Folio iij
material̓r. qꝛ eſt alia rō vtilis ⁊ delectabilis. ſicut dictumeſt de dulci potione que abſolute accepta eſt delectabilisſed relata ad ſanitate eſt vtil̓.ſio eſtonūponū. Sꝫde bonobonodelectabili qd̓ terminat appetitū ſenſitiuū ſimpl̓r. Cercōmō de bono vtili qd̓ terminat appetitū ẜm qͥd.ẜmhoc triplex ē amicicia Prima ē qͥ fundat̉ in bono honeſtoet illa ē ꝑmanēs. Scd̓a eſt qͥ funat̉ in bono delcābili. ⁊ illa cito perit. ſicut delcābile cito vertit̉ in amaꝝ. Tercia q̄fundat̉ in bono vtili. ⁊ illa ſtatim hꝫ finem. qꝛ ceſſante tali jbono vtili ceſſat amicicia.Arguit̉. Areſto. pͥmo ethicoꝝ diuidit bonū in decē p̄dicamēta. gͦ nō ē tm̄ triplex bonū Qd̓m ꝙ bonū capidupl̓r ⁊mō trāſcēdēter ꝓut ꝯuertit̉ cū ente. ⁊ ſic diuidit̉ in decē p̄dicamēta. Alio mō capit̉ bonū ꝓut ē terminus appetitꝰ. ⁊ ſic diuidit̉ in iſta tria bona. qꝛ iſtis tribusmōis appetitꝰ terminat̉ vt dictū eſt.Irguit̉. eſt etiā aliqd̓ bonū laudabile terminās appetitu. gͦ iſta diuiſio eſt inſufficiēs. Qd̓m ꝙ bonū laudabile eſt bonū honeſtū. Iuxta qd̓ ſciēdum. ꝙ laudabile capit̉ dupl̓r. Uno mō vt illud d̓r laudabile qd̓ hꝫ in ſe rōeꝫhoneſti formal̓r. qꝛ ꝓpter ſe appetit̉. ſicut laudamꝰ ꝟtuteset iſto mō manifeſtū eſt ꝙ cōincidat cū honeſto. Drūt em̄honor ⁊ laus ſolū ẜm rōem. qꝛ honor debet̉ bono honeſtoym ſe accepto. ſed laus debetur bono honeſto per comparatiōem ad finē. ⁊ ſic ptꝫ ꝙ bona laudabilia ſunt honeſta in ſe qͣꝫuis ordinent̉ ad finē. Alio mō capit̉ laudabileimpropͥe ẜm ꝙ laudamꝰ aliqͥ naturalia ordinata ad ꝟtutem. ⁊ ſic laudabile p̄t ꝯtineri ſub bono vtili. ſꝫ ſic improprie laudabile capitur. Dicit em̄ Areſto tercio ethicorum.ꝙ in his que nobis a natura inſunt neqꝫ laudamur neqͣꝫupernur.Arguitur. q̄dam honorant̉ ꝓpter diuitias. ⁊ tn̄ diuitieſunt bonū vtile. ergo cōincidūt bonū vtile ⁊ bonū honeſtum. Dd̓m ꝙ duplices ſunt diuitie. q̄dam ſtꝭ diuitieintellectuales. ſic̄ ſunt ſcīe ⁊ ꝟtutes. ſicut notat apl̓s dicens. ꝙ deus eſt diues in oībus; ⁊ ꝓpter tales aliqͥ ſunt veraciter honorādi. quia ille diuitie ſunt bonū honeſtū Alie ꝓͣſunt diuitie honorū tꝑalium exteriorū. ⁊ ꝓpter illas diuitias nulli ſunt honorādi. Illi em̄ qui honorāt diuites ꝓpter diuitias tꝑales errāt nō dijudicando inter bonū honeſtū ⁊ bonū vtile ¶ Et ſi dicatur ꝙ diuites honorant̉ qͥetiam nec ſunt ſcientes nec ꝟtuoſi. Dd̓m ꝙ diuites ſuntin duplici drn̄a. Quidā em̄ ſunt diuites ⁊ etiam aliorumrectores. ſicut ſunt ſuꝑiores cōitatum. ⁊ tales diuites debent etiā honorari qͣꝫuis non ſunt ſcientifici nec virtuoſiquia in eis honoratur tota ciuilitas ⁊ cōitas. in qͣ cōitatemulti reꝑiuntur ſciētifici ⁊ virtuoſi. Et ſic magiſterciui.inſcius ⁊ inuirtuoſus honorari p̄t. Alij ſunt diuites. non.tn alioꝝ rectores. ⁊ illi nullo mō ſunt honorandi. ſi tn̄ alqn̄ ꝯtingat hoc ꝯtingit ex errore hoīm plus diligentiumbona vtilia qͣꝫ bona honeſta. Sic dicit Areſto. ꝙ nobis.s dilectos dicimꝰ priores.Querit̉. vtrū om̄is noticia ſit de numero bonoꝝ honoDd̓m ꝙ ſic. quia ꝓpter ſe appetit̉ ſicut dictūeſt. Sꝫ arguit̉ ꝙ nō. qꝛ ſcīa practica nō eſt de nūero bonorū honorai. gͦ nō oīs ſcīa eſt de nūero bonoꝝ honorabiliū. Diꝙ verū ē ꝙ nō oīs ſcīa ſimpl̓r ē de nūero boīſꝫ oīs ſcīa ſpeculatiua. ⁊ hoc denotaturin textu cū d̓r (noticiā) qꝛ ꝑ noticiam intelligit ſcīam ſpeculatiuam. Cuius rō eſt. qꝛ ſicut finis ſciētie practice eſt
