CauſaXXXII I
vel poſt exꝑta ꝯnubia ſolutꝭ a vincl̓o ꝯiusli vidualis caſtitas: ſeu ex ꝯſenſu vouētibꝰ⁊ carnalia debita ſibi īuicē relaxantibꝰ fidelibꝰ caſtiſqꝫ ꝯiugibꝰ ꝙ alteꝝ ſine alt̓a vl̓ alteꝝ ſin̄ altero vouere fas nō ē iugꝭ ꝯtinētiaꝫHec gͦ ⁊ ſiqua alia ſunt q̄ rectiſſime vouēicum homīes vouerint nulllaᵇ ꝯditōeᶜ rumpenda ſunt que ſine vlla ꝯditōne vouerūt.Cauſa. XXXIIIUidamᶜ virmaleficijs impeditꝰ vxori ſue debitū redder̄nō potuit. aliꝰ interī clancl̓oeaꝫ corrupit. a viro ſuo ſeꝑata corruptori ſuo nubit publice crimen qd̓ admiẜat corde tm̄ deo ꝯfitetur reddit̉ huic facultaſ ꝯgnoſcēdi eā repetit vxorē ſuā quā recepta vt expeditiꝰ orōnivacaret. ⁊ ad carnes agni purꝰ accederꝫ: cōtinentiā ſe ẜuatuꝝ ꝓmiſit. vxor ꝟo ꝯſenſuꝫnō adhibuit. ¶ Hinc primū q̄rit̉ an̄ ꝓpterimpoſſibilitatē coeundi a viro aliqͣ ſit ſeꝑaranda. ¶ Scd̓o an poſt ſeꝑatōꝫ ei nuberevaleat cū qͦ priꝰ fornicata ē. ¶ Tertio ſi ſola confeſſiōe cordis crimē poſſit deleri. ¶Quarto ſi tꝑe orōnis qͥs valeat reddet̉ cōiugi debitū. ¶ Quīto an vir ſine ꝯſenſuvxorꝭ ꝯtinētia vouere poſſit. l̓ ſi minis ⁊ terroribꝰ lnīam vouēdi ab ea extorq̄re valeat.Uod āt ꝓpt̓ īpoſſibili Qutatē reddēdi d̓bitū ml̓r a viro ſuoſeparari nō poſſit aucͣte euāgelicaapl̓ica ꝓbat̉ Sic eī xp̄s ait ī euāgͦNulli licꝫ dimittere vxorē ſuā niſi cā fornicatiōis vl̓ qua alter eoꝝ ſic̄ aug. exponit fornicatꝰ fu̓it. vl̓ ad quā alt̓ alteꝝ ꝑtrahere voluerit. Item apl̓s. Mulier qͣnto tēꝑe viuitvir eiꝰ alligata ē legi ip̄iꝰˣ nō legi ſibi reddēdi debitū: ſꝫ n̄ trāſferēdi ſe ad aliū. Itē hisqui mr̄imonio iūcti ſūt p̄cipio n̄ ego ſꝫ dn̄svxorē a viro ſuo nō diſceder̄ niſi cā fornicatiōis. euāgelica itaqꝫ ⁊ apl̓ica aucͣte ꝓhibetur ml̓r a viro ſuo diſcedere niſi ob cām illāfornicatiōis cūctis notiſſimā qͣ int̓ueniēteſi diſceſſerit oꝑtꝫ eā manere innuptā aut reconciliari viro ſuo. Un̄ dat̉ intelligi ꝙ impoſſibilitas reddēdi debitū n̄ fac̄ diſcidiūcōiugij. His ita rn̄det̉ ꝯiugiū ꝯfirmat̉ officio vt ſupra ꝓbatū ē. Poſtqͣꝫ vo offō cōfirmatū fuit niſi cā fornicatōis n̄ licꝫ vxorē viro di mittere: vl̓ vxoria viro diſcedere. veꝝan̄qͣꝫ ꝯfirmet̉ īpoſſibilitas officij ſoluit vinculū ꝯiugij. ¶ Un̄ ſcribit gre. ioh̓i rauen-
