē ẜm idē. ⁊ ſic iteꝝ multidn̄t. qꝛ nihil idē eſt in actu ⁊ in pon̄a reſpcū eiuſde. ſꝫ ſoluꝫreſpcū diuerſoꝝ. ⁊ ſic ē de argumēto tacto. qꝛ ſi aīa referatad corpꝰ tūc eſt actꝰ. Si aūt referat̉ ad ſpēm intelligibilieet ad ſua accn̄tia tūc ē in pon̄a. Alioº referūt̉ ad idē ẜm diuerſa. ⁊ ſic bn̄ pn̄t coincidere qꝛ bn̄ p̄t idē eē in actu reſꝑcūvniꝰ. ⁊ in potētia reſpcū alteriꝰ. Et hͦ eſt ꝙ alij dicūt ꝙ actus ⁊ pon̄a bn̄ ꝯueniūt material̓r ineodē. ſꝫ nō formal̓r.Arguit̉ ꝯtra hͦ. illa q̄ nō drn̄t ſunt idē. ſꝫ deꝰ ⁊ mat̓ia pͥma nō drn̄t. gͦ ſtꝭ idē. ſed deꝰ eſt purꝰ actꝰ. ⁊ mat̓ia pͥma ēpura potētia. gͦ actꝰ ⁊ potētia nō drn̄t. Maior ptꝫ ꝑ locū
ab oppoſitis. Minor ꝓbat̉. qꝛ nō hn̄t aliquā drn̄am.Qd̓m ꝙ ꝯn̄tia eſt negāda. qꝛ maior eſt falſa. nō em̄ veeſt ꝙ q̄cunqꝫ nō dn̄t ſunt idē capiēdo differre ꝓprie. qꝛ idēet drn̄s nōponunt̉. ſed idē ⁊ diuerſuꝫ. vn̄ bene ſequſi aliqͣdiuerſa ſunt idē ẜm locū ab oppoſitis negatiue.iendo minor eſt falſa. qꝛ deꝰ ⁊ materia pͥmaſunt multū diuerſa. licet ꝓprie nō differūt.hn̄t eandē ꝓprietatē illa ſunt eademArguit̉. quecūſed deus ⁊ materia pͥma hn̄t eadem ꝓprietatē. gͦ ſunt idē.Qmor patꝫ. qꝛ ſi ſimplicitasuenit deo ⁊ etiā materie pͥme Dd̓m ꝙ duplex eſt ſimplicitas. quedā que eſt ꝑ negatōem compōis. ⁊ illa eſt que conuenit deo. quia qͣꝫuisin deo ſunt oēs ꝑfectōes reꝝ. tamen in deo tales perfectiones nō faciunt compōeꝫ ſicut in alijs creatis. quia om̄que dicunt̉ de deo ſunt eadem cū deo. qꝛ ſunt eēntialia ip̄ius dei. vt deus eſt iuſtus bonus ⁊c̄. Alio mō aliqͥd dicitſimplex ex oppoſito .ſ. ꝑ negatōem perfectōis. ſcꝫ ꝙ eſt ſine omni ꝑfectione. qꝛ ipſum ẜm ſe acceptum nullā habetin ſe ꝑfectōem. ⁊ ſic materia pͥma dicitur ſimplex. Patetigitur ꝙ ſimplicitas nō eſt vna que conuenit deo ⁊ materie pͥme. immo eſt perfecta equocatio ẜm ꝙ ꝯuenit deo etmaterie prime propter oppoſitam rōem.Arguit̉. ex illis que maxime dn̄t nō pōt fieri vnumſed ex actu ⁊ potētia fit vnū ſimpl̓r. ergo nō multum drn̄quia ex materia ⁊ forma ꝯponitur totū compoſitū. vt hōex aīa ⁊ corꝑe. Qd̓m ad maiorē. ꝙ dupl̓r ex aliquibuspōt fieri vnum. Uno mō ſic ꝙ vnū tranſeat in naturā alterius. ⁊ ſic eſt ꝙ illa que differūt multū nō pn̄t fieri vnuꝫquia poſtqͣꝫ ſunt facta vnū. tūc nō differūt Alio mō poteſtintelligi ꝙ ex duobꝰ fit vnū terciū diſtinctū ab vtroqꝫ. ⁊ ſicmaioalſa. ⁊ ſic ex materia ⁊ forma fit vnum. quiaquod tercium ꝯponit̉ ex eis. nō ſic ꝙ vnū mutetur in alid̓et ſic adhuc manet diſtinctio actus ⁊ potētie. qꝛ actus nōfit potentia nec ecōtra. Exēpli grā. ex aīa (q̄ eſt actus) etex corꝑe qd̓ eſt potētia fit hō. nō tn̄ aīa fit corpꝰ. nec corpus aīa. ⁊ ſic inter ſe multū differūt aīa ⁊ corpus. qͣꝫuis exeis fiat vnum terciū. Et ſic ptꝫ ꝙ ꝯparādo actum ⁊ potentiā inter ſe tunc multū differunt. ſed ꝯꝑando ea ad tercium qd̓ ex eis componit̉ nō multū differūt.Cōſiderandū aūt ⁊ ſi partibil̓ ſit. aut imꝑtibil̓. ⁊ vtrū ſit ſil̓is ſpēi oīs aīa an nō. Si aūt nōſimil̓ ſpēi ſit. vtꝝ ſpē differāt aūt genere Nūc qͥdem em̄ dicētes ⁊ querētes de aīa humana ſolum videntur intendere.Hic mouet dubitatōem de aīa ẜm ꝙ eſt totū potētiale. Et dicit ꝙ dubiū eſt de aīa an̄ ſit ꝑtibilis. i. localiter etſubiectaliter diuiſibil̓. ſicut dicit Plato. quia Plato poſiit in vno hoīe quatuor aīas differētes loco ⁊ ſubiecto. ſcꝫAnimā rōnalem quā ponebat in cerebro. concupiſcibilquam ponebat in corde. nutritiuā quam ponebat in ep̄ate. ⁊ generatiuam quā ponebat in genitalibus. Et quiiſte aīe eſſent in diuerſis ſubiectis ⁊ locis ſic diſtinguereloco ⁊ ſubiecto. Eſt tamen dicendum ꝙ anima nondiuerſa in diuerſis ſubiectis ſi ſit in eodem homine Etiſta eſt intentio Areſtotelis vt patebit in ſequentibus libris. ꝙ eſt tm̄ vna in vno corpore. habens tamen diuerſas potentias. ⁊ ſic anima eſt diuiſibilis non in partes qntitatiuas niſi forſan per accidens in aīalibꝰ imperfectis.ſed ꝑ ſe in ꝑtes ſubiectiuas .ſ. in ſpēs. Diuidit̉ em̄ ſic an-