oꝑari. ita finis ſcīe ſpeculatiue eſt cognoſcere. cū gͦ vninquodqꝫ denoīatur a ſuo fine. ſic optime ꝑ noticiā deſignatur ſcientia ſpeculatiuaArguitur. medicina eſt ſcīa practica et eſt honorabilisTergo aliqͣ ſcīa practica eſt honorabilis An̄s ꝓbatur in ecdonora medicū ꝓpter īreaem̄ eū dn̄Qd̓m ꝙ duplex eſt ꝑs medvna pars ſpeculatiua ſiue theorica. et alia ꝑs eſt practicaquod patet ex libro Amphoriſmoꝝ Galieni qͥ ſic incipitMedicina alia eſt ſpeculatiua alia practica. capiēdo ergomedicinā qͣꝫtum ad illā ꝑtem q̄ eſt de pͥncipijs infirmitatu et ꝯplexionibꝰ. ſic eſt ſimpl̓r ſpeculatiua. et hoc mō ē honorabilis. qꝛ ſicut d̓t Areſto. in pͥncipio paruoꝝ naturaliū bi ph̓icus deſinit. ibi medicus incipit Capiēdo ergo medicinā qͣꝫtum ad illā ꝑtem q̄ eſt ſimpl̓r practica ẜmqua docet applicare iſta pͥncipia gn̓alia ad ꝑticulares infirmitates ſic eſt nō honorabilis qua ꝓprie hn̄tꝭ impedireet ſic illi nō ſunt honorabiles. qꝛ non cognoſcūt cauſas etprincipia ex qͥbus iſta eueniunt emP ⁊vinArguit̉. multe alie ſcīe ſpeculatiue appetūtur ꝓpter alias ſcīas. gͦ ille nō ſtꝭ honorabiles An̄s ꝓbat̉ de logica q̄eſt ſcīa ſpeculatiua. ⁊ tn̄ ordīatur ad oēs alias ſcīas. gͦ eſtbonū vtile et nō honorabile Dd̓m ꝙ dupl̓r aliqͣ ſcīa eſthonorabilis Uno mō formaliter et finaliter ſimul. ⁊ tūcilla ſcīa eſt honorabilis q̄ꝓpter ſe appetitur et nō ordinatur ad aliquā altiorem ſciam. et ſic ſcīa metaph̓icalis eſthonorabilis in lumine nature. qꝛ in lumine nature nō ordinat̉ ad aliā ſcīam. Et in lumine grē theologia eſt honorabilis. et in lumīe gl̓e ſciā beatorū eſt honorabil̓ Aliomō aliqͣ ſciā eſt honorabis formal̓r tm̄. qꝛ in ſe hꝫ formāhoneſti ſcꝫ vn̄ appetit̉ ẜm ſe. et ſic alie ſcīe ſpeculatiue ſunthonorabiles. qꝛ hn̄t in ſe vn̄ appetātur qͣꝫuis nihilominꝰordinant̉ ad alias ſcīas. et ſic logica eſt etiā honorabilis.Sil̓r p̄t dici de virtutibꝰ. qꝛ ſunt aliqͣ virtutes nō ordinate ad alias ſicut ſapīa inter virtutes intellectuales. ⁊ prudentia inter virtutes morales Alie ſunt virtutes q̄ ordinant̉ ad alias. ſicut alie virtutes morales et etiā virtutesintellectuales alie a ſapīa ordinant̉ ad alias ſicut ad ſapiētiā. ſicut virtutes morales ad prudentiā.Arguitur. aliq̄ ſcīe ſunt ꝓhibite etiā ſpeculatiue. gͦ nōſunt oēs honorabiles An̄s ꝓbatur. qꝛ ſcīe magice .ſ. nigromātia. pyromātia: aſtrologia. que ſunt ꝓhibite omnibus Medicina et leges q̄ ꝓhibentur ſacerdotibusDd̓m ꝙ tripl̓r aliqͣ ſcīa ꝓhibetur Uno mō ex ꝑte ſcīe qꝛſunt ſcīe ſolū voce ⁊ ſic nigromātia et pyromātia ſunt prohibite Tales em̄ ſcīe cōſurgunt ex pacto inito cū demone. et ſi qn̄qꝫ alique ꝯtingant nō tn̄ fiunt ſicut ex aliqͣ certa ſcīa. ſed ex ꝑte oꝑis demonis. qͥ qn̄qꝫ aliqͥd facit ſimpliciter. ſicut fit qn̄qꝫ in effectibus in qͥbus demones vtunt̉naturalibus cauſis ad ꝓducendū veros effectus. ⁊ qn̄qꝫapꝑet aliquid facere quod tn̄ nō facit. ſicut in preſtigijs.et tales ſcīe ſunt ꝓhibite oībus hominibꝰ. nō em̄ licet aliquē habere pactū cū demone qd̓ fit in his ſcientijs Scd̓omō ꝗdam ſcīe ſunt ꝓhibite ꝓpter vſum. qꝛ timet̉ de malovſu ipſaꝝ qͣꝫuis in ſe ſint bone. ſicut d̓r ars conficiendi venenū. Cum em̄ omnes homines vt in plurimuꝫ ſunt mali timetur de periculo abuſionis illarum ſcientiarum. etſic prohibentur. Tercio prohibentur alique ſcientie percomꝑationem et in ordine ad diſcentem. quāuis enim tales ſcientie ſunt in ſe vere ſcientie ⁊ honorabiles. tamen ꝓhibentur aliquibus qui ſunt deputati ad ſtudium altioris ſcientie. et ſic etiam prohibetur preſbiteris ne ſtudeāt