nati archiep̄o. Licꝫ ml̓ieri alt̓i nubere quāir cocere n̄ potuit.Uod aūt int̓rogaſti d̓ his q̄ mr̄imozanio iūcti ſt̓ ⁊ʳ nuber̄ n̄ pn̄t. ſi ille aliāvel illa aliū ducere poſſit. de qͥbꝰº ſcriptū eſtUir ⁊ ml̓r ſi ſe ꝯiūxerīt ⁊ dixit pꝰ ea ml̓r deviro ꝙ cōire n̄ poſſit cū ea. ſi p̄t ꝓbare ꝙ verū ſitꝰ ꝑ iuſtū iudiciū accipiat aliū. ſi āt illealiam acceꝑit ſeꝑent̉. ¶ It̓ ex epl̓a eiuſdēĘquiſi / aug. angloꝝ ep̄o. De eodē.ſti de his qui ob cām frigide nat̉e di¶ cunt ſe nō poſſe īuicē oꝑaꝫ carni dātes cōmiſceri. iſte ꝟo ſi nō p̄t ea vtiʳ ꝓ vxorehēat eā q̄i ſororē qḋ ſi retinacl̓m ꝯiugale voluerint reſcīdere maneāt vtriqꝫʳ īnupti. Nāſi huic n̄ pot̓it ꝯcordareʳ natural̓r quō alteriꝯueniat. Si igr̄ vir aliā vult vxorē acciꝑemāifeſta ptꝫ ro. qꝛ ſuggerente diabolo odijfomite exoſaꝫ eā hūit. ⁊ᵇ idcirco eā dimitter̄mendacij falſitate molit̉. qd̓ ſi ml̓r cauſat̉⁊dic̄: Uolo eē mr̄ ⁊ filios ꝓcreare. vterqꝫ eoꝝᵉſeptima mānū ꝓpinqͦꝝ tactis ſacroſcīs reliquijs iur̄iurādo dicat vt nunqͣꝫ ꝑ cōmixtionē carnis ꝯiūcti vna caro effectiᵉ fuiſſent. tc̄videt̉ mulierē ſcd̓as nuptias ꝯͣhere poſſehūanū dico ꝓpt̓ infirmitatē carnis eoꝝ: viaūt qͥ frigide nat̉e eſt maneat ſin̄ cōiuge. q̄et ſi ille aliam accipit. tūc hiᵍ qͥ iuraueranperiurij crimīe rei teneāt̉: ⁊ pnīa ꝑacta priora cogant̉ reciꝑe ꝯnubia. ¶ Hoc āt ẜuarip̄cipit̉ cū vterqꝫ idē fatet̉. Teteꝝ ſi vir aſſeuerat ſe reddidiſſe debitū vxori ⁊ illa diffitetur. cui potiꝰ fides adhibēda ſit merito q̄ritur. ¶ De his in ꝯcil̓. apd̓ cōpendiū habito ita ſtatutū eſt. In veritate viri cōſiat ſi mulier negat ſe cognitā ab eo.SI quis acceꝑit vxorē ⁊ habuit eamL aliquoᵏ tꝑe: et ip̄a femīa dic̄ ꝙ nunqͣꝫCcoīſſet cum eo:ᶻ et ille vir dicit ꝙ ſic fecit inveritate viri ꝯſiſtat. qꝛ vir caput ē ml̓ierꝭ.¶ Ecce ꝙ impoſſibilitaſ reddendi debitūvincl̓m ſoluit ꝯiugij. ſed hͦ de nat̉ali īpoſſibilitate ſtatutū ē. hec aūt maleficij impedimēto nō frigiditate nat̉ali debitū ꝯiugale.ꝓhibente a viro ſuo ſeꝑata ē. Un̄ q̄rit̉ ſi liceat ei ēt in hͦ cāua viro ſuo diſcedere ⁊ alijſe cōpl̓are. ¶ De his ita ſcribit igmarusremen ẜ arep̄s. De his qͥ maleficijs impeIl ꝑ ſortiarias atqꝫ diti cōiremaleficas artes occl̓to ſꝫ nūqͣꝫ iniuſto dei iudicio ꝑmittēte ⁊ diabolo p̄parēte ꝯcubitꝰ n̄ ſeqͥt̉: hortādiſt̉ qͥbꝰ iſta eueniūt vt corde ꝯtrito ⁊ ſpū hūiliato deo et ſacerdoti de oībꝰ pctīs ſuis purā ꝯfeſſionem