⁊ oībꝰ diebꝰ vite ſue niſi ex ꝯſeuſu ⁊ cauſavacādi deo nunqͣꝫ ꝑ hoīem eſt ſeꝑanda. etſi fornicata fu̓it dimittēda. ſꝫ nͨ illa viuētealtera ducēda qꝛ adult̓i regnū d̓i n̄ poſſid̓būt ⁊ pnīa illiusᶜ p̄ ſcripturā recipiēda IItē ex ꝯcil̓. carth̓. iiij. Quō ſponſus ⁊ ſpōa ad benedictionem ac¶ Ponſus ⁊ ſpōſa cū bn̄dicēdi ſunta ſac̄dote a ꝑētibꝰ vl̓ a paranīphisofferēt̉ in eccīa ſac̄doti qͥ cū acceꝑint benedictionē eadē nocteº ꝓ reuerētia bn̄dictōisin ꝟginitate ꝑmaneat ¶ Itē ex ꝯcil̓. arelatheni. c. vi. Sine publicꝭ ntijs nullusUllū ſine dote ꝯiugiū ducat vxorēiuxta paſſibilitatē fiat dos: nec ſineepublicis nuptijs quiſqͣꝫ nubere velvxorē ducere p̄ſumat. ¶ His oībꝰ aucͣtatibꝰ occulte nuptie ꝓhibent̉ atqꝫ iō cum ꝯͣaucͣtatē fiūt nuptie. ꝓ infectꝭ hr̄i dn̄t. Sꝫq̄ritur: qͥd ſibi velint ſolēnitates ille velmīs ⁊ annuli q̄ in ꝯiugijs obſeruant̉. SDe his ita Iſid̓. in. ij. lib̓. de offi. ſcribit. c.vi. Quare femine velant̉ dū maritanturEmine dū maritāt̉: iō velāt̉ vt ſe nouerint ſꝑ virꝭ ſuis ſb̓ditas eſſe ⁊ hūiles ¶ Itē. Qd̓ nubētes poſt bn̄dictionē vitta vno īuicē copulāt̉ vīculo viciiō fit ne cōꝑagē ꝯiugalis vnitatis ditumpāt. At ꝟo ꝙ eadem vitta candido purpureoqꝫ cohre ꝑmiſcet̉. Cādor qͥppe ē mūdicia vite. purpura ſanguīs poſteritatē adhibet̉: vt hͦ ſigno ⁊ ꝯtinētia ⁊ lex ꝯtinēdi abvtriſqꝫ ad tꝑs āmoneat̉. ⁊ poſt hͦ reddēdidebitū n̄ neget̉. Itē. Qd̓ in prīs nuptijsannulꝰ a ſpōſo ſponſe dat̉ fit hͦ nimiꝝ vl̓ ꝓpter murue dilectiōis ſignū vel ꝓpt̓ id magis vt eodē pigͦore eoꝝ corda iūgant̉. Un̄⁊ qͣrto digito ānulꝰ infert̉. iō ꝙ ī eo venadā vt fert̉ ſanguis ad cor vſqꝫ ꝑueniat.Itē am b̓. in libro d̓ pr̄iarchis. Nuptie dicūt̉ ab obnūbēdo: eoput ſuū obnubeEc illud ocioſum ē qd̓ re valeant.cum veniret rebecca vidit yſaac deāEbulantē: ⁊ cū interrogaſſet qͥs eēt. cognito qͥdem ꝙ ip̄e eſſet cui dūceretur vxordeſcendit ⁊ caput ſun obnūbere cepit docēs verecundiā p̄ire nuptijs debere. indeenī nuptie dicte qd̓ pudoris gr̄a ſe puelleobnuberēt. ¶ Sedᵏ obijcitur p̄miſſis auctoritatibꝰ ml̓ta ſūt q̄ ꝓhibēt̉ q̄ ſi fiāt ex pfacta ꝯualeſcūt. ꝓhibent̉ gͦ caſtitatē vouē-
tes mr̄imonia ꝯͣhere: q̄ tn̄ ſi ꝯͣxerint inuiolate ꝑmanere oꝫ. Sic ⁊ clādeſtina ꝯiugiaꝯͣ leges qͥdem fiūt tn̄ ꝯͣcta diſſolui nō pn̄t:qꝛ ex ltīmo voto ſb̓ſeq̄nte corroborāt̉. Un̄ ⁊euariſtus cū dixiſſet: alit̓ p̄ſumpta ꝯiugianō ſunt ſed adult̓ia. Addidit: niſi volūtasꝓpria ſuffragauerit: ⁊ vota ſuccurrerint legitima. ¶ Hinc etiam in nouellisI qͥs d̓inis tactis ſcripturꝭ iurau̓itmulieri ſe eā ltīamˡ habituꝝ. vel ſi inoratorio tale ſacr̄m dederit ſit illa ltīma vxor. qͣꝫuis nulla dos nulla ſcriptura alia interpoſita ſit. ¶ His ita rn̄det̉. Coniugiaq̄ cū ꝯͣhunt̉ nō negāt̉ eſſe ꝯiugia nec iubēt̉diſſolni ſi vtriuſqꝫ ꝯfeſſiōe ꝓbari poterūverū tn̄ ꝓhibent̉: qꝛ mutata volūtate alterius eoꝝ alteriꝰ ꝯfeſſiōe fides iudici fieri n̄pot̓it: vn̄ cū publice alt̓iꝰ vota īalterā ꝑtē ſetrāſtulerint ꝓ priori ꝯiugio qd̓ iudici īcertum eſt ſnīa ferri nō pot̓it. Incerta enī vtfixtꝰ pa. ſcribit ep̄is ꝑ hiſpaniā ꝯſtitutꝭ nemo pōtificū iudicare p̄ſumatᵇ ⁊ qͣꝫuis ꝟaſint: tn̄ credenda nō ſunt niſi que certis indicijs cōprobāt̉. niſi que manifeſto iudicōꝯuincūt̉: niſi q̄ iudiciario ordīe publicant̉¶ Hīc ēt victor pa. ſcribit theophilo ep̄Ncerta eī chariſſime nll̓atenꝰ iudicemꝰq̓uſqꝫ veniat dn̄s qͥ latētia ꝓducet ī lucē ⁊ illūiabit abſcōdita tenebraꝝ ⁊ māifeſtabit ꝯſilia cordiū. qͣꝫuis enī ꝟa ſint: nōtn̄ credēda ſunt: niſi q̄ manifeſtis iudicijscōprobant̉. niſi q̄ māifeſto iudicio ꝯuincūtur: niſi q̄ iudiciario ordīe publicant̉. IItē euariſtus pa. oībꝰ ep̄is. An̄ verā ꝓballꝰ iudicādusdēnanUllū ante verā iuſtāqꝫ ꝓbationē iudicare aūt ꝯdēnare debemꝰ teſtanteapl̓o qͥ ait. Tu qͥ es qui iudicas alienū ẜuuꝫ. ſuo dn̄o ſtat aut cadit Multa itaqꝫ audita nullū moueāt nec paſſim dictaabſqꝫ certa ꝓbatione qͥſqͣꝫ vnqͣꝫ credat. ſedan̄ aud ita diligēter inqͥrat nec p̄cipitādoquicqͣꝫ aliꝰ agat. ¶ It̓ eleutheriꝰ pa. Nōqͣ iudicāda niſunpriꝰ certꝭ demōſtrē¶ Udicantē oꝑtet̉ cūctari tur indicijs.mariʳ ⁊ ordinē reꝝ plēa iuqͥſitōe diſcutrereᵍ int̓rogādi ⁊ rn̄dendi obijciendiqꝫprebita patientia ab eo. ⁊ ibi actio ambaꝝpartiūᵏ illuminata ſit plenit̓ nec litigātibꝰſua iudex velit prius ſnīa obuiare: niſi qn̄iam ꝑactis oībꝰ nihil hēant ī qōne qd̓ ꝓpo